مرجع خبری رئالم ادرید: اورلین شوامنی در گفتوگویی با نشریه اکیپ، صریح و شفاف درباره وضعیت فعلیاش در رئال مادرید صحبت کرده است؛ جایی که به یکی از مهرههای غیرقابلجایگزین ژابی آلونسو تبدیل شده. او درباره اهدافش با پیراهن رئال گفت: «با اینکه خیلی زود توانستم همهچیز را با رئال مادرید فتح کنم، هنوز تشنه قهرمانیهای بیشتر هستم؛ چه در لیگ و چه در لیگ قهرمانان.»
شوامنی درباره همکاری با ژابی آلونسو نیز توضیح داد: «از همان روز اول، جلسهای ویدئویی با هم داشتیم. او تصاویر مختلفی را به من نشان داد و روی جایگیری، چیزهایی که باید بهتر کنم و بخشهایی که باید در آنها پیشرفت بسازم تأکید کرد. جایگیری، بازی با توپ و بدون توپ… احساس میکنم در برخی حوزهها پیشرفت کردهام.»
او همچنین درباره تطبیق یافتن با نقش خود در رئال مادرید گفت: «وقتی رئال مادرید مرا خرید، قرار بود بهعنوان شوامنی بازی کنم؛ نه اینکه علاوه بر هافبک دفاعی، بازیکن خلاق هم باشم. در یک تیم، هر کس نقش خودش را میداند و سهمش را برای رسیدن به موفقیت ایفا میکند. اگر بخواهی بر اساس نظر دیگران دائماً استراتژیات را عوض کنی، خودت را گم میکنی. در نهایت، آنچه اهمیت دارد این است که کجا بازی کردی، چقدر در آنجا حضور داشتی و چند عنوان قهرمانی به دست آوردی.»
شوامنی درباره سوتهای اعتراضی در فصل گذشته گفت: «اول باید یادآوری کنم که در الکلاسیکو (که با شکست ۵–۲ در فینال سوپرجام تمام شد) در پست اصلی خودم بازی نکردم و در نقش مدافع میانی بودم. از زمین بیرون آمدم و میدانستم که عملکردم خوب نبود. خیلی سریع متوجه شدم که مرا یکی از مقصران میدانند. شب قبل از بازی با سلتا به خودم گفتم: “فردا در برنابئو ببینیم چه واکنشی نشان میدهند.” در گرمکردن اتفاقی نیفتاد. بازی شروع شد و من در پست همیشگیام، در میانه میدان، بازی میکردم و احساس اعتمادبهنفس داشتم. از میانه شروع کردیم، توپ را گرفتم و همان لحظه سوتها شروع شد. در تلویزیون مشخص نیست، اما از خودم پرسیدم: “این به سمت من است؟” بعد به لوکاس هم اعتراض کردند. با خودم گفتم: “خب، پس ما دو نفر هستیم.” سه چهار بار توپ گرفتم و هر بار صدای سوت آمد. در این موقعیت دو راه داری: یا فرو میریزی، یا بازیات را میکنی و با چند عملکرد خوب آرامآرام سوتها خاموش میشود. آن روز یکی از بهترین بازیهایم را انجام دادم. با یک حرکت خوب شروع شد، بعد دومی… و در پایان هیچ صدایی نبود. حالا که فکر میکنم، مطمئنم آن روز یک لحظه کلیدی در مسیر حرفهای من بود و باعث شد قدم مهمی بردارم.»
او درباره نگاه بازیکنان رئال مادرید به تیم ملی فرانسه گفت: «چند وقت پیش در رختکن صحبت میکردیم و همتیمیهایم میگفتند: “تیم ملی شما دیوانهوار قوی است!” از بیرون هم ـ از طرف بازیکنانی که در اسپانیا، انگلیس و آلمان بازی میکنند ـ همه میگویند ترکیب و عمق تیم فرانسه فوقالعاده است.»
