مرجع خبری رئال مادرید : کارلو آنچلوتی به‌وضوح اعلام کرده است که مودریچ باید قراردادش را با رئال مادرید تمدید کند. مقایسه او با مالدینی کاملاً منطقی به نظر می‌رسد، هرچند باید یادآور شد که در بسیاری از جنبه‌ها، هافبک کروات از اسطوره ایتالیایی پیشی گرفته است. تنها در موارد معدودی، مالدینی نسبت به مودریچ برتری دارد که یکی از آن‌ها تعداد بازی‌هاست. اگر مودریچ یک فصل دیگر قراردادش را تمدید کند، می‌تواند در این زمینه نیز از او عبور کند.
در مجموع، از نظر تعداد بازی‌ها در باشگاه‌ها و تیم ملی، مودریچ با 1076 بازی از مالدینی با 1028 بازی جلوتر است. اما اگر فقط بازی‌های باشگاهی را در نظر بگیریم، کروات هنوز عقب‌تر است: او در مجموع 892 بازی برای تیم‌های زریِنسکی موستار، اینتر زاپرشیچ، دینامو زاگرب، تاتنهام و رئال مادرید انجام داده، در حالی که مالدینی در 902 بازی برای میلان به میدان رفته است. نکته قابل‌توجه درباره مدافع ایتالیایی این است که او تمام این بازی‌ها را تنها برای یک باشگاه انجام داد و با 25 فصل حضور در میلان، رکورددار طولانی‌ترین دوران بازی در یک تیم واحد است. این رکوردی است که مودریچ احتمالاً قادر به شکستن آن نخواهد بود، چراکه در صورت تمدید قرارداد، تعداد فصل‌های حرفه‌ای او به 24 خواهد رسید.
برای اینکه مودریچ همانند مالدینی در 40 سالگی بازنشسته شود، باید قرارداد خود را با رئال مادرید تمدید کند. او اکنون 39 ساله است و در ماه سپتامبر 40 ساله خواهد شد. با این حال، حتی در این صورت هم نمی‌تواند از مالدینی عبور کند، زیرا مدافع ایتالیایی تنها یک ماه مانده به 41 سالگی از فوتبال خداحافظی کرد، در حالی که مودریچ در صورت بازنشستگی در پایان فصل، سه ماه مانده به 40 سالگی کفش‌هایش را خواهد آویخت.
با این وجود، مودریچ می‌تواند افتخار کند که در بسیاری از جنبه‌های حرفه‌ای، از مالدینی پیشی گرفته است. او تاکنون شش قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را کسب کرده، در حالی که مالدینی پنج قهرمانی در این رقابت‌ها دارد. همچنین، مودریچ از نظر تعداد جام‌های کسب‌شده، از اسطوره میلان پیشی گرفته است. او پرافتخارترین بازیکن تاریخ رئال مادرید با 28 جام است، در حالی که مالدینی 24 جام با میلان کسب کرده است. این اختلاف بیشتر هم می‌شود اگر جام‌های مودریچ با دینامو زاگرب را هم در نظر بگیریم که تعداد کل افتخارات او را به 34 می‌رساند.
هر دو بازیکن تا آستانه قهرمانی در جام جهانی پیش رفتند اما موفق به فتح این جام نشدند. مالدینی در سال 1994 در فینال جام جهانی آمریکا، در ضربات پنالتی مقابل برزیل شکست خورد و مودریچ در سال 2018 با کرواسی در فینال مقابل فرانسه مغلوب شد. هیچ‌کدام نتوانستند با تیم ملی کشورشان به قهرمانی برسند، اما ناکامی مالدینی در این زمینه شگفت‌انگیزتر به نظر می‌رسد، زیرا تیم ملی ایتالیا سابقه درخشان‌تری نسبت به کرواسی دارد.
تنها یک مدافع در تاریخ فوتبال موفق به کسب توپ طلا شده است، اما آن بازیکن مالدینی نبود، بلکه فابیو کاناوارو بود. قرار گرفتن مالدینی در پست دفاعی و همچنین عدم قهرمانی با تیم ملی، احتمال بردن این جایزه را برای او کاهش داد. او دو بار در سال‌های 1994 و 2003 در جایگاه سوم توپ طلا قرار گرفت. اما مودریچ در سال 2018 توانست سلطه مسی و رونالدو بر این جایزه را بشکند و عنوان بهترین بازیکن جهان را از آن خود کند.
