مرجع خبری رئال مادرید : دو نفر زمانی وارد بحث نمی‌شوند که یکی از آن‌ها تمایلی به ادامه نداشته باشد؛ و این همان چیزی بود که دیشب در برنابئو رخ داد. والنسیا از همان آغاز مسابقه حالتی داشت که گویی منتظر پایان بازی است. برای رئال مادرید، این دیدار آسان، بدون فشار و بدون مقاومت جدی بود؛ فرصتی برای تأیید برخی نکات مثبت و آشکار شدن برخی موارد نگران‌کننده.
در میان نکات مثبت، عملکرد بلینگام بیش از همه به چشم می‌آمد؛ بازیکنی که هر روز اندکی بهتر از گذشته بازی می‌کند و در گلزنی و تسلط بر جریان مسابقه، یادآور روزهای اولیه حضورش در تیم است. سخن تنها از گل زیبای او نیست، بلکه از پیش‌بردن بازی و مدیریت حملات نیز هست. ترکیب او با وینیسیوس، گولر و امباپه یک چهارگانه تهاجمی ارزشمند را تشکیل داده است؛ سطحی از کیفیت که در مقایسه با نمایش کم‌رنگ ماستانتونو ـ که مجدداً در ترکیب اصلی قرار داشت ـ بیشتر نمود پیدا می‌کند. مشخص نیست اصرار ژابی آلونسو برای استفاده مداوم از او به سودش باشد یا خیر؛ زیرا انتظارهای فراوان و تبلیغات اولیه سطح توقع هواداران را بالا برده و اکنون صبر آن‌ها رو به پایان است. در مقابل، ارتباط درخشان گولر و امباپه دیگر تازگی ندارد؛ دو بازیکنی که به‌طور شهودی همدیگر را پیدا می‌کنند و لحظات خلاقانه و خطرناک خلق می‌کنند.
اما موضوع دیگر، وینیسیوس و روحیه اعتراضی همیشگی اوست. هنگام اعلام پنالتی دوم (اولی را امباپه زد و گل کرد)، او توپ را برداشت و نشان داد که قصد دارد ضربه را خودش بزند. این اقدام جز نوعی چالش و ابراز قدرت قابل تفسیر نیست؛ به‌ویژه با توجه به پایان نامطمئن اختلافات اخیر با ژابی آلونسو. حالت چهره سرمربی که توسط دوربین ثبت شد نیز گویا بود. افزون بر این، وینیسیوس ضربه را از دست داد. از آن لحظه، نگاه‌ها به این سمت رفت که آیا تعویض خواهد شد یا خیر، و در نهایت در دقیقه ۷۷ تعویض شد؛ این بار بدون اعتراض آشکار و تنها با تماس سرد انگشتان با سرمربی.
البته، نوع و زمان تعویض‌ها متفاوت است؛ بیرون آمدن مقابل بارسلونا، هنگامی‌که فضا برای ضدحمله باز است، قابل قیاس با تعویض در دیداری آرام نیست؛ آن هم سه روز مانده به بازی آنفیلد و در حالی که امباپه نیز به میدان وارد می‌شود. به نظر نگارنده، حتی با وجود توضیحاتی که برای آرام‌سازی فضا ارائه خواهد شد، تنش میان این دو همچنان باقی است.
در هر صورت، سه امتیاز دیگر به حساب رئال مادرید واریز شد، دو گل دیگر به نام امباپه ثبت شد و اکنون همه نگاه‌ها به نمایش بعدی در روز سه‌شنبه در لیورپول دوخته شده است.
آلفردو رلانیو – مارکا
ژابی داره مدارها اگر مربی های مثل مورینو یا کونته بود وینی خلاص بود رفته بود نیمکت ژابی نمیخاد نتایج خوبی گرفته با حاشیه درست کردن تیم به فاک بده قانون پنالتی اینکه امباپه باید بزنه اگر خودش میداد مشکلی نبود اما یکی سرخورد توپ ور میداره میزنه قضیه باز فرق میکنه یعنی کیرم تو مربی باید من بزنم …
شیر تو دهن اولو آخره هرچی خبرنگاره اسپانیاییه
پنالتی مال مهاجمه که خراب کنه ، انقدر کص نگید پنالتی زن اول هنوز کیلیانه ، چون یه پنالتی زد و وینی موفق به گل زنی نشده بود وینی زد که البته ری
کیرم تو رسانه که همش میخوان برینن به وینی که سطح تیم اینهمه عالی شذه خراب بشه
وینی پنالتی خراب کرد اره ولی بازیش عالی بود وینی بازیکن رئاله و قابله احترام برای من طرفدار . واینکه وینی امباپه اردا و جود جز بهترینان تو خط حمله والا ترکیب برندس کم هیت بدین واسه ی پنالتی ک ما سه امتیازشو گرفتیم چهارتا گل زدیم بسه حاشیه تخمی
وینی دیشب نزاشت امباپه هتریک کنه و پنالتی رو رید که کیرم دهنش بخاطر این کار
ولی بازی خوبش رو هم فراموش نکنید انصافا خوب بازی کرد و اصلا با وینی کابوس وار پارسال قابل مقایسه نبود قشنگ دریبل میزد و فضا ایجاد میکرد برای خودش و امباپه
کم کم داره به خودش میاد
باز شعر…. وینی دقیقا چیکار کرد زن جنده نکنه زنتو گایید
میبینی حالا که تیم شکل گرفته باز میخوان بزننش زمین
اینا از صدتا دژمن بدترن خار جندهای حرومزاده
یعنی واسه چصپانیایی نژاد پرست حرومزاده بهترین بازیتم بکنی و برینی براش یکیه واقعا یکی از دلایل فراری دادن ستارها همین نشریات از دم کسشعر حرومزادس یه مشت مادرجنده حقوق بگیر مطالب زرد چاپ کن
بی شرفا تا یه بازیکنی یه حرفی میزنه سریع ازش حاشیه میسازن،حاشیه اصلی رو رسانه ها میسازن نه بازیکنا
همین تخم حروم ها داد زیزو رو هم در آوردند کونی ها