مرجع خبری رئال مادرید: آس نوشت: هر روز که می‌گذرد، بحث بیشتر داغ می‌شود. جریان رو به رشدی در اطراف رئال شکل گرفته که برناردو سیلوا را راه‌حل احتمالی برای کمبود بازی‌سازی تیم می‌داند؛ برای کنترل مرکز زمین، مدیریت ریتم مسابقه و سازماندهی بازی.
رئال او را به‌عنوان یک بازی‌ساز کلاسیک جذب نکرد، اما در شرایط فعلی شاید نزدیک‌ترین گزینه به چنین نقشی باشد. دربی هم این دیدگاه را تقویت کرد. حضورش کوتاه بود، فقط ۱۵ دقیقه، اما در همین مدت رئال بهترین بخش قابل دفاع خود از مسابقه را ارائه کرد.
تیم به گل رسید، آن هم با پاس گل برناردو از روی ضربه ایستگاهی، و در دقایق پایانی برای نخستین بار واقعاً اتلتیکو را تحت فشار قرار داد. در دل یک بازی خشک و بی‌روح، حضور برناردو مثل جرعه‌ای آب در بیابان بود.
چند وقتی است که نام او بیشتر مطرح می‌شود و حالا نگاه‌ها به سمتش رفته است.
چندپسته بودن برناردو ویژگی تازه‌ای نیست. او در ۴۶۰ بازی با منچسترسیتی تقریباً در تمام پست‌های میانی و هجومی بازی کرده است؛ از هافبک مرکزی و هافبک دفاعی گرفته تا هافبک هجومی، هافبک راست و چپ، وینگر در هر دو سمت، مهاجم و حتی یک بار دفاع چپ.
او یک فوتبالیست کاملاً تطبیق‌پذیر است؛ بازیکنی که می‌تواند خودش را با نیاز تیم وفق دهد و بازی را از زوایای مختلف بخواند.
اما جایی که بیش از همه بازی کرده، مرکز زمین بوده است. از ۴۶۰ مسابقه‌اش با سیتی، ۲۶۴ بازی را در میانه میدان انجام داده؛ یعنی حدود ۵۷ درصد کل بازی‌هایش.
پس برناردو این نقش را بلد است. بحث اصلی این نیست که می‌تواند یا نه، بلکه این است که آیا نسخه فعلی او هنوز در سطح مورد نیاز رئال مادرید قرار دارد یا خیر.
در متروپولیتانو، زمانی که رئال از هم گسیخته و تحت تأثیر شرایط مسابقه سرگردان بود، برناردو کمی عقلانیت به تیم برگرداند. فقط یک ربع بازی کرد، اما همان یک ربع بهترین بخش رئال بود. تیم دوباره نظم پیدا کرد و برای مقاطعی کنترل را در دست گرفت.
حتی با وجود ۱۰ نفره بودن، رئال مالکیت بیشتری پیدا کرد و توانست اوبلاک را نگران کند.
برناردو در همان ۱۵ دقیقه ۹۵ درصد پاس‌هایش را صحیح ارسال کرد. دقت پاس‌هایش در یک‌سوم پایانی ۸۰ درصد بود، سه ارسال انجام داد، به اندازه کل ارسال‌های گولر، و دو موقعیت ساخت.
نمایش او با سانتری دقیق برای رودیگر کامل شد؛ توپی که مدافع آلمانی با ضربه سر به گل ۲-۱ تبدیل کرد. این نخستین پاس گل برناردو سیلوا با پیراهن رئال مادرید بود.
او هنوز برای رئال گل نزده و حالا با ۲۸۲ دقیقه بازی وارد وقفه طولانی بازی‌های ملی می‌شود؛ سیزدهمین بازیکن تیم از نظر دقایق حضور در زمین. کمی پایین‌تر از دیومانده با ۲۹۲ دقیقه و بالاتر از کاماوینگا با ۲۴۰ دقیقه.
برناردو همچنین در نخستین فهرست ژرژ ژسوس برای تیم ملی پرتغال پس از پایان دوران روبرتو مارتینس قرار گرفته است. پرتغال قرار است به ترتیب با ولز، نروژ، دانمارک و دوباره نروژ روبه‌رو شود.
این وقفه فرصتی برای برناردو است تا دوباره جایگاهش را در تیم ملی تثبیت کند، بعد از جام جهانی تلخی که پشت سر گذاشت. او در نخستین بازی مقابل کنگو بین دو نیمه تعویض شد و بعد از آن فقط ۴۹ دقیقه دیگر بازی کرد.
