نگاهی به صد روز اول دوره دوم مورینیو

مرجع خبری رئال مادرید: مارکا نوشت: «دولت» ژوزه مورینیو در رئال مادرید به ۱۰۰ روز رسید؛ دوره‌ای که از ۱۳ ژوئیه و آغاز پیش‌فصل در والدبباس شروع شد. صدمین روز از دومین دوره حضور او در «خانه سفید» در حالی فرا رسیده که فصل حالا به سرعت عادی خود رسیده و می‌توان اولین جمع‌بندی‌ها را از این پروژه انجام داد.

فلورنتینو پرس نیمکت رئال مادرید را دوباره به مورینیو سپرد تا دقیقاً همان کاری را انجام دهد که در دوره اولش مأمور انجامش بود. آن زمان باشگاه نیاز داشت دوباره برنده شود و جلوی موج توقف‌ناپذیر بارسای پپ و مسی را بگیرد. حالا ۱۶ سال بعد، رئیس رئال بار دیگر به سراغ مربی پرتغالی رفته تا تیم را دوباره به مسیر پیروزی برگرداند و این بار مقابل بارسای فلیک و لامین مقاومت کند. ۱۰۰ روز برای بازسازی کامل تیم زمان زیادی نیست، اما برای یک ارزیابی اولیه کافی است.

بردهای بیشتر از PSG، بایرن و اتلتیکو

اولین معیار، نتایج است. مورینیو برای بازگرداندن رئال به مسیر برد آمده و تا اینجا در همین مسیر حرکت کرده است. رئال در ۱۱ بازی لالیگا و لیگ قهرمانان، ۹ برد و دو شکست دارد؛ یعنی ۸۱ درصد پیروزی.

در این مقطع از فصل، رئال بیشتر از پاری‌سن‌ژرمن با ۷ برد، بایرن با ۷، چلسی با ۶ و اتلتیکو با ۸ برد پیروز شده است. مشکل اصلی مقایسه با بارسلوناست؛ تیمی که هر ۱۱ بازی خود را برده و باعث شده آمار خوب رئال کمتر به چشم بیاید.

سفیدها در حالی به ال‌کلاسیکو به‌عنوان بازی بعدی لالیگا می‌رسند که خطر افزایش فاصله در کورس قهرمانی داخلی وجود دارد. در لیگ قهرمانان اما مسیر تیم بسیار محکم بوده و دو برد مهم مقابل اینتر و رم ثبت شده است.

برنابئو دوباره دژ شده

یکی از مهم‌ترین نکات دوره مورینیو، تبدیل دوباره برنابئو به یک دژ است. رئال در این فصل شش بازی خانگی و شش برد داشته است: رئال سوسیداد، مالاگا، رایو، ویارئال، سویا و اینتر.

این فقط یک رکورد صددرصدی نیست؛ چهار برد از این شش مسابقه با اختلاف زیاد بوده و آمار کلی تیم در خانه به ۱۹ گل زده و فقط چهار گل خورده رسیده است. رئال دوباره در خانه برای حریفان ترسناک شده است.

پایان تنش در رختکن

مورینیو فقط مأمور اصلاح نتایج نبود. یکی دیگر از پرونده‌های مهم، آرام کردن رختکنی بود که فصل قبل پرتنش شده بود و تقریباً از ابتدا تا انتهای فصل فضای درگیری در آن وجود داشت.

فلورنتینو در مورینیو کسی را می‌دید که می‌تواند کنترل رختکن را دوباره به دست بگیرد. تا اینجا هم به نظر می‌رسد سرمربی وضعیت را کنترل کرده و از شکل‌گیری جنجال‌های تازه جلوگیری شده است؛ در مقایسه با فصل قبل که تقریباً هر هفته مسئله‌ای جدید در تیم به وجود می‌آمد؛ از اختلاف بین بازیکنان تا درگیری با مربی و محرومیت‌ها.

