«نژادپرستی علیه وینیسیوس و سکوهایی که مثل چرنوبیل سمی هستند»

مرجع خبری رئال مادرید: رئال مادرید چندین بازیکن با نژاد تیره در ترکیبش دارد: رودریگو، آلابا، مندی، شوامنی، رودیگر، میلیتائو، کاماوینگا، ماریانو، وینیسیوس و … شاید کودکانه ترین منطق این باشد که فکر کنیم که فقط وینیسیوس مورد توهین نژادپرستانه قرار می گیرد و به همین خاطر خود او مقصر اتفاقاتی است که درون استادیوم های اسپانیا رخ می دهد. این توجیه سالهاست که وجود دارد اما آن قدر شل است که به نژادپرست ها کمک می کند که خیلی راحت کار خود را در استادیوم ها انجام بدهند و بعد هم بگویند:”تقصیر وینی است که بقیه را تحریک می کند.”

به وینیسیوس جونیور می گویند که با گلهایش نرقصد چون توهین است. می گویند که دریبل نزند تا به او لگد نزنند. می گویند که حرکتی نکند و بازوهایش را تکان ندهد تا بدنش نشانه تحریک آمز نباشد، می گویند که تحمل کند و کار خودش را  بکند و دهانش را ببندد، می گویند که نباید حرکات تکنیکی بکند چون رویش خطا می کنند. حتی آنچلوتی هم البته با دیدگاه مطلوب از او خواسته تا بی خیال بحث کردن بشود و روی بازهیایش تمرکز کند چرا که در چنین جنگ هایی از پیش باخته است و او را تخریب می کنند و این به بزرگترین  دشمنش تبدیل می شود. البته وینیسیوس قرار نیست که یک فرشته باشد، او هم اشتباه می کند و واکنش هایش گاهی با جنجال و حاشیه همراه می شوند.

آخرین توهین ها مربوط به وایادولید بودند. قبلش هم این را در متروپولیتانو شنیده بودیم که دادگستری، پرونده را بست. همین طور در نیوکمپ. هفت هفته بعد از آخرین بازی در لالیگا و برگزاری جام جهانی که در طول مسابقات هیچ کس یاد سیاه پوست بودنش نیافتاد و مشکلی هم با حریفان نداشت، مهاجم رئال مادرید باز هم با شعارهای شرم آور مواجه شد. با توجه به این که تربیت کردن کار والدین و معلمان مدرسه است و اکثر هواداران نیز بزرگسال هستند (یا خودشان را بزرگسالان می دانند) حالا مسئول این شرایط شبکه های اجتماعی و رسانه ها هستند. اگر یک خبرنگار بگوید که “وینیسیوس تحریک می کند” تصویر اشتباهی را به جامعه منتقل می کند. متاسفانه شرایط این گونه شده است. نباید اجازه بدهیم که حقیقت توسط مشتی کلیک پوشانده شود.

اگر انگشتانمان را روی چشمانمان بگذاریم، مثل این است که بگوییم که داور دیوانه شده است و صبور نبوده است. وینیسیوس مجبور بود که دور زمین دور بزند و با هواداران وایادولید مواجه شود چرا که بر اساس دستور داور باید از ست دیگر زمین خارج می شد. مشکل اصلی برای وینیسیوس و سایر بازیکنان تیره پوست، نژادپرستی نیست بلکه آن ها قربانی یک جامعه بیمار و دوقطببی هستند که فرهنگ نفرت بین همه منتقل شده است و درون زمین های فوتبال نیز کاملا مشخص است. در مورد وینیسیوس که خریدی حاشیه ساز و خبرساز را داشت، همه چیز از زمان حضورش در کاستیا آغاز شد. این بچه همیشه زیر بار نقد بوده است و هرگز کسی نبوده که به خاطر سنش به او فرصت بیشتری بدهد آن هم در حالی که برای بازیکنان دیگری نظیر ژائو، آنسو، گابی، پدری یا رودریگو وقتی که جوان تر بودند، شرایط متفاوت وجود داشت. از وقتی که وینیسیوس به تیم آمد، او را مسخره کردند. اما به همسن هایش وقت دادند. اول از همه به خاطر قیمتش مورد تمسخر بود، بعدش می گفتند که خیلی بد است و شوت زدن بلد نیست و مشکل گلزنی دارد و بعد از آن وقتی که موفق شد و به یک ستاره تبدیل شد، به خاطر موفقیتش او را زیر سوال بردند.

نژادپرستی که حالا ایجاد شده حاصل رفتارهای پیشین است، حاصل چهار سال تمسخر، تصاویر و کلیپ هایی که ساخته شد و حتی هم تیمی هایش نظیر پیکه و خواکین هم او را زیر سوال بردند. در مورد وینیسیوس حتی در زمان پیوستنش به اسپانیا هم مهربانی به او وجود نداشت. این آب و هوا شبیه چرنوبیل است که انگار همه جا به آتش کشیده شده است و سکوها بسیار سمی هستند. به وینیسیوس به خاطر رنگ پوستش توهین می شود. وینیسیوس یک حرفه ایست. تمسخر به خاطر اشتباهتش، انتقاد به خاطر قیمتش یا حسادت به خاطر پیروزی هایش بخشی از بازی هستند. این هم بخشی از سرگرمی فوتبال است.از کسی نمی خواهیم که کل کل های فوتبالی را کنار بگذارد. اما نژادپرستی باید کنار گذاشته شود چرا که این مرز خطرناکی است که نباید کسی از آن رد شود رد غیر این صورت همه پشیمان می شویم. نباید سطح فوتبالمان پایین آورده شود. شاید وقتی پشیمان شویم که خیلی دیر شده است.

خسوس سانچز – مارکا