مرجع خبری رئال مادرید: رئال مادرید در آتن تا آستانه شکست پیش رفت، اما دوباره برخاست. تیمی که ضربه خورده بود، واکنش نشان داد. گل پیلیوس در دقیقه ۷۵ که آاک را با نتیجه ۲ بر یک پیش انداخت، جرقه یک بازگشت دیگر را زد؛ بازگشتی از آن دست که آن‌قدر تکرار شده‌اند که انگار پایانی ندارند.
تنها سه دقیقه بعد، کیلیان امباپه گل تساوی را به ثمر رساند و درست در لحظاتی که سوت پایان نزدیک می‌شد، فده والورده با شوتی سهمگین از راه دور دروازه حریف را باز کرد. ناگهان نتیجه ۳ بر ۲ به سود رئال مادرید شد؛ درست مانند رم که مادریدی‌ها با نتیجه ۴ بر ۳ به پیروزی رسیده بودند.
این دومین کامبک رئال مادرید در رقابت‌های اروپایی فصل جاری بود؛ واکنش طوفانی دیگری از تیمی که دوباره جان گرفته است. تیمی که هرچه بیشتر به پرتگاه نزدیک می‌شود، انگیزه بیشتری برای بازگشت پیدا می‌کند و بار دیگر دقایق پایانی مسابقات را به قلمرو خود تبدیل کرده است؛ همان دقایقی که در فوتبال به نام «منطقه چزارینی» شناخته می‌شوند.
مسئله، ذهنیت است. مسئله، DNA رئال مادرید است؛ چیزی که احیای آن به وسواس ژوزه مورینیو تبدیل شده است.
بازگرداندن این روحیه یکی از اصول اساسی پروژه‌ای بود که سرمربی پرتغالی می‌خواست رئال مادرید جدید خود را بر پایه آن بسازد. مورینیو به‌خوبی می‌دانست که مسائل تاکتیکی اهمیت دارند، اما آمادگی روانی و ذهنیت بازیکنان حتی مهم‌تر است.
او پیش از بازگشت رسمی به والدبباس، زمانی که می‌دانست دوباره هدایت رئال مادرید را بر عهده خواهد گرفت، این موضوع را با نزدیکانش در میان گذاشته بود. هدف او احیای همان حافظه ژنتیکی بود که در لحظات بحرانی، رئال مادرید را به حریفی ترسناک تبدیل می‌کرد.
چهار واژه، اساس این فلسفه را تشکیل می‌دهند: «مبارزه، فداکاری، تلاش و شجاعت».از نگاه مورینیو، می‌توان درباره موفقیت یا ناکامی در اجرای برنامه‌ها انعطاف داشت، اما تعهد بازیکنان قابل مذاکره نیست. این شعار همیشگی اوست.
شش گل پس از دقیقه ۹۰؛ آماری بی‌رقیب در لیگ‌های بزرگ اروپا
رئال مادرید در فصل جاری برای ششمین بار در یک مسابقه پس از دقیقه ۹۰ گلزنی کرد؛ آماری که هیچ تیم دیگری در پنج لیگ معتبر اروپایی به آن نرسیده است.
دیدار مقابل آاک همچنین پنجمین مسابقه‌ای بود که رئال مادرید گل پیروزی‌بخش خود را پس از دقیقه ۸۵ به ثمر رساند. این اتفاق پیش‌تر مقابل اسپانیول، الچه، بارسلونا و رم نیز رخ داده بود.
اما وضعیت گل‌های دریافتی چگونه است؟ رئال مادرید در دقایق تلف‌شده حتی یک گل هم دریافت نکرده است. تراز گل‌های این تیم از دقیقه ۹۰ به بعد، شش گل زده و صفر گل خورده است.
این گل‌های دیرهنگام فقط پیروزی‌های مهمی را رقم نمی‌زنند، بلکه اعتمادبه‌نفس تیمی را بازسازی می‌کنند که به چنین تقویت روحی نیاز داشت.
مقایسه با فصل گذشته، اهمیت این تغییر را آشکارتر می‌کند. رئال مادرید در تمام فصل قبل تنها هشت گل از دقیقه ۹۰ به بعد به ثمر رساند و در مقابل، ۹ گل دریافت کرد. تراز منفی آن فصل اکنون جای خود را به آماری کاملاً متفاوت داده است.
تیم مورینیو باید بجنگد، فشار بیاورد و تسلیم نشود
مورینیو تیمی تهاجمی و جنگنده می‌خواهد؛ تیمی که دست از تلاش نکشد، در نبردهای فیزیکی عقب‌نشینی نکند و برای تصاحب توپ با تمام توان وارد عمل شود.
آمار دیدار مقابل آاک نمونه روشنی از این رویکرد است. رئال مادرید تقریباً دو برابر حریف مرتکب خطا شد: ۱۶ خطا در مقابل ۹ خطا. همچنین از نظر تعداد تکل نیز برتری داشت: ۲۲ تکل در مقابل ۱۷ تکل.
درصد موفقیت مادریدی‌ها در تکل‌ها نیز ۸۶.۴ درصد بود، در حالی که این رقم برای آاک به ۵۷.۹ درصد رسید.
