مرجع خبری رئال مادرید: کارلوس اسپی در انتقالی برق‌آسا به رئال مادرید رسید. رفتن گونزالو به فولام، در خط حمله‌ای که جایگاه بازیکنان اصلی‌اش تقریباً مشخص بود، یک جای خالی ایجاد کرده بود. جونی کلافات سه نام را روی میز گذاشت و در نهایت انتخاب باشگاه کارلوس اسپی بود؛ مهاجم بلندقدی که با ۱۱ گل، ۱۰ تای آن‌ها از فوریه به بعد، نقش مهمی در نجات لوانته داشت؛ در دوره‌ای که تقریباً هر بازی برای تیم گرانوتا حکم یک فینال را داشت.
بعد از بیش از دو ماه از شروع رقابت‌ها، اسپی حتی یک بار هم در ترکیب اصلی قرار نگرفته است. او از مجموع ۹۰۰ دقیقه‌ای که رئال مادرید بازی کرده، فقط ۳۸ دقیقه در زمین بوده است. بیشترین حضورش هم همان ۱۰ دقیقه مقابل اسپانیول در هفته اول لالیگا بود. با این حال، او یکی از بازیکنان فصل تیم مورینیو محسوب می‌شود.
چون در همین زمان بسیار محدود، تعداد گل‌هایش به سه گل رسیده؛ عددی که در رئال فقط امباپه با ۹ گل بالاتر از آن قرار دارد. اسپی فقط با ۲۹ لمس توپ، سه گل زده است. او در لالیگا مقابل اسپانیول و الچه دو برد را برای تیمش رقم زد و در رم هم با زدن گل ۳-۲ چهره بازی را تغییر داد.
حضور اسپی در ترکیب، یک پروفایل ارزشمند را به رئال اضافه کرده؛ پروفایلی که در طول تاریخ باشگاه همواره جایگاه مهمی داشته است: مهاجم نوک کلاسیک، تمام‌کننده‌ای با یک ضربه. از سه گلش، گل‌های مقابل الچه و رم با تنها یک لمس به ثمر رسیدند. در کورنیا مقابل اسپانیول، سه لمس انجام داد تا توپ را برای خودش مهیا کند و سپس آن را دور از دسترس دیمیتروویچ به گل تبدیل کند.
مورینیو از همان نخستین برخورد از چیزی که اسپی ارائه می‌دهد راضی بوده، اما برایش روشن است که برنامه اصلی حمله رئال این است که امباپه مهاجم مرکزی باشد. انتخابی که توضیح زیادی نمی‌خواهد، چون شماره ۹ سفیدها به‌طور مداوم گل می‌زند. مسئله متفاوت، کم بودن دقایق بازی اسپی است. فقط ۳۵ دقیقه اندریک کمتر از ۳۸ دقیقه اوست. اما اندریک در رم نیم ساعت بازی کرد؛ سه برابر بیشترین زمانی که اسپی در یک مسابقه به میدان رفته است.
پنج دقیقه در برنابئو
اسپی با میانگینی که هیچ‌کس به آن نزدیک نیست، یعنی یک گل در کمتر از هر ۱۳ دقیقه، شرایطی ایجاد کرده که مورینیو را مجبور می‌کند دوباره درباره نحوه چیدن مهره‌ها و تقسیم دقایق فکر کند. از یک طرف، عطش امباپه قرار دارد؛ بازیکنی که به‌خاطر جایگاهش حتی در مسابقاتی که تکلیفشان مشخص شده هم معمولاً دقایق زیادی در زمین می‌ماند. از طرف دیگر، مهاجمی هست که هر بار وارد زمین می‌شود گل می‌زند، حتی اگر فقط چند دقیقه فرصت داشته باشد.
امباپه یکی از نمادهای باشگاه است؛ بسیار فراتر از یک بازیکن معمولی. اما اسپی هم این حق را برای خودش به دست آورده که برنابئو خواهان دیدن بیشتر او باشد. چون در چامارتین، هواداران فقط در یک مسابقه و تنها چهار دقیقه کارلوس اسپی را دیده‌اند؛ مقابل رئال سوسیداد.