بیست و پنج فصل حضور در یه باشگاه ! چقدر خفن بود مالدینی
مالدینی از بهترین های تاریخ در پست خودش هست شاید حتی بهترین تاریخ در پست خودش
ولی مودریچ تو خود رئال هم تو پست خودش بهترین نیست و نبوده
۶ تا سی ال گرفته به لطف بقیه بازیکنا
البته که فوتبال بازی تیمیه ولی نقش بازیکنا در جام ها خیلی متفاوته
مثلا فصل پیش با نیمکت نشینی یه سی ال گرفته ولی تو امارش هست
امار جام کاملا بی معنیه
باید عملکرد فردی در اون تورنمنت لحاظ بشه تا متوجه شد فرق مالدینی با مودریچ چقدر وحشتناکه
حالا میگن تو طرفدار میلانی خخخ
ناموسا فقط نگید بارسایی که فحش میدم بهتون
بارسایی خودتون هستید همون میلانی بگید بهتره
حیفه واقعا دیدن این اسطوره ها که به خط پایان رسیدن
امثال مالدینی،مودریچ، باجیو، نازاریو، دل پیرو، فن نیستلروی، اوزیل،کاکا،روبینیهو،کارلوس،شفچنکو،کروس،الیور کان،گرت بیل، بکهام،ماکلله، ساموئل اتئو، تیری آنری،وین رونی، مایکل اوون، استیوی جرارد، باتیستوتا، دیدا، مایکون، دیدیه دروگبا، فرانک ریبری، ارین روبن،هازارد، کاناوارو، نستا و …….
همه عالی
نمیدونم چرا روبینیو رو در حد بقیه دوست نداشتم
مالدینی با مودریچ چرا ؟
اونو مستقیم با راموس مقایسه کنید
راموس بی نظیر بود هم تو دفاع هم تو حمله ولی مالدینی تو دفاع نظیر نداره حتی بالاتر از راموس دهن سرویس هیچ مهاجمی جرئت نداشت نزدیکش بره تا میدید مقابلش مالدینیه طرف خایه میکرد
مایی که بازیایه الکاپیتانورو دیدیم میگیم راموس بهترین دفاع بوده و اونیم که بازیه مالدینیو دیده همینو میگه خلاصه که ازنظر من راموس بهترین بوده و هست (نمیشه یه بازیکنو بهترین تاریخ خطاب کرد چون هردوره ای بهترینه خودشو داشته) مالدینی بهترین تیم ایتالیایی بوده و ازاینورم کلا لیگ ایتالیا تیماش اتوبوسین صدرصد بازیه دفاهاشون به چشم میاد
ولی رونالدو نازاریو کابوس مالدینی بود
مالدینی هزار برابر راموس بود
اونایی که دیدن میدونن
راپوس الکاپیتانو بازیکن خوبی بود ولی مالدینی یه چیز دیگه بود به جرئت میتونم بگم مقلیسه اشتباهی مالدینی جوری دفاع پوشش میداد فرگوسن میگفت بخاطر مالدینی باید ازفوتبال برم مالدینی دیگه مثلش نمیاد بعد از۲۰ سال که فوتبال گذاشته کنار هنوزاسم بهترین مدافع تاریخ میاد یاد مالدینی میفتیم مالدینی حقش بود ۲ تاتوپ طلابگیره ولی فقط مهاجم میدادن مودریج دوس داشتنیه اسطورس ولی مالدینی ابهتش خیلی بالابود شهرتش انقد بالابود اونایی که فوتبالی نبودن میشناختش دقیقا ازنظر شهرت مثل بکهام بود خلاصه مالدینی تک باشگاهی واسوزه فوتبال تاریخه قطعا بهترین مدافع تاریخه رامسم عالی بود ولی بارها باخطاهای بی مورد خشونت زیاد باعث ۱۰ نفره شدن وشکستمون شد مثلا الکلاسیکو جلو داورسلونا بارها ۱۰ نفرمون کرده وپنالتی داده ولی خیلی جاها توسی ار نجاتمون داد مثل بازی بااتلتیکو ولی اشتبا کم نداشته ولی اسوره باشگاس ویکی ازبهترین مدافع نسل خودش بود تجربش بالا بود ولی خطاهای بی مورد میکرد ورکورد کارت قرمز داره من کلا رک حرف میزنم