«بازگشت بلینگام با ایجاد یک سودوکو»

مرجع خبری رئال مادرید : شوت‌های از راه دور سود بزرگی برای رئال مادرید به همراه داشتند. امباپه همچنان درخشان ظاهر می‌شود و میلیتائو نیز همین‌طور. این دو بیش از دیگران در آغاز فصل عملکرد برجسته‌ای داشته‌اند؛ فصلی که تاکنون برای سفیدپوشان بی‌نقص پیش رفته است: شش مسابقه، پنج پیروزی در لیگ و یک برد در لیگ قهرمانان مقابل المپیک مارسی. درباره وینیسیوس اتفاق تازه‌ای رخ نداد؛ او در دقیقه ۷۵ تعویض شد و ناراضی زمین را ترک کرد، فضایی پرتنش که به چشم می‌آمد. اما یک خبر مهم وجود داشت: بازگشت بلینگام، آن هم یک ماه زودتر از پیش‌بینی‌ها. می‌توان او را خرید بزرگ سال نامید.

بلینگام بازیکنی استثنایی است و رئال مادرید این موضوع را به‌خوبی می‌داند. دو سال پیش همچون طوفانی وارد تیم شد و همه آمارهایش را دگرگون کرد؛ آماری که پیش‌تر در دورتموند هم چشمگیر بود. او در زمین همه‌کاره به نظر می‌رسید و هر جا حضور داشت تفاوت ایجاد می‌کرد، حتی در محوطه جریمه حریفان، تا جایی که به مهاجم نوک واقعی مادرید بدل شد.

نیم‌فصل نخست او شگفت‌انگیز بود؛ تا جایی که با دی‌استفانو، مقدس‌ترین نام در تاریخ باشگاه، مقایسه شد. اما مصدومیت شانه عملکردش را تحت‌تأثیر قرار داد. هرچند جایگاهش به‌عنوان ستاره‌ای بزرگ محفوظ ماند، اما بخشی از قدرت و شادابی اولیه‌اش کاهش یافت. زره محافظ شانه او را محدود می‌کرد و در برخی صحنه‌ها در نبردهایی بازنده می‌شد که در نخستین بازی‌هایش هرگز چنین اتفاقی نمی‌افتاد.

این محدودیت‌ها در فصل بعد بیشتر نمایان شد، به‌ویژه به دلیل ضعف کلی تیم و مشکلات دفاعی. تعهد کافی در برخی بازیکنان دیده نمی‌شد و بلینگام نیز مجبور شد در نقش جدیدی بازی کند. با ورود امباپه، او بیش از پیش مانند بازیکنی سرگردان به نظر می‌رسید. اگر پیش‌تر به‌عنوان «بازیکن کامل» شناخته می‌شد، حالا برچسب «هافبک همه‌کاره» گرفته بود که تفاوتی ظریف اما مهم دارد.

در تیم آسیب‌پذیر فصل ۲۵-۲۰۲۴، آخرین سال حضور آنچلوتی، بلینگام همچنان مهره‌ای کلیدی بود، هرچند نفوذش همانند قبل نبود. او کمتر بر بازی مسلط بود و بیشتر شبیه بازیکنی پراکنده و سرگردان به نظر می‌رسید. مصدومیت شانه، که نیاز به جراحی داشت، دیگر صرفاً مزاحمتی کوچک نبود بلکه مانعی جدی برای او محسوب می‌شد.

نبود تونی کروس نیز فشار سنگینی بر ساختار تیم وارد کرد. شاید زمان آن رسیده بود که نقش بلینگام به‌روشنی به‌عنوان هافبک تعریف شود؛ نقشی که در دورتموند هم تجربه کرده بود. رئال مادرید در میانه میدان به کنترل بیشتری نیاز داشت، جایی که نه شوامنی هنوز اعتمادبه‌نفس امروز را داشت و نه توانست به‌طور کامل جای خود را پیدا کند، زیرا بارها به‌عنوان مدافع میانی به میدان رفت تا جای خالی میلیتائو را پر کند.

آنچلوتی هرگز بلینگام را در نقش هافبک میانی کلاسیک به کار نگرفت، حتی در شرایط اضطراری، زیرا معتقد بود چنین کاری آزادی او را می‌گیرد. حال باید دید ژابی آلونسو چه نظری دارد. احتمالاً او نیز بلینگام را یک «هافبک دفاعی» به معنای سنتی نمی‌بیند، اما می‌خواهد بازیکنی منسجم‌تر و کمتر پراکنده از او بسازد. خودش این موضوع را در همان بدو ورود به رئال مادرید اعلام کرد.

آلونسو می‌خواهد بلینگام در سلامتی کامل و در شرایطی باشد که بتواند تفاوت را در میانه میدان رقم بزند؛ شاید در نقشی که تاکنون به گولر سپرده شده بود. در هر حال، بلینگام اکنون آماده است و بازگشت او می‌تواند به‌طور چشمگیری عملکرد تیمی را که بی‌آن‌که درخشان باشد، همچنان پیروز می‌شود، بهبود بخشد.

سانتیاگو سگورولا – آس