مرجع خبری رئال مادرید؛ ورود ژابی آلونسو به نیمکت رئال مادرید تنها به معنای تغییر نسلی در کادر فنی نیست، بلکه نشان‌دهنده رویکردی شفاف و قاطع در تصمیم‌گیری‌هاست. او از همان روز نخست پیام روشنی را به بازیکنان و هواداران منتقل کرده است: پروژه ورزشی او حول محور کیلیان امباپه شکل می‌گیرد؛ انتخابی منطقی و حساب‌شده.
فصل گذشته، کارلو آنچلوتی تلاش کرد میان وینیسیوس و امباپه تعادل برقرار کند و هر دو را در مرکز توجه تیم قرار دهد. این رویکرد هرچند قابل درک بود، اما در عمل باعث شد جایگاه هیچ‌یک از این دو ستاره تثبیت نشود و هر دو تا حدی از نقش اصلی خود فاصله بگیرند. نتیجه، رئالی بود با نمایش‌هایی پراکنده و بدون شفافیت در سلسله‌مراتب درون تیمی. آلونسو این ابهام را کنار گذاشته است. او به‌خوبی درک کرده که حضور بازیکنی مانند امباپه، تضمینی برای حداقل ۴۰ گل در هر فصل است؛ مهاجمی که حتی توانایی رسیدن به آمار ۵۰ یا ۶۰ گل را دارد. امباپه تنها یک گلزن نیست؛ او فوتبالیستی کامل است: انفجاری، توانمند در حرکات فردی، مرگبار در فضاهای باز و تعیین‌کننده در بزنگاه‌ها. مهم‌تر آنکه او در بهترین مقطع دوران حرفه‌ای خود به مادرید پیوسته؛ بازیکنی که تجربه حضور در فینال لیگ قهرمانان و جام جهانی را دارد و در عین حال با عطش و جاه‌طلبی فراوان به دنبال ساختن نامی جاودان در تاریخ رئال مادرید است.
تصمیم آلونسو از جنبه‌ای دیگر نیز اهمیت دارد. انتخاب امباپه به‌عنوان رهبر به معنای نادیده گرفتن وینیسیوس یا سایر مهره‌های کلیدی نیست، بلکه تلاشی است برای سامان‌دهی سلسله‌مراتب در رختکن. هر تیم بزرگی نیازمند یک نقطه مرجع بی‌چون‌وچراست و در حال حاضر هیچ‌کس بهتر از ستاره فرانسوی نمی‌تواند این نقش را ایفا کند. رفتار حرفه‌ای، روحیه رقابتی و شخصیت متین او درون و بیرون از زمین، نشان می‌دهد که چرا آلونسو او را به «کاپیتان خاموش» پروژه جدید خود تبدیل کرده است. این رویکرد هوشمندی آلونسو را آشکار می‌کند. او می‌داند که رئال مادرید همواره بر پایه ستارگان بزرگ ساخته شده و اکنون با انتخاب امباپه به‌عنوان ستون اصلی، از هرگونه آزمون و خطای بی‌ثمر فاصله گرفته است. این تصمیم در واقع شرط‌بندی روی کارآمدی، گلزنی و شکوه است؛ شرطی بر روی بازیکنی که دیگر صرفاً به ستاره بودن قانع نیست، بلکه در پی تبدیل شدن به اسطوره‌ای ماندگار است.
در نهایت، انتخاب ژابی آلونسو تصمیمی است برگرفته از درک عمیق او از فوتبال در سطح حرفه‌ای؛ فوتبالی که بر پایه باورهای محکم ساخته می‌شود. باور او اکنون روشن است: رئال مادریدِ ژابی آغاز و پایانش با کیلیان امباپه تعریف می‌شود.
خوان ایگناسیو گارسیا اوچوا-مارکا
وینیسیوس توی فصلی که کلی هیت گرفت و میگفتن اصلا رو فرم نیست:
52 بازی، 22 گل، 18 پاس‌گل و تاثیر روی 40 گل
چاقال تو فصلی که میگن باید توپ طلا ببره:
55 بازی، 18 گل،21 پاس‌گل و تاثیر روی 39 گل
بیشترین توپ ربایی از نیمه زمین حریف:
– رئال مادرید: 84 بار
– بارسلونا: 61 بار
فکتی که نشون میده رئال مادرید این فصل در پرس کردن حتی از بارسلونا هم بهتر شده!
رسانه ها فقط برای رئال تفت میدن بس که این تیم بزرگه ودژمن داره…..
امان از مافیا و رسانه چاقالان واسه بولد کردن یه کون بچه
مثله اینکه دنی بگاییوس رفتنش کنسل شده
هم خودش شک داره هم مارسی
مثل آقا زیدان که روی کریس میچرخید ژابی رو کیلی میچرخه
اونایی که میگفتن پس اگه اینجوریه چرا بیشترین پاس گلو به لاکی داد چون وینیسیوس وقتی میدید که دلقک بازیاش جواب نمیده مجبور بود پاس بده به لاکی