او درباره جام جهانی گفت: «بیصبرانه منتظرم. بهخصوص اینکه در ایالات متحده برگزار میشود. اعتماد دارم چون میدانم همه چیز لازم را در اختیار داریم.»
درباره پیشرفت در ارسال پاسهای طولی و مقایسه با نقش کوارتربک گفت: «اتفاق جالبی افتاد. مدتی پیش در آمریکا بودم و دیداری با مربی ذهنیام داشتم که با دالاس کاوبویها کار میکند. آنها در دوران پیشفصل بودند. با دک پرسکات (کوارتربک کاوبویها) صحبت کردم و درباره جایگیریاش در زمین سؤالهای زیادی پرسیدم. او در یک منطقه با فشار پیرامونی بازی میکند؛ شبیه نقشی که یک شماره شش دارد. چیزهایی گفت که دقیقاً مشابه تجربه خودم بود. وقتی کوارتربک پاس طولانی با دست میدهد… شبیه همان زمانی است که ما پاس بلند با پا ارسال میکنیم.»
او درباره اهمیت تأیید ژابی گفت: «اینکه مربی تو را تأیید کند، مهمترین چیز است. وقتی بازی میکنی یعنی عملکردت خوب است. بازی در بزرگترین باشگاه جهان یعنی باید در بالاترین سطح ممکن باشی. همین است که باعث میشود هر روز صبح برخیزم و کار کنم.»
او درباره نگاه هواداران گفت: «وقتی رئال مادرید در سال ۲۰۲۲ مرا خرید، برای این بود که نقش خودم را ایفا کنم؛ نه اینکه علاوه بر یک هافبک دفاعی، تبدیل به بازیساز بشوم. در یک تیم، هر کس نقش خود را میداند و سهمش را برای موفقیت جمعی انجام میدهد. اگر بر اساس نظر دیگران سبک بازیات را عوض کنی، خودت را گم میکنی. در نهایت مهم این است که کجا بازی کردهای، چقدر بازی کردهای و چه تعداد جام بردهای. و با اینکه خیلی زود تقریباً همهچیز را در مادرید بردهام، اما هنوز بسیار جاهطلبم و میخواهم قهرمانیهای بیشتری در لیگ و لیگ قهرمانان کسب کنم.»
او درباره توصیههای ژابی آلونسو گفت: «جایگیری با توپ، بازی رو به جلو، قرارگیری صحیح در فضاها… ممکن است خیلی بدوی، اما باید یاد بگیری چگونه به شکل کارآمد بدوی. گاهی لازم نیست زیاد انرژی مصرف کنی؛ کافی است در جای درست قرار بگیری تا توپ را در بهترین موقعیت دریافت کنی.»
در پاسخ به اینکه سختتر چیست: مواجهه با سوتهای اعتراضی برنابئو یا زدن پنالتی در فینال جام جهانی، گفت: «پنالتی. چون این بخشی از کار ماست. دوست دارم فردای آن روز روبهروی آینه بایستم و به خودم بگویم: “خراب کردی، اما شوت زدی”—نه اینکه بگویم ترسیدی. و اگر در ژوئیه ۲۰۲۶ همه چیز به ضربات پنالتی برسد، باید جلو برویم.»
وینی رو هو کنن تا به خودش بیاد
کاش همه ی بازیکنا مثه تو تشنه ی جام های متعددی بودن، فرقش با بعضی بازیکنا اینه که تویه رئال حتی بیشتر از تیم ملی زحمت میکشه حالا اینش به کنار که چقد تونسته جای خالی کاسمیرو رو پرکنه، خوب باشه یا نباشه تلاش زیادی میکنی حتی پارسال مربی میگذاشتش دفاع وسط بازهم بی حاشیه و اعتراض بازی میکرد، هروقت تعویض بشه یا روی نیمکت باشه سر وصدا نمیکنه و تیم و نمیبره تویه حاشیه، حقيقتا آدم باشخصیت و بزرگیه