آتش‌بس در بحران مصدومیت‌ها

یکی دیگر از زخم‌های رئال، مصدومیت‌ها بود؛ تیم فصل گذشته ۶۰ مصدومیت داشت. این مسئله مدت‌ها باشگاه را نگران کرده و منابع تیم را در مسیر رقابت برای جام‌ها به‌شدت محدود کرده بود.

اما از زمان شروع مسابقات رسمی این فصل، رئال هیچ مصدومیت عضلانی جدیدی ثبت نکرده است. مورینیو سه مصدوم بلندمدت، یعنی میلیتائو، رودریگو و مندی، را از دوره قبل تحویل گرفت. آسنسیو به‌تازگی بابت مصدومیتی از فصل گذشته جراحی شد، شوامنی مشکلی بدنی از جام جهانی با خود داشت، امباپه و کوناته در اردوهای تیم ملی فرانسه مشکلات جزئی پیدا کردند و والورده هم با وجود آسیب مچ پا حتی یک بازی را برای رئال از دست نداد.

هویسن، آسنسیو پیش از جراحی و اندریک تنها بازیکنانی بودند که در پیش‌فصل مشکلات عضلانی داشتند. تا اینجای ماه اکتبر هیچ مصدومیتی به رئال ضربه نزده؛ در حالی که تیم فصل گذشته در همین ماه هفت مصدومیت داشت.

سه بازیکن دست‌نخورده

از نظر فنی، مورینیو همچنان قطعات تیم را جابه‌جا می‌کند تا به فرمول مطلوب برسد. باشگاه سرمایه‌گذاری زیادی برای تقویت پروژه جدید انجام داده و حالا نوبت مربی است که تیم مورد نظرش را شکل دهد.

در حال حاضر فقط سه بازیکن برای مورینیو دست‌نخورده هستند: کورتوا، امباپه و والورده. شوامنی هم از زمانی که بعد از مصدومیت جایگاهش را پس گرفت، از ترکیب اصلی خارج نشده است.

در میان خریدهای جدید، مورینیو بیشترین استفاده را از کوناته، کوکوریا و دومفریس کرده، روند ورود دیومانده به ترکیب را سرعت بخشیده و از کارلوس اسپی هم بهره برده است.

وینیسیوس، بزرگ‌ترین پرونده باز

یکی از بزرگ‌ترین کارهای انجام‌نشده مورینیو، بازگرداندن بهترین نسخه وینیسیوس است. بازیکن برزیلی همچنان گیر کرده و نتوانسته از این وضعیت خارج شود. مورینیو تمام اعتماد ممکن را به او داده و علناً از او حمایت کرده، اما هنوز پاسخی در حد انتظار از بازیکنی که قبلاً تأثیر هجومی بسیار بیشتری داشت، نگرفته است.

وضعیت کاماوینگا نیز مشابه است؛ او هم پس از فصلی که در پایانش مورد انتقاد قرار گرفت، هنوز جایگاه مشخصی در تیم پیدا نکرده است. ترنت و کارراس هم نشانه‌ای از افزایش نقش خود نشان نداده‌اند و همچنان عمدتاً نیمکت‌نشین هستند.

چهره اصلی جنگ بر سر پرونده نگریرا

در مرور ۱۰۰ روز مورینیو نمی‌توان از انتظار بالایی که هر نشست خبری او ایجاد می‌کند چشم‌پوشی کرد. فلورنتینو پرس در او یک سخنگوی ایده‌آل برای جنگ‌های رئال با نهادهای مختلف هم می‌دید و سرمربی پرتغالی تا اینجا دقیقاً همین نقش را ایفا کرده است.

مورینیو به بلندگوی بسیار مؤثر رئال در جنگ با سیستم داوری تبدیل شده و در پرونده نگریرا نیز به یکی از اصلی‌ترین منتقدان بارسلونا تبدیل شده است؛ نبردی که رئال مدت‌هاست تصمیم گرفته در آن عقب‌نشینی نکند و هیچ آتش‌بسی نداشته باشد.