مرجع خبری رئال مادرید: مورینیو در ترکیب دست برد و کمی از «سیمان» تیمش کم کرد؛ تنها با تغییر جای دو مهره کلیدی. والورده از دبل‌پیوت خارج شد و به دفاع راست رفت، در حالی که گولر کنار شوامنی در مرکز زمین قرار گرفت تا نبض بازی را در دست بگیرد. در خط حمله هم اندریک در سمت راست و دیومانده در سمت چپ بازی کردند. این تغییر جواب داد، هرچند نه به شکلی اغراق‌آمیز.
جایگیری تیم در زمین بهتر بود، گولر بازی را خوب مدیریت کرد، دیومانده نسبت به آخرین نمایش‌های وینیسیوس عملکرد بهتری داشت و زوج اندریک-والورده در سمت راست هم وظیفه‌اش را انجام داد. پاداش این تغییرات یک برد پرگل بود، اما حیف که این پیروزی از ابتدا سایه‌ای روی خود داشت؛ چیزی شبیه یک «گناه نخستین».
گل اول را گولر زد؛ شوتی فوق‌العاده روی پاس دیومانده که خود گل هیچ جای بحثی نداشت. مسئله این بود که مدت کوتاهی قبل از آن، بازیکن ترک در حالی که پکه چند متر پیراهنش را گرفته بود، خودش را از دست او رها کرد و چیزی که به‌وضوح شبیه ضربه آرنج به چانه به نظر می‌رسید اتفاق افتاد. پخش تلویزیونی تصویر آن‌قدر روشنی نشان نداد که بتوان با قطعیت حکم داد، اما تنها تکراری که دیدیم چنین برداشتی ایجاد می‌کرد. داور صحنه را ندید و اصولاً هم الزامی نداشت ببیند، چون توپ آنجا نبود. در حالی که پکه طبق معمول چنین صحنه‌هایی روی زمین افتاده بود، VAR تمام دوربین‌ها را برای یافتن تصویری بررسی کرد که همه برای محکوم کردن یا تبرئه گولر به آن نیاز داشتند، اما چنین تصویری پیدا نشد.
کل سیستم VAR روی یک خانه پوشالی بنا شده که با یک فوت فرو می‌ریزد. سویا از این صحنه خشمگین شد و روی گل دوم حتی بیشتر عصبانی شد؛ گل فوق‌العاده‌ای از امباپه که حرکت منتهی به آن با توپ‌گیری کوناته آغاز شد؛ صحنه‌ای که نشانه‌هایی از خطا داشت اما باز هم سیستم داوری آن را نادیده گرفت. با نتیجه ۲-۰ به رختکن رفتیم. در مجموع، روز بدی بود برای اینکه گروه هواداری رئال آن بنر علیه تباس و نگریرا را با رنگ‌های آبی‌واناری به نمایش بگذارد؛ بنری که اتفاقاً پخش تلویزیونی آن را هم نشان نداد و عملاً انحصار تصویرش را به RMTV داد.
سویا خشم خود را در رختکن جا گذاشت و نیمه دوم قابل احترامی انجام داد، اما رئال با پنالتی‌ای که جای بحث چندانی نداشت فاصله را بیشتر کرد؛ هرچند جناح ضد‌رئال بدون تردید از همان صحنه هم استفاده خواهد کرد. سویا در ادامه یکی از گل‌ها را جبران کرد، اما دیومانده نتیجه ۳-۱ را با یک گل فوق‌العاده دیگر به ۴-۱ تبدیل کرد تا پاداش نمایش درخشانش را بگیرد.
دیومانده در این بازی با نفوذهای متعدد، پاس‌های بلند خوب، مشارکت عالی در کار ترکیبی و همچنین تلاش بی‌وقفه برای کمک دفاعی، عملکرد بسیار کاملی داشت. اگر دیومانده در بازی‌های بعد هم چنین نمایش‌هایی را تکرار کند، وینیسیوس برای پس گرفتن جایگاهش کار سختی خواهد داشت.
حالا سؤال اصلی این است که آیا مورینیو همین مسیر را ادامه می‌دهد یا اینکه در نیوکمپ دوباره به دبل‌پیوت قبلی برمی‌گردد.
آلفردو رلانیو – مارکا
بازی با لایپزیش میگه عرضه مورینیو چقدره
من از الان ناراحتم که چوسه ی ت.خم سگ به احتمال زیاد قراره عنی رو تو بازی با لایپزیش فیکس کنه:))))
ترکیب دیشب هم به خاطرات پیوست ….
ولی نکته ی مثبت اینه که تو الکلاسیکو نیست
امیدوارم اسپی تو الکلاسیکو فیکس باشه
و دبل پیوت کو.نی شوا و فده نباشه
و به جای فده امیدوارم آرنولد فیکس بشه