مرجع خبری رئال مادرید: سومین نفر هم از راه رسید. زمانی آنتوان گریزمان ـ که شب گذشته به عدد ۲۰۰ گل با پیراهن اتلتیکو رسید، آن هم بدون ۵۰ هزار شوت به سمت دروازه ـ بود که برای خود جایگاهی در همان میز مطالبه کرد؛ میزی که سال‌ها در سلطه لیونل مسی و کریستیانو رونالدو، دو ابرستاره بلامنازع فوتبال اسپانیا و اروپا بود. حالا نوبت به خولیان آلوارز رسیده است که در کنار امباپه و لامین ـ که با گل‌ها و عملکردهای سرنوشت‌سازشان با شایستگی در این جمع حضور دارند ـ جای بگیرد.
واقعیت این است که پس از یک سال نخست خوب اما بدون درخشش چشمگیر، و حتی با وسوسه‌هایی از سوی بارسلونا که در اندیشه بازنشسته کردن لواندوفسکی است، مهاجم اهل کالچین در استان کوردوبا، قهرمان جهان با آرژانتین و فاتح همه عناوین ممکن با منچسترسیتی، جایی که اغلب نیمکت‌نشین بود چون گواردیولا نتوانست میان او، هالند و دی‌بروینه برایش فضایی بیابد، اکنون در آستانه دروازه‌های افتخار ایستاده است؛ یکی از برگزیدگان برای بازی کردن فوتبالی که کمتر کسی توانسته ارائه دهد.
آمار او حیرت‌انگیز است: هشت بازی در این فصل و هفت گل؛ از روی نقطه پنالتی، ضربات ایستگاهی، شوت‌های غیرممکن، ضدحمله‌ها و حتی موقعیت‌هایی که با هوشمندی و زیرکی تمام از دل تعویض‌های پی‌درپی بیرون کشیده است. تنوع او بی‌انتهاست. در زمین بی‌وقفه می‌دود و مصداق همان جمله مشهور ساموئل اتوئوست: «مثل یک سیاه بدو تا مثل یک سفید زندگی کنی». و هرچه بیشتر می‌گذرد، کمتر به یاری هم‌تیمی‌ها نیاز دارد تا خود را به‌عنوان رهبر تیمی معرفی کند که اکنون در اوج پرواز است و اهداف فصلش را از زاویه‌ای کاملاً متفاوت به نمایش می‌گذارد.
واقعیت امروز ما را در برابر امباپه‌ای قرار می‌دهد که اگر کمی دقت داشته باشد، بدون زحمت از مرز ۵۰ گل عبور خواهد کرد. لامین، اگر روندش را ادامه دهد و از مدیریت متزلزل فلیک آسیب نبیند، تجسمی از نبوغ و خیال‌پردازی است که دیر یا زود با توپ طلا پاداش خواهد گرفت. و خولیان، بی‌هیاهو اما پیوسته، جای خود را در منوی اصلی فصل باز می‌کند.
اکنون همه‌چیز روشن است. سه چهره اصلی مقابل ما هستند. مثل آن لطیفه قدیمی: پرده بالا می‌رود و لاک‌پشت، عنکبوت و پادشاهی با تاج بر سر روی صحنه ظاهر می‌شوند؛ چه کسی بر صدر میز خواهد نشست؟ پاسخ روشن است: امروز همه‌چیز به‌طور برابر میان این سه تقسیم می‌شود.
رائول وارلا – مارکا
انصافا این بمال چیکار کرده که با امباپه کبیر مقایسش می کنین؟ کل این فصل یه گل اونم پنالتی اهدایی به رایو بیشتر نزده حالا چند شب پیش هم با اومدنش به زمین و یه پاس گل به لواندوفسکی تونست کار رو برای غارسا در بیاره. حداقل آلوارز امباپه بهتره چون الان آماده تا الان تو لالیگا ۱۰ گله هست بعدش نفر دوم آلوارزه که ۶ گله هست ولی تا الان تو غارسا تورس که از بمال بهتر بوده، گلزن ترین بازیکنشون بوده که ۴ تا گل زده و تو جدول گلزنان پنجمه.
هر چلغوزی رو کنار امباپه بزرگ قرار ندید، بهترین بازیکن جهان هستش امباپه اونم با فاصله خیلی زیاد.
یامال بیاد بشینه رو نوکش همون واسش کافیه
پشمام ریخته که زن فده پستی یا توییتی نمیده …..
فعلا که یامال توی تیم خودش پشت فران تورس و لواست. هنوز زوده که بخواد بیاد توی لیست بزرگترین تاثیرگذارای این فصل.
همش کار این رسانه های ک.شعره اسپانیاس
حتی پشت لوپزی که هافبکه هم هست
میخواد فده باشه میخواد وینی باشه گوه میخوره هر کی به حرف مربی گوش نمیده
فده کاپیتان تیم و کسی که به اعتقاد بعضیا از راموس باغیرت تره!!!!!! اومده گفته من پست دفاع راست و وینگر راست راحت نیستم
به کیف و کفشم که راحت نیستی تیم دفاع راست نداره مجبوری اونجا بازی کنی
مربی بگه برو مهاجم نوک باید حرفشو گوش کنی
امباپه چپ آلوارز نوک خیلی ترکیب بمبی میشه چون آلوارز نوکی نیست که دائم تو محوطه باشه و بخواد مدام خودشو تو موقعیت گلزنی قرار بده بیشتر میاد عقب توپ میگیره
امباپه بهترین گلزن تیم میمونه یه بازیکن خوب دیگه هم کنارشه خیلی شوتزن خوبیه الوارز مصدومم نمیشه ذهنیت قوی ایم داره
هرچند اتلتیکو نمیفروشدش قطعا
فکر نکنم اتلتیکو به ما بفروشتش چون به ضرر خودش میشه
اگر هم بخواد بفروشه قطعا خیلییی گرون میفروشتش
ولی خدایی بازیکن خوبی هست ، بازیش رو دوست دارم