مرجع خبری رئال مادرید: ژوزه مورینیو پس از پیروزی رئال مادرید مقابل والنسیا در ورزشگاه مستایا، با وجود تب شدید و خستگی آشکار، در نشست خبری حاضر شد و درباره هشتمین پیروزی متوالی تیمش، پیشرفت بازیکنان، عملکرد داور، وقفه بازی‌های ملی و شرایط رختکن صحبت کرد.
سرمربی پرتغالی با صدایی آرام و چهره‌ای رنگ‌پریده اعتراف کرد: «از پا افتاده‌ام، خسته‌ام و تب دارم.» او درباره احتمال حضور در مسابقه NFL در سانتیاگو برنابئو نیز با شوخی گفت: «اگر فردا تبم از ۴۰ درجه به ۳۹ درجه برسد، می‌روم!»
با این حال، مورینیو از تمجید شاگردانش غافل نشد: «پیشرفت فوق‌العاده‌ای داشته‌ایم. بازیکنان بسیار متحد و فداکار هستند. این تیم حس خوبی به من می‌دهد.»
او در پاسخ به این پرسش که چگونه رئال مادرید را به تیمی جنگنده‌تر تبدیل کرده، تمام اعتبار این تحول را به بازیکنانش داد: «این خود بازیکنان هستند. اعتبار این اتفاق متعلق به آن‌هاست. واقعاً نمی‌توانم بخش مشخصی از کار خودم را پیدا کنم که عامل اصلی این تغییر بوده باشد.»
مورینیو همچنین با اشاره به فضای پرتنش مستایا، عملکرد داور مسابقه، هرناندس مائسو، را تحسین کرد و گفت: «داور کار فوق‌العاده‌ای انجام داد.»
او در بخشی از صحبت‌هایش نیز به تفاوت فضای ورزشگاه‌ها اشاره کرد؛ اظهارنظری که می‌توان آن را کنایه‌ای به جو سانتیاگو برنابئو دانست: «برنابئو یک چیز است؛ جایی که مردم با آرامش برای تماشای مسابقه می‌آیند. اما سانتاندر و والنسیا متفاوت‌اند. در این ورزشگاه‌ها تماشاگران می‌خواهند خودشان هم در مسابقه بازی کنند.»
با این حال، مهم‌ترین نگرانی مورینیو به شرایط جسمانی بازیکنانی مربوط می‌شد که قرار است راهی اردوهای ملی شوند. او تأکید کرد: «بازیکنان به‌شدت خسته‌اند. می‌توانم تصور کنم که مربیان تیم‌های ملی می‌خواهند با آن‌ها تمرین کنند، اما این بازیکنان فعلاً توان چنین کاری را ندارند. آن‌ها به استراحت نیاز دارند.»
مورینیو همچنین فاش کرد که پس از مسابقه، با خاویر آگیره، سرمربی والنسیا، گفت‌وگویی داشته و با صراحت به او گفته است: «ناراحت نباش، چون بازیکنان من خیلی بهتر از بازیکنان تو هستند.»
متن کامل نشست خبری مورینیو
«از لالیگا می‌خواهم دیگر چنین برنامه‌ای برای ما نگذارد»
پس از کسب تمام پیروزی‌ها در این دوره دشوار، به بازیکنانتان چه می‌گویید؟ چه پیامی هم برای لالیگای تحت مدیریت تباس دارید؟
«پیام به لالیگای تباس؟ باید متواضع باشم، چون قدرت دست آن‌هاست. فقط می‌خواهم دوباره چنین کاری با ما نکنند.
نمی‌خواهم بگویم کاری فرابشری انجام داده‌ایم، چون انجام آن ممکن است، اما واقعاً بسیار دشوار است. اگر می‌خواهند چنین شوخی‌ای بکنند، با تیم‌های دیگر بکنند و ما را راحت بگذارند.
این ماراتن سفرها و مسابقات، از یکشنبه تا شنبه، واقعاً بیش از حد سنگین بود.
می‌خواهید بدانید الان چه چیزی نگرانم می‌کند؟ اگر بازیکنان کنار من و کادر فنی‌ام می‌ماندند، می‌توانستیم توجه ویژه‌ای به روند ریکاوری آن‌ها داشته باشیم. اما حالا راهی تیم‌های ملی می‌شوند.
می‌توانم تصور کنم که مربیان تیم‌های ملی می‌خواهند با آن‌ها تمرین کنند، اما این بازیکنان در شرایط فعلی نمی‌توانند چنین فشاری را تحمل کنند. آن‌ها باید استراحت کنند تا بتوانند در مسابقات بعدی بازی کنند. الان به مراقبت ویژه و ریکاوری مناسب نیاز دارند.»
«آمار ۷۷ درصد پیروزی افتخارآمیز است، اما باید بازی بعدی را ببریم»
در میان مربیانی که بیش از ۱۰۰ مسابقه در لالیگا داشته‌اند، شما با ۹۷ پیروزی در ۱۲۶ بازی و نرخ برد ۷۷ درصد، بهترین درصد پیروزی تاریخ رقابت‌ها را دارید. این آمار چه معنایی برایتان دارد؟
«معنایش این است که باید مسابقه بعدی را ببریم!
