مرجع خبری رئال مادرید : توماس رونکرو سردبیر آس در مورد بازی رئال مادرید و تالاورا نوشت.
نیمه «تالاورازو».
دیروز هم هشدارش را داده بودم. این فیلم را خوب میشناسم و بارها رنجش را کشیدهام. حتی وقتی بازی ۰-۲ بود، در «الکاریوسل» هم گفتم که اصلاً اطمینان ندارم. جام حذفی معمولاً اگر به خودت مغرور شوی و با آتش بازی کنی، چنین سوءهاضمههایی به تو تحمیل میکند. رئال مادرید با بیتفاوتی و فقدان تهاجم در دوئلها، تالاورا را به رؤیاپردازی دعوت کرد؛ تا جایی که در آخرین صحنه این کابوس، حریف صاحب موقعیت گلِ تمدیدِ حماسی شد. این لونین بود که مانع شد ژابی آلونسو تا این ساعت چمدانهایش را ببندد. اصلاً طبیعی نیست تیمی با تقریباً تمام ستارههایش روی چمن الپرادو، در نهایت مقابل تیمی که در لیگ دسته سه یکی مانده به آخر است، وقتکشی کند و نفسنفس بزند. واقعاً تأسفبار است.
مرسی، کیلیان.
پیش از بازی، دوستانم به محض دیدن ترکیب سؤال میکردند: «برای چه امباپه را مقابل چنین حریف ضعیفی فیکس کرده، آن هم وقتی تازه از مصدومیت برگشته؟» دلیل اول کاملاً روشن است. مهاجم پاریسی میخواهد رکورد گلزنی در یک سال میلادی را بشکند؛ رکوردی که با ۵۹ گل در اختیار کریستیانو رونالدو است. امباپه با ۵۶ گل وارد «لا سرامیکا» شد و باید گل میزد تا شنبه مقابل سویا در برنابئو به این رکورد حمله کند. با دبل امشب، شماره ۱۰ به هدفش نزدیک شد و با ۵۸ گل، تنها یک گل با کریستیانو فاصله دارد و دو گل تا شکستن رکورد. اما دلیل دومی هم وجود دارد که چندان تصویر خوبی از کیفیت تیم ارائه نمیدهد. ژابی امباپه را به میدان فرستاد تا صعود را تضمین کند. هر بار که ستاره بوندی غایب بوده، رئال مادرید در تاریکی فرو رفته و بهندرت گل زده است. پذیرش این واقعیت تلخ است، اما حقیقت همین است. دو گل و نیمِ امباپه (گل دوم را خودش ساخت) پروژه ژابی را از غرق شدن در یک تالاورازوی کامل نجات داد؛ پروژهای که در آخرین ثانیهها باز هم با واکنش خارقالعاده لونین از سقوط نهایی گریخت. واقعاً عجیب و سنگین بود.
سویا و زمان تأمل.
پیش از آنکه بیش از حد داغ شویم و سراغ تصمیمهایی برویم که بعداً پشیمانی دیرهنگام به دنبال دارد، بد نیست در نظر بگیریم که شنبه، همین تیم سردرگمِ ژابی آلونسو احتمالاً سویا را شکست میدهد و با شانس رقابت برای هر چهار جام (سوپرجام، لالیگا، لیگ قهرمانان و کوپا دلری) به تعطیلات کریسمس میرسد. اما بعد از آن باید نشست و فکر کرد. عادت کردن به رنج کشیدن درست نیست. رئال مادرید باید به فوتبالش سلسلهمراتب بدهد و با اقتدار برنده شود. من از تورون سفت خوشم نمیآید.
بابا این تو لورکوزن چیکار میکرد؟!!
همون کارا رو نمیونه اینجاانجام بده؟
بازیکنای رئال از بازیکنای لورکوزن ضعیف ترن؟؟
اونجا از چوسخولوفسکی میتونست بازی بگیره
از وینیسیوس و رودیگو نمیتونه بازی بگیره؟!!!
اصلا هضم نمیشه
داداش چون کنترل کردن رختکن رئال مادرید کار هر کسی نیست،اگر توجه کرده باشی هر مربی به رئال نمیاد چون میدونه نمیتونه این تیم رو کنترل و مدریت کنه،ولی آقای ژابی آلونسو فک کرده میتونه این بازیکنا رو مدریت کنه،در حالی که تا ایتجا فصل مدیریتش افتضاح بوده،شما یکی مثل زیدان یا آنچلوای رو ببین،قشنگ با بازیکنا دوست بودن و تیم رو به خوبی مدریت میکردن.
چونکه اونجا بازیکنای موردنظر تاکتیکش بود…..الان باید با بازیکنایی که اصلا مال یه سبک دیگن بسازه همچنین رختکن
داداش بنظرت بازیکنای لورکوزن از رئال بهترن؟
حالا درسته ترکیب تخمیه ولی دیگه انقدر هم تخمی نیست نتونیم دسته دو رو راحت ببریم
دوتا گل از تیم دسته دومی خوردن هیچ جای توجیهی نداره
دقیقا همین تیم کاستیا جلوشون بازی می کرد بازی رو می برد حتی بچه زیر ۱۸ ساله تیم هم جلوشون مساوی کردن
دیشب فقط نیمه اول رو دیدم اما خلاصه بازیو که بعدش دیدم میشد عدم انسجام تیم رو متوجه شد.تیم اصلا انقدر هماهنگ نیست که بتونه مسلط باشه یا خودشو حتی به حریف های ضعیف تر دیکته کنه.بازیکنا شل و سفت بازی میکنن،ریتم یکدست نداریم،ممکنه ده تا موقعیت رو خراب کنیم اما با اولین حمله حریف گل بخوریم..بازی کارراس تو دفاع وسط کاملا اشتباس،اینو تو همون بازی اول هم میشد فهمید.هویسن هم اصلا دفاع مطمئنی نشون نداده.همم کلا هول و دستپاچن.از قدیم گفتن تیم باید مثل زنجیر به هم وصل باشه،اما بازیکنا هم اینکه جدا هستن و هم اینکه بعضیا در جای خودشون نیستن