مرجع خبری رئال مادرید: برناردو سیلوا از میان ۲۰ بازی اخیر پرتغال پس از یورو ۲۰۲۴ که برای آن‌ها دعوت شده، در ۱۴ مسابقه در ترکیب اصلی قرار گرفته بود. در این جام جهانی هم، همان‌طور که انتظار می‌رفت، کار را از ابتدا آغاز کرد. اما پس از ۴۵ دقیقه، روبرتو مارتینس او را از زمین بیرون کشید و از آن زمان دیگر به ترکیب اصلی برنگشته است. او در زمین جای خود را به ژوائو فلیکس داد، اما در عمل ویتینیا و ژوائو نوس در نقشی جلوتر از او قرار گرفته‌اند؛ نقشی که برناردو در تیم ملی پرتغال در اختیار ندارد.
خود برناردو، چند ساعت پیش از سفر به تورنتو برای دیدار با کرواسی در مرحله یک‌شانزدهم نهایی، در پالم بیچ این‌طور تحلیل کرده بود: «اگر بگویم هافبک هستم، همان‌طور که تمام فصل در سیتی بازی کردم، برخلاف مسیر حرفهای خودم حرف زده‌ام. سرمربی‌ام مرا خارج از این پست‌ها هم بازی می‌دهد. آماده‌ام. روشن است که با پست‌های مرکزی سازگاری بیشتری دارم، اما اینجا هستم تا کمک کنم.»
دیدار با کرواسی می‌تواند بیشتر با سبک او سازگار باشد؛ مسابقه‌ای آرام‌تر و با ریتمی پایین‌تر از بازی برابر کلمبیا، دیداری که برناردو حتی یک دقیقه هم در آن بازی نکرد. او با پرهیز از هرگونه جنجال درباره نیمکت‌نشینی‌اش می‌گوید: «این به من مربوط نیست که درباره تصمیم‌های سرمربی صحبت کنم. برای همین مربی داریم؛ کسی که کار بسیار دشواری دارد. وظیفه ما این است که بهترین عملکردمان را ارائه کنیم، فضای خوبی بسازیم و آماده باشیم تا وقتی فرصت رسید، بهترین پاسخ را بدهیم.»
او این شرایط را می‌پذیرد، هرچند روشن است که مثل همه بازیکنان دوست دارد در ترکیب اصلی باشد: «البته که می‌خواهم بخشی از تیم باشم و فکر می‌کنم می‌توانم کمک کنم. آماده‌ام در هر چیزی که بتوانم کمک کنم؛ چه با پنج دقیقه بازی کردن، چه با حضور در رختکن.» این‌ها حرفهای یک بازیکن باتجربه است که در دوران طولانی خود لحظات بالا و پایین زیادی را تجربه کرده. حالا زمان کنار گذاشتن هر نوع غرور شخصی و پارو زدن در جهت منافع گروه است.
هافبک‌تر از وینگر
در هر صورت، انتقال برناردو از ترکیب اصلی به نیمکت توضیحی فوتبالی دارد؛ توضیحی که الزاماً از ژوائو فلیکس نمی‌گذرد، هرچند او در زمین جای برناردو را گرفته است. در واقع، پدرو نتو بوده که نقش وینگر راست را ایفا کرده، در حالی که بازیکن النصر در سمت چپ قرار گرفته است.
اما نه فلیکس و نه نتو دلیل اصلی عقب رفتن نقش بازیکن جدید رئال مادرید نیستند. برای فهم ماجرا باید به زوج میانی پرتغال نگاه کرد. توماس دا کونیا، خبرنگار پرتغالی DAZN و TSF Radio، در گفت‌وگو با MARCA توضیح می‌دهد: «موضوع برناردو سیلوا هم پیچیده است و هم ساده. دلیل اصلی کاهش نقش او، ظهور ژوائو نوس و ویتینیاست؛ دو بازیکنی که حالا غیرقابل بحث هستند. با این دو نفر و برونو فرناندز، که او هم با وجود عملکردش همچنان غیرقابل بحث است، سه هافبک اصلی روبرتو مارتینس شکل گرفته‌اند.»
پدرو باراتا از Expresso نیز می‌گوید: «برناردو امروز بازیکنی بسیار مغزی است؛ بیشتر سازمان‌دهنده، نزدیک به پاس‌های ابتدایی و حتی در نقش هافبک میانی. اما در پرتغال این پست‌ها متعلق به ویتینیا یا ژوائو نوس است و او همچنان زیاد به‌عنوان وینگر راست بازی می‌کند؛ پستی که در سال‌های اخیر در سیتی خیلی کم در آن قرار گرفته است.»
برناردو دیگر همان وینگر سابق نیست. آن بداهه‌پردازی و دریبل‌زنی دوران موناکو یا سال‌های ابتدایی حضورش در انگلیس را ندارد. توماس دا کونیا در این باره می‌گوید: «مسئله این است که سرمربی خیلی به سلسله‌مراتب توجه دارد و تصمیم‌های خیلی پیچیده نمی‌گیرد. برای همین از برناردو سیلوا به‌عنوان وینگر راست استفاده می‌کند، در حالی که پرتغال به وینگری مثل برناردو سیلوا نیاز ندارد. حتی در سیتی هم او بیشتر به‌عنوان هافبک میانی جا افتاده، به‌ویژه کنار رودری. توپ‌های کمی از دست می‌دهد، اما بازیکن ریتم، دریبل و این چیزها نیست. او دیگر آن برناردو سیلوا نیست.»
و برابر کرواسی؟
با این حال، حضور او در ترکیب اصلی مقابل کرواسی منتفی نیست. در بازی برابر کلمبیا چیزهایی بود که روبرتو مارتینس را قانع نکرد و همان‌طور که در نشست خبری پس از مسابقه روشن کرد، ممکن است تغییراتی در ترکیب رخ دهد. او برای آماده‌سازی این بازی برابر تیم بالکان، چهار روز زمان داشته است.
توماس دا کونیا جمع‌بندی می‌کند: «بحث حالا این است که او را به‌عنوان وینگر راست بگذارد یا از ترکیب خارج کند؛ این بحث اصلی برای روبرتو مارتینس است. مقابل کلمبیا فکر می‌کنم تیم خیلی به برناردو به‌عنوان بازیکنِ مکث و آرام‌سازی نیاز داشت، اما حالا جا دادن او بسیار دشوار است. برابر کرواسی بازی ریتم پایین‌تری خواهد داشت، اما هیچ قطعیتی وجود ندارد.»
سبک فعلی بازی پرتغال، که بیشتر بر ریتم و تبادل ضربات تکیه دارد، چندان به نفع برناردو نیست: «در این جام جهانی، پرتغال علاوه بر این، با هم حرکت نمی‌کند؛ تیم زیاد از هم جدا می‌شود و این به برناردو سیلوا آسیب می‌زند، هرچند فکر می‌کنم به ویتینیا هم ضربه می‌زند. تیم فشرده نیست. برناردو یک قربانی تاکتیکی است، هرچند این هم درست است که خودش هم سهمی داشته، چون وقتی بازی کرده عملکرد خوبی ارائه نداده است.»
چون دورانش تمام شده
پپ که همچین نظری نداشت
حتی خیلی موقع ها به ریندرز و شرکی ترجیح داده میشد
برای همین خود پپ رو هم انداختن بیرون با بازی دادن به تفاله هاش سیتی رو ۳ سال بود خراب کرده بود
خیلی ساده است چون ته مونده سیتیه نهایت بدرد نیمکت میخوره
چون در حد فیکس شدن نیست