در رئال هم مسیرش از بیشتر به کمتر بوده است. در دو هفته نخست لالیگا مقابل اسپانیول و رئال سوسیداد در ترکیب اصلی بود، اما بعد از آن فقط یک بار دیگر از ابتدا بازی کرد؛ مقابل رایو وایکانو که ۶۹ دقیقه در زمین ماند.
در این فاصله، ۱۳ دقیقه مقابل مالاگا، ۲۶ دقیقه برابر بتیس و ۱۵ دقیقه در دربی بازی کرده است. کاهش نقش او کاملاً مشهود است.
اما بحث همچنان پابرجاست و یک مانع بزرگ هم وجود دارد: برای اینکه برناردو در ترکیب اصلی قرار بگیرد، باید یکی از شوامنی یا والورده نیمکت‌نشین شود.
هر دو از نگاه کادر فنی جزو مهم‌ترین بازیکنان تیم هستند و شاید نزدیک‌ترین نفرات به مفهوم «غیرقابل‌جایگزین» در ترکیب فعلی.
در نهایت، همه‌چیز به عملکرد روزمره بستگی دارد. اما اگر شرایط به همین شکل ادامه پیدا کند، زمزمه‌ها درباره برناردو خاموش نخواهد شد.
رئال او را به‌عنوان مغز متفکر تیم نخرید، اما شاید در نهایت مجبور شود همین نقش را به او بسپارد. نگاه‌ها هر روز بیشتر به سمت برناردو سیلوا می‌رود.
پرز حروم. مزایده پاشو برو دوتا هافبک بخر پوفیوز
از چند سال پیش دارم میگم، بین شوامنی والورده کاما وینگا یک هافبک دفاعی لازم داره رئال ، بین آردا گولر و بلینگهام باید یکی رو انتخاب کرد به عنوان هافبک هجومی، در حماسه ای بزرگ طی سه چهار سال گذشته هافبک وسط توپ نگهدار نداره رئال بعد کروس مودریچ، گزینه شش دونگی نداریم برناردو سیلو هم که خودش هافبک هجومی بوده داخل سیتی ۳۰ درصد کارایی یک هافبک وسط توپ نگهدار داره ولی از هیچی بهتره نیمه دوم که خسته شد سیسترو و یا یکی از آکادمی رو داخل بزاره خیلی بهتره تا بازی بدون هافبک وسط تخصصی جلوی هر تیمی که یک هافبک نصف و نیمه داشته باشه، رئال وسط زمین رو می‌بازه به بدترین شکل ممکن هم می‌بازه بعد عالیجنابان کروس و مودریچ
برناردو معجزه نمیتونه کنه هرکاریش کنی پست 8 نیست
ببین بر نیمکت خوبه
کورتوا.
کارراس رودیگر کون اته. ترنت
سیلوا. پیتارچ
دیومانده بلینگام براهیم/ گولر
اسپی
اگه میخواد درست حسابی نتیجه بگیره به نظرم بهترین ترکیبه
داداش در هر صورت امباپه باید باشه البته وینگر چپ بعد این ترکیب مورد علاقه منه کورتوا
کارراس هویسن کوناته ترنت
سیلوا. والورده
امباپه. اسپی. دیواندره
رئال اگه میخواد این فصلم همه جیزو از دست نده بازیکنای با کیفیتو بازی بده.بازیکنایی ک پرس میکنن.میدوئن.میجنگن.کار تیمیو به کار فردی بیخود ترجیح میدن..بازیکنایی مثل براهیم مثل دیامونده .کارراس.اسپی.سیلوا.اینا حقشون نیمکت نشینی صرف نیست..تیم باید از این لوزر بودن خودشو خارج کنه.با توجه به فرم عالی تیم فلیک باید تا الکلاسیکو شرایط بهتر بشه وگرنه تحقیر بدی در انتظارمونه
آقا به ولله بالله اینا جواب نیست.اکثر تیمای لالیگا وقتی میرن تو دفاع لو بلاک بازی میکنن.یعنی کناره ها رو میبندن و فضای بین خطوط خیلی کمه.اینجور موقع ها دو تا کار باید انجام بدی
۱.باید یه بازیکنی مثل کروس داشته باشی که هم توانایی حمل توپ قوی بین حریف رو داشته باشه و بتونه تک و توک فضاهایی که بین لایه های حریف به وجود میاد پاس رو بده به مهاجم.
