مودریچ:«مطمئن بودم که در رئال مادرید بازنشسته می‌شوم»

مرجع خبری رئال مادرید: لوکا مودریچ هفته به هفته در تمامی ورزشگاه‌های سری A تشویق می‌شود؛ تماشاگرانی که هنوز برایشان باورکردنی نیست او دقیقاً در ایتالیا بازی می‌کند. این هافبک کروات در پایان سال در گفت‌وگویی مفصل با روزنامه «کوریه‌ره دلا سرا» گفت: «به خاطر قهرمان دوران کودکی‌ام، زوونیمیر بوبان، طرفدار میلان بودم؛ کاپیتان کرواسی که در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه تا آستانه انجام کاری بزرگ پیش رفت. هنوز سیزده سالم هم نشده بود که پدرم یک گرمکن میلان به من هدیه داد. زندگی همیشه آدم را غافلگیر می‌کند. چیزهایی رخ می‌دهد که اصلاً تصورش را نمی‌کردی. مطمئن بودم دوران فوتبالم را در رئال مادرید تمام می‌کنم، اما در عوض… با این حال، همیشه این را گفته‌ام: اگر قرار بود روزی در تیمی غیر از رئال بازی کنم، آن تیم میلان بود. من اینجا هستم تا قهرمان شوم.»

مودریچ در ادامه، درباره مقایسه‌هایش با بازیکنان مختلف گفت: «پیرلو شش سال از من بزرگ‌تر است و او راه را باز کرد. اما الگوی من، جدا از بوبان، فرانچسکو توتی بود. در سری A بازیکنان فوق‌العاده‌ای بودند. نگاه‌شان می‌کردم و با خودم می‌گفتم: این همان فوتبالی است که می‌خواهم بازی کنم.»

او همچنین از مربیان اثرگذار دوران حرفه‌ای‌اش یاد کرد و گفت: «آلگری شخصیت شگفت‌انگیزی دارد. کمی شبیه آنچلوتی است: حساس، شوخ‌طبع و عاشق شوخی کردن. اما در زمین، به‌عنوان مربی، استاد است. فوتبال را مثل معدود آدم‌ها می‌شناسد. خوشحالم که امروز مربی من است. کارلتو شماره یک است؛ به خاطر شخصیتش، نه فقط به دلیل توانایی‌هایش روی نیمکت. وقتی در مادرید بودیم بارها درباره میلان و باشگاه میلان صحبت می‌کردیم. برای او هم اینجا جایی یگانه بود. مورینیو؟ خاص. هم به‌عنوان مربی و هم به‌عنوان انسان. او کسی بود که مرا به رئال مادرید می‌خواست. بدون مورینیو هرگز به آنجا نمی‌رسیدم. دیده‌ام که در رختکن باعث شد کریستیانو رونالدو گریه کند؛ مردی که در زمین همه‌چیزش را می‌گذارد، چون یک بار در تعقیب دفاع کناری حریف کم‌کاری کرده بود. مورینیو با بازیکنانش بسیار مستقیم حرف می‌زند، اما صادق است. با سرخیو راموس و آخرین خرید تیم یکسان رفتار می‌کرد: اگر لازم باشد چیزی به تو بگوید، همان را روبه‌رویت می‌گوید.»

مودریچ در عین حال از مربی دیگری به‌عنوان مهم‌ترین فرد در مسیرش یاد کرد: «تومو باشیچ. او به ما یاد داد چگونه با بی‌عدالتی کنار بیاییم. عمداً به کسی آسیب می‌زد و واکنش‌مان را تماشا می‌کرد. بعضی‌ها عصبانی می‌شدند، بعضی دیگر گریه می‌کردند چون احساس ناراحتی می‌کردند. سپس توضیح می‌داد که در فوتبال، مثل زندگی، همه‌چیز می‌بینی؛ حتی آزار و اذیت. و باید یاد بگیریم لحظات سخت را تحمل کنیم. زمانی به من گفتند نمی‌توانم فوتبالیست حرفه‌ای شوم چون خیلی ریزنقش و خیلی شکننده‌ام؛ او گفت گوش نکن. مهم این است که خودت درباره خودت چه فکر می‌کنی، نه اینکه دیگران چه می‌گویند. حق با او بود. به من اطمینان داد: “تو بهترین بازیکن جهان می‌شوی.” بدون او، بدون حرف‌هایش، هرگز به جایی که امروز هستم نمی‌رسیدم.»

او، درباره مقایسه همیشگی رونالدو و مسی گفت: «من به کریستیانو نزدیک‌ترم، چون با او بازی کردم و هم‌تیمی‌ام در رئال مادرید بود. مطمئن باشید او فقط یک فوتبالیست بزرگ نیست، بلکه انسانی فوق‌العاده است. مردم این را نمی‌دانند، اما قلبی بسیار بزرگ دارد و همیشه آماده کمک به دیگران است.»

این فوتبالیست باتجربه بالکانی در گفت‌وگویی با روزنامه «کوریه‌ره دلا سرا» توضیح داد که ژوزه مورینیو سخت‌گیرترین مربی دوران حرفه‌ای‌اش بوده و حتی گفت: «دیدم که او کریستیانو رونالدو را در رختکن به گریه انداخت؛ بازیکنی که در زمین همه‌چیزش را می‌گذارد، فقط به این دلیل که یک بار دنبال مدافع کناری حریف ندویده بود. مورینیو با بازیکنانش بسیار مستقیم است، اما صادق است.»

مودریچ ادامه داد: «او با سرخیو راموس و بازیکنی که تازه به تیم آمده بود، دقیقاً به یک شکل رفتار می‌کرد؛ اگر لازم بود چیزی به تو بگوید، بی‌پرده می‌گفت. مکس (آلگری) هم همین‌طور است: رو‌در‌رو می‌گوید چه چیزی درست است و چه چیزی غلط. صداقت، یک اصل اساسی است.» او تأکید کرد که مورینیو برایش «هم به‌عنوان مربی و هم به‌عنوان انسان، فردی خاص» بوده است.

مودریچ در ادامه افزود: «او کسی بود که مرا به رئال مادرید خواست. بدون مورینیو، هرگز به آنجا نمی‌رسیدم. افسوس می‌خورم که فقط یک فصل زیر نظرش کار کردم.» او در پایان، درباره کارلو آنچلوتی، سرمربی سابقش در رئال مادرید، گفت: «کارلتو شماره یک است.»