در همین حال، اسپی کاری کرده که هواداران رئال بخواهند او را بیشتر در ورزشگاه خودشان ببینند و گل‌هایش در خانه هم از راه برسند. دیدار مقابل سویا، مسابقه‌ای که آغاز محرومیت طولانی وینیسیوس است و درست پیش از بازی لیگ قهرمانان مقابل لایپزیگ برگزار می‌شود، شرایطی ایجاد کرده که اسپی و اندریک بیش از قبل برای گرفتن فرصت فشار می‌آورند. حالا این مورینیو است که باید تصمیم بگیرد چگونه، چه زمانی و به چه اندازه از آن‌ها استفاده کند.
بازی ما قبل ال کلاسیکو با لایپزیشه تو خونه که امروز ۶ تا خورد
بارسا خارج از خونه با پاریس بازی داره
امیدوارم حسابی خسته شن به گا برن سفرم که دارن
متاسفانه با تیمی که پرز ساخته که قبل بازیای مهم باید به فکر این چیزا باشیم در حالت عادی با مربی فسیلی که پرز اورده هیچ امیدی نیس
اسپی برای امسال تعویض طلایی تیم هست و بعنوان نقشه دوم استفاده میشه. برای فیکس زوده شاید سالهای آینده بهتر باشه. پخته تر بشه عالی میشه. بنزما و لواندوفسکی و سوارز هم هرچی پخته تر شدن بهتر شدن
اینقد اینو میخ نیمکت کن تا فوتبال یادش بره
نمیدونم شماها چجوری طرفدار هستید من که دارم مثل اسپند رو اتیش جلز ولز میزنم از این اوضاع تخمی تیم و فرم عالی بارسا
سگ برینه دهن پرز و فناش
کاش منم چند تیمه و بازیکن فن بودم راحت بودم الان
خطاب به اون دسته کص مغزها که میگفتن پرز با کمک به بارسا رئال رو از منحل شدن نجات داد چون لالیگا تک قطبی میشد و دیگه کسی نگاه نمیکرد و رئالم منحل میشد
تبریک میگم همین الانم لالیگا تک قطبی شده الان یعنی بارسا منحل میشه ؟
کیرخر تو عقل نداشته تون کصخلا
کلا پرز فن مغز نداره راحته
جالب با اینکه داره رئال رو نابود میکنه بازم فن داره،بعضیا خیلی کصخلن بخدا
ای کاش الکلاسیکو اتوبوس بچینه مورینیو و پنچ تایی نشیم لااقل.
هرچقدر ما بدیم اونا گویا خیلی هماهنگن ک همش پرگل میبرن لعنتی ها
اتوبوسم دیگه نمیتونه بچینه مثل قدیم
بازیکنشم نداریم با هاوسن و کوناته که نمیشه اتوبوس چید آخرش گلو میخورن
اسپی حرف نداره واقعا،تو هر بازی که تعویض شده تاثیر داشته تو نتیجه ی بازی
یه جمله ی جالبی بود تو فوتبال که میگفت
تیم بزرگ با گرفتن جام خوشحال میشه و تیم کوچک از باخت تیم قوی
یادمه سالهای پیش وقتی ما مدام جام می‌گرفتیم بارسایی ها از یه باخت ما جوری خوشحال میشدن انگار سی ال زدن و شلنگ تخته مینداختن ماهم همیشه در جوابشون این جمله رو بهشون میگفتیم
الان ولی برعکس شده ما جام نمی‌بریم و تنها خوشحالی ما شده این که بارسا سی ال نزنه
بنظرم نه فقط درمورد اسپی،بلکه این تفکر که ما بعد رفتن بنزما کلا دیگه اعتقادی به نوک تخصصی نداشتیم و اصرار بر بازی دادن همزمان وینی و امباپه بوده فقط از زیر ک.ون این پرز قورومساق در میاد.مرتیکه الاغِ فوتبال نشناس با دخالتش تو ترکیب و چیدمان بازیکنا ریده به سبک تیم.از دست دادن کلی موقعیت بخاطر نبود نوک تخصصی، اصرار به بازی دادن بازیکنایی که عملکردشون ضعیف بوده،عدم توجه به عنصر خلاقیت و ضعف بازی گردانی در وسط میدان، اشتباهاتیه که مدام تکرار میشه