شبح یک فصل کاملاً بدون جام دوباره بالای سر رئال مادرید دیده می‌شود؛ احتمال اینکه باشگاه نه در فوتبال و نه در بسکتبال موفق به فتح هیچ عنوانی نشود. در بخش فوتبال، این اتفاق حالا قطعی شده و در بسکتبال نیز تنها امید باقی‌مانده، لیگ Endesa است؛ آخرین فرصت تیم برای جلوگیری از یک فصل کاملاً سفید. اتفاقی که از سال ۲۰۱۰ تاکنون رخ نداده و در کل قرن بیست‌ویکم فقط یک بار دیگر، در سال ۲۰۰۶، تجربه شده است.
اگر تیم سرجیو اسکاریولو هم نتواند عنوان لیگ ACB را حفظ کند، نتیجه نهایی فصل در هر دو بخش باشگاه یکسان خواهد بود؛ هرچند شکل و فضای این ناکامی‌ها کاملاً متفاوت بوده است. تیم فوتبال در تمام فصل درگیر حاشیه، تنش و بحران بود؛ از تغییر سرمربی و رفتن ژابی آلونسو و آمدن آلوارو آربلوا گرفته تا مشکلات خارج از زمین و افت شدید رقابتی. در مقابل، تیم بسکتبال حتی در شکست‌ها هم همان روحیه جنگندگی و مقاومت همیشگی باشگاه را نشان داده؛ چیزی که بهترین نمونه‌اش فینال یورولیگ بود.
در بخش فوتبال، رئال مادرید لالیگا را با هشت امتیاز فاصله نسبت به بارسلونا به پایان رساند؛ ۹۴ امتیاز برای بارسا مقابل ۸۶ امتیاز رئال. تیم در مرحله یک‌هشتم نهایی کوپا دل‌ری با شکست ۳-۲ مقابل آلباسته حذف شد، فینال سوپرجام اسپانیا را در جده با نتیجه ۳-۲ به بارسلونا واگذار کرد، در لیگ قهرمانان برابر بایرن مونیخ در یک‌هشتم نهایی کنار رفت و در نخستین تورنمنت ژابی آلونسو نیز با شکست سنگین ۴-۰ برابر پاری‌سن‌ژرمن در نیمه‌نهایی جام جهانی باشگاه‌ها حذف شد.
در بسکتبال، رئال مادرید به سه فینال رسید اما هر سه را باخت؛ سوپرجام Endesa مقابل والنسیا بسکت با نتیجه ۹۸-۹۴، فینال کوپا دل‌ری برابر کاسنر باسکونیا با نتیجه ۱۰۰-۸۹ و همین آخر هفته فینال یورولیگ در آتن برابر المپیاکوس با نتیجه ۹۲-۸۵. تنها امید باقی‌مانده، لیگ Endesa است؛ رقابتی که رئال در فصل عادی آن را مقتدرانه کنترل کرده و از هفته‌ها قبل صدرنشینی و امتیاز میزبانی در تمام مراحل پلی‌آف را قطعی کرده بود. با این حال، غیبت‌های مهمی مثل ادی تاوارس، عثمان گاروبا و الکس لن کار را بسیار دشوار کرده است.
آخرین باری که رئال مادرید یک فصل کامل را بدون جام به پایان رساند، به ۱۶ سال پیش برمی‌گردد. در فصل ۲۰۰۹-۱۰، تیم فوتبال تحت هدایت مانوئل پیگرینی با سه امتیاز اختلاف پشت سر بارسلونا در لالیگا قرار گرفت، «آلکورکوناسو» را در جام حذفی تجربه کرد، در لیگ قهرمانان مقابل لیون حذف شد و حتی در سوپرجام اسپانیا هم حضور نداشت.
در بسکتبال نیز آن فصل، نخستین سال دوران پرتنش اتوره مسینا بود. رئال شاهد سلطه کامل بارسلونای ژاوی پاسکوال بود؛ تیمی که همه جام‌ها را برد و رئال را هم در هم کوبید. سفیدها در فینال‌های سوپرجام و کوپا دل‌ری مقابل بارسا شکست خوردند و در پلی‌آف یورولیگ نیز برابر همین تیم حذف شدند؛ یورولیگی که در نهایت بارسلونا فتحش کرد. برای تکمیل فاجعه، رئال حتی نتوانست برای قهرمانی ACB بجنگد و در نیمه‌نهایی مقابل باسکونیا کنار رفت.