۲.اینکه یه بازیکن تمام کننده داشته باشه که کارو تموم کنه که به لطف تر زدن های امباپه و عنیسیوس این رو هم نداریم
در ادامه یه تحلیل کلی هم راجب تیم بگم
اول در مورد پرس تیم ببینید دوستان سه نوع پرس داریم اولی پرس منطقه به منطقه که حالا مربی زمین رو موقعیت بندی میکنه بعد با توجه به موقعیت توپ شما موظفی هر بار یه منطقه رو پرس کنی.دوما پرس روی توپه که شما هر بار بازیکن صاحب توپ رو پرس میکنی سوما پرس من تو من که هر نفر یه بازیکن رو میگیره.ما هیچکدوم از این پرس ها رو انجام نمیدیم عملا بازیکنامون میدوون واسه رفع تکلیف.میبینی بلینگهام اون وسط داره دروازه بان رو پرس میکنه گولر اونور کشیده عقب وینیسیوس هم پرس نمیکنه امباپه هم وایستاده نگاه میکنه و چون یار آزاد میشه خیلی راحت از زیر پرس ما درمیان.اینجور پرس کردن صرفا باعث هدر رفت انرژی میشه در حالی که هدف از پرس اینه که گزینه پاس رو محدود کنی و از حریف توپ و موقعیت بگیری
دوما دوستان تیم ما ساختار نداره اصلا.شما برید نگاه بکنید بارسا رو وقتی تو حمله میره ساختارش۳۲۵ میشه یعنی ۵ نفر به عنوان مهاجم سه نفر به عنوان مدافع و دو نفر هافبک رابط بازی میکنن.شما برو نگاه کن بازیکن ها مجبورن جابجا بشن ولی این جابجایی تو بقیه تیم ها باعث میشه چند ثانیه ساختار تیم به هم بریزه ولی تو بارسا اینجوری نیست.برای مثال اگر پدری توپ رو ورداره بره جلو اولمو میاد جای پدری رو میگیره و رافی میاد جای اولمو و بازم ساختار ۳۲۵ حفظ میشه.یا مثلا وقتی کریستنسن توپ رو میبره جلو کانسلو میاد عقب تر تا ساختار ۳۲۵ حفظ بشه.حتی این جابجایی هاشون گاها ۴ یا ۵ نفره هست و این باعث میشه علاوه بر اینکه ساختار تیمیشون حفظ میشه با جابجایی یارگیری و پرس تیم حریف رو دچار مشکل میکنن.تو دربی شوامنی که میرفت جلو توپ بگیره جاش خالی میشد هیچکس هم پر نمیکرد
سوما بچه ها ما هیچ تاکتیکی برای شکستن پرس حریف نداریم.این نکته هم بازی با اینتر هم این بازی کاملا مشهود بود
دوستانی که مخالفت کردن لطفا بگن کجای حرف من اشتباهه
این اسکلا فنای میمون یا کیریانن.
یا اونان یا یک مشت غارسا فن
خخخخخخ
تا دیروز زرت زرت داشتن مقاله برای آردا گوزلر میدادن که این فلانه و بهترین هست و ….
بعد چهارسال هنوز هیچ گوهی نشده
الان دیدن که نه این واقعا ریده رفتن سراغ سیلوا خخخخخ
همین سیلوا هم زیاد کمک کننده نیس.
ولی فعلا همینو داریم
خار پرزو گاییدم.
حالا شانس هم نداریم الان یهو میبینی پرز خار نداره
عمرن
باز هفته بعد می بینی شوامنی فیکسه
حالا ببینید
واقعا دوست دارم بدونم با چه منطقی آردا گوزلر رو ازش دفاع میکنن و بهش میگن ستاره این پشم هم نیست یه بازیکن بنجل و بولد شده فقط داره جا پر میکنه تو تیم بندازین بیرون این آشغال رو فقظ بلد تو بازی ها کوچیک شاخ بشه تو بقیه بازی ها زیر دست و پا له میشه اینو وینی و امباپه به همراه کاما و شوا ۵ بازیکن بدردنخور و آشغال تیم هستن
مهم نیست چه هافبکی باشه، اصلا یه هافبک رندم از کاستیا بیارین
فقط شوامنی رو بندازین بره