در زندگی، آمارهای زیبا و حتی آمارهایی که معنای خاصی دارند، به‌مرور فراموش می‌شوند. ما با اعداد گذشته زندگی نمی‌کنیم، بلکه در زمان حال زندگی می‌کنیم. باید بازی بعدی را ببریم.
البته اصلاً از این آمار خبر نداشتم. طبیعتاً باعث افتخار است، چون لالیگا مربیان بزرگ و درجه‌یک بسیار زیادی داشته و حضور در چنین جایگاهی افتخارآمیز است.
اما همان‌طور که گفتم، مهم‌ترین مسابقه، بازی بعدی است.»
«اعتبار پیشرفت دفاعی متعلق به بازیکنان است، نه من»
چگونه توانسته‌اید تعهد بازیکنان به وظایف دفاعی را افزایش دهید؟
«کار خودشان است، خود بازیکنان. تمام اعتبار این پیشرفت متعلق به آن‌هاست.
واقعاً نمی‌توانم چیزی در کار خودم پیدا کنم که بگویم عامل اصلی این تغییر بوده است. من کار معمول خودم را انجام می‌دهم و آن‌ها هم از نظر فردی و هم به‌عنوان یک تیم، واکنشی فوق‌العاده نشان می‌دهند.
پیشرفت بسیار زیادی داشته‌ایم. البته اینکه امروز مالکیت توپ بالایی داشتیم و مجبور نبودیم زیاد دفاع کنیم، به ما کمک کرد.
با این حال، باید به واکنش بازیکنان هنگام از دست دادن توپ هم اشاره کنم. تقریباً همیشه واکنش بسیار خوبی داشته‌ایم.
در نیمه دوم، درست مقابل نیمکت من، صحنه‌ای اتفاق افتاد که نمونه خوبی است. توپ را از دست دادیم، آردا از موقعیت خودش خارج شده بود و کیلیان با تمام سرعت دوید تا در جناح راست، ساختار دفاعی تیم را دوباره کامل کند.
این فقط یک نمونه است، اما به‌خوبی نشان می‌دهد بازیکنان چقدر به یکدیگر کمک می‌کنند.
آن‌ها بسیار متحد و فداکار هستند. همان‌طور که به تلویزیون رئال مادرید گفتم، با توجه به تجربه‌ای که دارم، این تیم حس خیلی خوبی به من می‌دهد.»
«مستایا ورزشگاهی پرشور است؛ داور فوق‌العاده قضاوت کرد»
چطور مسابقه‌ای با این میزان تنش را تجربه کردید؟
«مستایا یعنی شور و اشتیاق. والنسیا در طول تاریخ همیشه ورزشگاه دشواری بوده است؛ ورزشگاهی که از تیم و بازیکنان خودش توقع زیادی دارد.
وقتی مقابل رئال مادریدی بازی می‌کنند که هم از نظر فردی و هم از نظر تیمی بسیار برتر است، احساس سرخوردگی بیشتر می‌شود. همین مسئله بازیکنان را به سمت سبکی از بازی سوق می‌دهد که بتوانند با آن برای تغییر نتیجه بجنگند.
نکته مثبت برای ما این بود که آرامش بسیار خوبی داشتیم و به برخوردها واکنش نشان ندادیم.
صحنه کارت قرمز، از فاصله‌ای که من دیدم، کاملاً واضح به نظر می‌رسید. درباره کارت زرد کیلیان مطمئن نیستم. می‌دانم که آن صحنه می‌توانست به گل منجر شود و یک موقعیت گلزنی بود. نمی‌دانم داور می‌توانست اجازه دهد بازی ادامه پیدا کند یا نه.
اما اگر بخواهم واقعیت را بگویم، به نظرم داور کار فوق‌العاده‌ای انجام داد. واقعاً فوق‌العاده.
قضاوت در ورزشگاهی که تماشاگران دائماً اعتراض می‌کنند، آسان نیست.
برنابئو یک چیز است؛ جایی که مردم با آرامش برای تماشای مسابقه می‌آیند. اما سانتاندر و والنسیا متفاوت‌اند. در این ورزشگاه‌ها هواداران انگار می‌خواهند خودشان هم در مسابقه شرکت کنند.
وقتی نتیجه مطابق میلشان نیست، اعتراض‌ها و هیجان بیشتری ایجاد می‌شود. البته همه این اتفاقات در محدوده طبیعی فوتبال قرار دارند.»
«حتی به آنچلوتی هم زنگ نمی‌زنم؛ اگر مربی تیم ملی شوم، خودم هم باشگاه‌ها را کلافه می‌کنم»
آیا قصد دارید پیامی برای مربیان تیم‌های ملی بفرستید یا توصیه‌ای به بازیکنان داشته باشید؟
«نه، نه. قرار نیست با کسی صحبت کنم، چون نمی‌دانم شاید روزی خودم سرمربی یک تیم ملی شوم.
احساس می‌کنم اگر روزی سرمربی تیم ملی شوم، احتمالاً حسابی باشگاه‌ها را کلافه خواهم کرد! به خودم و تیمم فکر خواهم کرد. چنین احساسی دارم.