این آمار برای سرمربی اهل ستوبال چیزی فراتر از چند عدد است. مورینیو آن‌ها را نشانه اجرای فلسفه مورد نظرش می‌داند و تقریباً به اندازه پیروزی‌ها از مشاهده چنین عملکردی رضایت دارد.
او همین پیام را به بازیکنانش منتقل می‌کند، هرچند هیچ برنامه‌ای بدون نتیجه گرفتن موفق نخواهد بود.
رئال مادرید اکنون هفت پیروزی متوالی به دست آورده و با بهترین روند پیروزی‌های پیاپی فصل گذشته برابری کرده است. این تیم همچنین تنها دو برد تا رسیدن به رکورد ۹ پیروزی متوالی فصل ۲۰۲۳-۲۰۲۲ فاصله دارد.
این نتایج بهترین ابزار برای همراه کردن بازیکنان با برنامه‌های سرمربی پرتغالی هستند. البته مورینیو بخش بزرگی از مسیر را پیش‌تر طی کرده بود؛ او از تابستان بذر تغییرات را کاشت و حالا نتیجه آن تلاش‌ها به‌تدریج آشکار می‌شود.
۸۰ درصد انعطاف و ۲۰ درصد سخت‌گیری؛ راز مدیریت رختکن مورینیو
پس از فصلی پرتنش در فضای داخلی رئال مادرید، انتخاب مورینیو تصمیمی تصادفی نبود. یکی از اهداف اصلی باشگاه، بازگرداندن اتحاد و همبستگی به رختکن بود؛ هدفی که سرمربی پرتغالی تا این مرحله بخش بزرگی از مسیر تحقق آن را طی کرده است.
او اکنون حمایت چهره‌های تأثیرگذار و باتجربه تیم را در اختیار دارد.
مورینیو در آتن درباره شیوه مدیریتی خود گفت: «۸۰ درصد با ملایمت و انعطاف رفتار می‌کنم و ۲۰ درصد با سخت‌گیری.»
این جمله به‌خوبی روش او را توصیف می‌کند. اقتدار مورینیو تا حد زیادی از شخصیت و حضورش ناشی می‌شود، اما ابزار اصلی او برای جلب اعتماد رختکن، نزدیک شدن به بازیکنان بوده است.
او به‌جای ایجاد فاصله و سکوت‌های سنگین، از شوخی و روابط صمیمانه استفاده می‌کند؛ صمیمیتی کنترل‌شده که به او کمک می‌کند ضمن حفظ اقتدار، اعتماد بازیکنان را نیز به دست آورد.
این رویکرد به مورینیو امکان داده موقعیت‌های دشواری مانند نیمکت‌نشینی وینیسیوس را مدیریت کند؛ تصمیماتی که به‌جای اعتراض و واکنش منفی، با درک و پذیرش بازیکن برزیلی همراه شده‌اند.
«تلاش می‌کنم یکی از بهترین مدافعان کناری جهان شوم»
اظهارات ستاره‌های رئال مادرید نشان می‌دهد مورینیو تا چه اندازه توانسته اعتماد بازیکنانش را جلب کند.
کیلیان امباپه در مراسم توپ طلا، در گفت‌وگو با فابیو کاپلو، درباره سرمربی پرتغالی گفت: «مربی برنامه خوبی داشت و همین کار را برای ما آسان‌تر کرد.»
تیبو کورتوا نیز پس از پیروزی مقابل آاک توضیح داد: «سرمربی از سیستم چرخشی استفاده می‌کند، همه فرصت بازی پیدا می‌کنند و این اتفاق خوبی است.»
اما شاید معنادارترین صحبت‌ها متعلق به فده والورده باشد. کاپیتان اروگوئه‌ای پس از پیروزی در آتن با لبخند گفت: «این موفقیت حاصل تلاش کادر فنی و بازیکنان است؛ حاصل اینکه همچنان به هم‌تیمی‌هایمان اعتماد داریم. بازی کردن برای این کادر فنی لذت‌بخش است.»
اهمیت این اظهارات زمانی بیشتر مشخص می‌شود که تغییر موضع والورده درباره بازی در دفاع راست را در نظر بگیریم.
بازیکنی که پیش‌تر گفته بود «من برای بازی در پست دفاع کناری به دنیا نیامده‌ام»، اکنون با نگرشی کاملاً متفاوت درباره این مسئولیت صحبت می‌کند.
او در تازه‌ترین اظهاراتش تأکید کرد: «به سرمربی گفتم که می‌خواهم از او یاد بگیرم تا هم بازیکن بهتری شوم و هم انسان بهتری. تلاش می‌کنم به یکی از بهترین مدافعان کناری جهان تبدیل شوم.»
جملاتی که بیش از هزاران کلمه، نشان‌دهنده تأثیر مورینیو بر ذهنیت بازیکنان و فضای رختکن رئال مادرید هستند.
تیم به این انگیزه واقعا نیاز داشت
توی فصل قبل وقتی بازی به دقیقه ۷۰ میکشید همه دیگه کاملا نا امید می‌شدند
ولی امثال واقعا بیشتر انگار تلاش میکنن تا وقتی که عنیسیوس توپو لو میده و ضد حمله میخوریم :))))