«لونین اجازه نداد کار به وقت اضافه کشیده شود»

مرجع خبری رئال مادرید : وقتی می‌گویند فوتبال را گاهی «شیطان» هدایت می‌کند، واقعاً بی‌راه نیست. رئال مادرید بدون آن‌که نیازی به فشار آوردن یا عرق ریختن داشته باشد، بازی را به‌خوبی کنترل کرده بود تا این‌که ژابی آلونسو دست به تعویض زد؛ احتمالاً برای احتیاط و جلوگیری از خستگی. بلینگام و شوامنی وارد زمین شدند. روی کاغذ، حضور آن‌ها باید برتری رئال را افزایش می‌داد، اما در عمل دقیقاً برعکس شد. هیچ اتفاق مثبتی نیفتاد. تالاورا جان گرفت، گل ۱-۲ را زد، رئال دچار اضطراب شد و در نهایت این لونین بود که با یک واکنش استثنایی و تماشایی ــ که به‌راستی «نان در خورش بزن» بود ــ تیم را از کشیده شدن بازی به وقت اضافه نجات داد؛ وقت اضافه‌ای که می‌توانست برای برخی بازیکنان و بسیاری از هواداران رئال مادرید شرم‌آور باشد. لونین ضمن این‌که برای نخستین بار بازوبند کاپیتانی را هم بر بازو داشت.

امباپه دو گل زد، درست است. گل اول از روی یک هند عجیب به‌دست آمد (در این مرحله VAR وجود نداشت) که حتی خود هواداران رئال را هم متعجب کرد و گل دوم حاصل اشتباه فاحش دروازه‌بان بود. در نهایت همان گل تعیین‌کننده شد، اما این به معنای درخشان بودن شب امباپه نیست. شب رئال مادرید هم خوب نبود. تیم با نتیجه ۰-۲ به رختکن رفت و نیمه دوم را طوری بازی کرد که انگار در حال انجام یک جلسه تمرینی در والدبباس است. هرگز پایش را روی پدال گاز نگذاشت. تنها بازیکنی که واقعاً اشتیاق و تحرک داشت اندریک بود؛ همان بازیکنی که مدافعان تالاورا بیش از همه او را با خطا متوقف کردند. با این حال، او بیش از حد از محوطه جریمه دور بازی می‌کرد و به همین دلیل نتوانست از قدرت شوت‌زنی خود بهره ببرد. حیف شد.

این شب، شب گونزالو هم نبود و نه ماستانتونو. آردا گولر توپ‌های زیادی لمس کرد، به‌ویژه با توجه به این‌که بلینگام روی نیمکت نشسته بود (به نظر می‌رسد ژابی آلونسو تصمیم گرفته آن‌ها را هم‌زمان به میدان نفرستد)، اما او نیز بیش از حد از دروازه دور بود و خلاقیت چندانی نشان نداد. واقعاً چه اتفاقی برای او افتاده است؟ به‌جای پیشرفت، انگار روندی نزولی دارد و این برای رئال مادرید خبر خوبی نیست. در مجموع، این شبی نبود که بتوان برایش جشن گرفت. ابرهای تیره همچنان بالای سر تیم هستند و طوفان هنوز فروکش نکرده است.

خوزه ویسنته هرنائز – مارکا