برای همین، روی این را ندارم که به کسی زنگ بزنم، حتی اگر آن شخص دوستم کارلو باشد.
البته درباره کارلو، شرایط را دقیق‌تر ببینید. وینیسیوس و اندریک به تیم او می‌روند. اگر به آن‌ها بازی بدهد، از او ممنون می‌شوم. از این بابت نگرانی خاصی درباره کارلو ندارم.
اما مربیان تیم‌های ملی هم قطعاً دوست ندارند بازیکنی به دلیل فشار و خستگی انباشته مصدوم شود. آن‌ها هم باید هنگام مدیریت ریکاوری بازیکنان، مسئولیت‌پذیری و رفتار حرفه‌ای داشته باشند.
امیدوارم خوش‌شانس باشیم.»
«بازیکنان در وضعیت خستگی شدید قرار دارند»
وقفه جدید مسابقات ملی چقدر شما را ناراحت می‌کند؟
«همان‌طور که گفتم، تنها نگرانی من فشار و خستگی انباشته بازیکنان است.
آن‌ها در وضعیت خستگی شدید هستند؛ واقعاً خستگی شدید.
باید دوشنبه در اردوی تیم‌های ملی حاضر شوند، در حالی که دوشنبه، سه‌شنبه و حتی چهارشنبه همچنان مشغول رهایی از خستگی عضلانی خواهند بود.
من درباره خستگی ذهنی صحبت نمی‌کنم، چون کسی که پیروز می‌شود، از نظر ذهنی چنین خستگی‌ای ندارد. اما از نظر جسمانی، بله.
بازیکنان واقعاً خسته‌اند. خیلی خسته‌اند.
با این حال، همان‌طور که گفتم، برای مربیان تیم‌های ملی احترام قائلم.»
«بعد از شکست مقابل اتلتیکو هیچ بحرانی نداشتیم؛ این بحران ساخته شما بود»
از هشت پیروزی در هشت مسابقه اخیر، چه چیزی بیش از همه خوشحالتان می‌کند؟ به‌خصوص اینکه پس از شکست مقابل اتلتیکو، همه‌چیز آشفته به نظر می‌رسید.
«چیزی که خوشحالم می‌کند، دقیقاً همان کلمه‌ای است که خودت استفاده کردی: آشفتگی یا بحران.
چون آن مسابقه را باختیم، شما گفتید همه‌چیز بحرانی شده است، اما ما هیچ‌وقت دچار بحران نشدیم.
همیشه آرام بودیم. می‌دانستیم چرا آن مسابقه را باختیم و در چه بخش‌هایی باید پیشرفت کنیم. در تمام این مدت آرامش زیادی داشتیم.
من همیشه تلاش می‌کنم بازیکنان در لحظات خوب نیز تعادل خود را حفظ کنند.
همیشه به آن‌ها می‌گویم که پیروزی در باشگاهی مانند رئال مادرید نباید باعث خوشحالی دیوانه‌وار شود. پیروزی باید اتفاقی عادی باشد.
الان رختکن شادی داریم؛ موسیقی افتضاحی هم پخش می‌شود، آن هم با صدای خیلی بلند! واقعاً افتضاح!
اما بازیکنان آرام هستند، چون پیامی که به آن‌ها منتقل می‌کنیم، طبیعی بودن این شرایط است.
وقتی می‌بازیم، وارد بحرانی می‌شویم که شما درباره‌اش صحبت می‌کنید و بعد ممکن است این فضا به اطراف باشگاه و هواداران رئال مادرید نیز منتقل شود.
اما اینجا، در داخل تیم، ما آرام هستیم. کاملاً آرام.»
«تب ۴۰ درجه دارم؛ اگر بهتر شوم به مسابقه NFL می‌روم»
آیا بین دو نیمه تنشی احساس کردید؟ و آیا قصد دارید در مسابقه NFL حاضر شوید؟
«اگر فردا تبم از ۴۰ درجه به ۳۹ درجه برسد، به مسابقه NFL می‌روم!
چون الان واقعاً از پا افتاده‌ام. کاملاً از پا افتاده‌ام. خسته‌ام، تب دارم و دیگر توانی ندارم. اما اگر حالم بهتر شود، می‌روم.
درباره اتفاقات بین دو نیمه هم نه، هیچ تنشی وجود نداشت.
من بلافاصله بیرون آمدم و دوستم آگیره هم کنارم بود.
اتفاقاً خوشحالم که می‌توانم چیزی را که بعد از مسابقه به آگیره گفتم، با شما در میان بگذارم.
به او گفتم: «ناراحت نباش، چون بازیکنان من خیلی بهتر از بازیکنان تو هستند.»
و این حقیقت دارد.
مشکل آگیره نیست. او مربی بزرگی است که تجربه فراوانی دارد. اما بازیکنان رئال مادرید بسیار خوب هستند.
طبیعتاً مربیانی که بازیکنانی مانند بازیکنان من در اختیار دارند، شانس بیشتری برای پیروزی خواهند داشت.»