اگر از بین امباپه و وینسیوس وینسیوس بفروشیم کورتسخلیا بگیریم مشکلات خط حمله حل میشه تو و خط حمله بالانس میشیم اگر امباپه سیکتیر کنه باید بریم دنبال هالند در هر صورت جفتش خط حمله رو بالانس می‌کنه
تو خط هافبک هم نمیدونم دیگه از ریدنای مدیر ورزشی رئال که زمانی ویتینیا نوس اینا تو پرتغال بودن داشتن میدرخشیدن چرا اون موقع براشون اقدام نکردن با همین رایس قبل اینکه بره آرسنال و الانم با خرید انزو فرناندز نه تنها خط هافبک بالانس نمیشه بلکه ریده تر میشه توش انزو پست ده هستش و اگر پاز برگردونن رسما ۴ تا بازیکن پست ده داریم و اینم از شاهکار های پرزه که حالیش نیست همینطوری تبلیغاتی میخره قبلا برزیلی گیر داده بود الان به آرژانتینی گیر داده
تو بحث خط دفاعی باز خوبه گزینه های زیادی هست و میشه خط دفاع درست تقویتش کرد
اگه همون وقت که وینی موقع تعویض میمون بازی در آورد و همون موقع که چهار تا انگل اومدن ریدن تو رختکن پرز جا خایه خوری و گوش دادن به حرف سوگولی هاش با شلاق همشون رو شکنجه میکرد الان وضع ما این نبود.
ولی نبوغ داگ فادره دیگه معتقده رونالدو و راموس و زیزو هزار تا اسطوره دیگه از باشگاه بزرگتر نیستند و سر دو ریال و سر موضوعات ساده بیرونشون کرد اون شکلی ولی الان شده زیر خواب میمونسیوس و نوچه های کون دریدش
یادش بخیر سال 2018 تبدیل شدیم به اولین تیم تاریخ که هم در فوتبال و هم در بسکتبال قهرمان اروپا شدیم در یک سال
یکی از بزرگ ترین اشتباهات چندسال اخیر این بوده به بازیکن آکادمی که حداقل خودش رو ثابت کرده بود و آمار و همه چیش واقعی و در دسترس تیم بوده بازی ندادن رفتن یکی ضعیف تر از همون رو آوردن با قیمت های فضایی و مفت مفت رد کردن اون استعداد ها رو رفته
میگی دلیل هم میگن واسه پیشرفت خودشون بوده
درحالی که حتی پیشرفت هم می‌کردن برنمیگردوندن
تو این چندسال ما چقدر بازیکن از دست دادیم از آکادمی و دوباره واسه گرفتن یه نسخه خارجی از همون حتی ضعیف تر هزینه کردیم هیچکدوم هم نتیجه نداد
دوتا نمونه بارزش پاز و آریباس بودن
آریباسی که اونجور درخشید تو آکادمی و حتی بعد از رفتنش به تیمی مثل آلمریا باز هم درخشید(الان آمارش رو ببینید به نسبت تیمش خودتون متوجه حرفم میشید) رو دادن رفت جاش رفتن گولر و ماستانتونو رو آوردن که تازه یکیشون بعد سه فصل نتیجه نسبی داد اون یکی هم که هیچی
تو پست های دیگه هم وضعیت همینه الان گونزالو به عنوان نوک چی کم داره؟ چون صرفا بازیکن برند داری نیست همیشه نمیکته و سالی به ماهی بازی می‌کنه؟
بعد تو این چندسال اصلا خروج درست نداشتیم همه ورودی ها سنگین ولی خروجی ها هیچی به هیچی . یا رایگان جدا میشن یا با قیمت ناچیز
پرز: به قله نزدیکیم
پرز واستا لاشی
ریکی داره میاد
حالا اگر جام میبردیم نااااااموسا نمیگفتید پرز خر کیه از نبوغ مربی و بازیکنها جام گرفتیم؟
بعد از 16 سال جام نگرفتیم
نه بعد از 16 سال جامی گرفتیم!
خیلی تفاوته
مسئله جام نگرفتن نیست!!!
هر تیمی یه سال رو بدون جام میتونه بگذرونه
مهم پافشاری رو اشتباهات و قبول نکردن کاستی مدیریت و رو به زوال بودن پروژه ورزشی تیم هست ، این یعنی با این طرز تفکر ممکنه خیلی از این سال ها داشته باشیم…
اتفاقا دقیقا حرف منم همینه.تو و مثال تو و اون لیدر متوهم تنوع طلبتون دنبال زیر بغل مارید که پرز رو مقصر بدونید. البته شما صداتون تا سرسوپرمارکت کوچتونم نمیرسه چه برسه به مادرید. اگر منطقی قضاوت کنیم پرز مدیریتش فوق العاده بوده اگر احساسی نظرم بدم اره منم دوست داشتم یه اتفاقایی تا الان بیفته خیلیا نرن خیلیا گمشن از تیم اربلوا تخم حرومی هیچوقت مربی نشه ووووو.
اماااااا پرز رو خیلی باید احترامش رو داشت با قلم بی ادبی و دهن بینی رسم هواداری نیست.
فکر کنم پرز کسمغز می خواد یه یو سی ال دیگه بگیره بعد همون سال خداحافظی کنه بره
البته اگه زنده بمونه
این پرز برا رئال جادو درست کرده