مرجع خبری رئال مادرید: فرانسه به بهترین نسخه کوناته نیاز دارد و کوناته نیز به فرانسه. ماجرا همین‌قدر روشن است. این مدافع که به‌تازگی به رئال مادرید پیوسته، به دنبال جایگاه خود در تیم ملی دشان است. با حضور سالیبا و اوپامکانو به‌عنوان گزینه‌های اصلی، این مدافع راست‌پا دو مسابقه پیش رو دارد تا ارزش خود را نشان دهد و نظر سرمربی فرانسوی را تغییر دهد. کار آسانی نخواهد بود، اما مانند تمام مسیر زندگی‌اش، آماده جنگیدن است.
مسیر حرفه‌ای او معمولی نبوده و هرگز هم معمولی نبود. او در محله لا روکت در شرق پاریس بزرگ شد؛ محله‌ای که حالا بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است. در خیابان‌ها و پارک‌های همان منطقه بود که عاشق فوتبال شد؛ ورزشی که به پناهگاه او در برابر واقعیت‌های روزمره تبدیل شد. پدر و مادرش از مالی به فرانسه مهاجرت کرده بودند تا آینده بهتری بسازند. با این حال، کوناته ابتدا رؤیای مهاجم شدن داشت؛ رؤیای تبدیل شدن به یک قاتل محوطه جریمه، شبیه الگویش رونالدو.
او از پاریس به سوشو رفت. از محوطه جریمه حریف به دفاع از محوطه خودی رسید و در همان‌جا در تنها ۱۷سالگی نخستین بازی حرفه‌ای خود را انجام داد؛ مسیری که او را به جایگاه امروز رسانده است: یکی از بهترین مدافعان جهان.
آلبر کارتیه، مربی‌ای که به او فرصت نخستین بازی را داد، در گفت‌وگویی با اتلتیک درباره او گفته بود: «وقتی مربی هستی، از بعضی بازیکنان می‌خواهی نهایت تلاششان را انجام دهند و سنگ‌ها را تا قله کوه ببرند. بعضی‌ها این را تنبیه می‌بینند، اما بعضی دیگر آن را یک چالش می‌دانند. با خودشان می‌گویند: به او نشان می‌دهم توانایی‌ام چیست. او این‌طور به ماجرا نگاه می‌کرد. یک برنده بود. این در خونش است. من به او یاد دادم، اما از او هم یاد گرفتم.»
فصل او آن‌طور که انتظار می‌رفت پیش نرفت. کوناته در مصاحبه‌ای فاش کرد که مرگ هم‌تیمی‌اش دیوگو ژوتا در تابستان و درگذشت پدرش در ابتدای سال، از نظر ذهنی روی او تأثیر گذاشته است.
او گفت: «لحظات سختی وجود دارد، افسردگی هم هست. در فوتبال هم می‌توان دچار افسردگی شد و نباید از گفتنش شرم داشت.»
کوناته ادامه داد: «افسردگی چیزی شخصی است؛ در عمق وجودت قرار دارد. وقتی افسرده هستی، از قلب شروع می‌شود، به مغز می‌رسد و تمام بدنت را در اختیار می‌گیرد. برای من، سختی ماجرا همین است و باید درباره آن حرف بزنیم.»
او برای بازگشت و رسیدن به آمادگی کامل تلاش کرده است. حالا ابتدا برابر عراق و سپس در چالش بزرگ مقابل نروژ، در آخرین بازی مرحله گروهی، این مدافع فرانسوی فرصت دارد نامزدی خود را برای حضور در ترکیب دشان مطرح کند. آماده است، اما می‌داند کار آسانی پیش رو ندارد. باید هر روز جایگاهش را به دست آورد و منتظر فرصت خود بماند. وقتی این فرصت برسد، همان کاری را خواهد کرد که همیشه انجام داده است.
از زمان نخستین بازی حرفه‌ای‌اش، کوناته تقریباً برای تمام مربیانش بازیکنی ثابت و قابل اعتماد بوده است؛ از رالف رانگنیک و یولیان ناگلسمان گرفته تا یورگن کلوپ و آرنه اسلوت.
در فرانسه همچنان به استعداد او اعتماد دارند. او مدافعی جنگنده و قابل اتکاست که معمولاً وظیفه‌اش را انجام می‌دهد. دشان در حال آماده‌سازی چرخش ترکیب است و کوناته آماده این چالش است. دیدار برابر عراق می‌تواند آزمون جدی او باشد. نگاه او به جام جهانی است؛ به کسب نخستین ستاره‌اش، پس از درسی که چهار سال پیش گرفت.
فک کن وضع رئال چقد بد بود که از تیمی که این توش بود اونم تو اوفتش ببازه( افت تیم منظومه)
با سوتی زاده شده فصل جدید سورپرایز داره برامون