مرجع خبری رئال مادرید: مارکا نوشت: بازی مقابل رم نشان داد ژوزه مورینیو تصویر بسیار روشنی از خط میانی ایده‌آلش دارد. سرمربی پرتغالی بار دیگر روی دبل‌پیوت فده والورده و اورلین شوامنی حساب کرد. نتیجه ناامیدکننده بود؛ تا جایی که در نیمه اول بازیکنی که وظیفه شروع بازی رئال را بر عهده گرفت نه اروگوئه‌ای بود و نه فرانسوی. این مسئولیت به تیبو کورتوا رسید که بین مدافعان میانی قرار می‌گرفت و تا ۱۹ پاس بلند امتحان کرد؛ بیشتر از دو بازیکنی که روی کاغذ قرار بود به بازی رئال معنا بدهند.
این فرمول نه در نیمه اول جواب داد و نه در شروع نیمه دوم؛ جایی که رم با گل مالن به برتری دوگله، ۳-۱، رسید و به نظر می‌رسید کار بازی را تمام کرده است. مورینیو وقتی دید مسابقه در حال از دست رفتن است، ترکیب را متحول کرد؛ ابتدا در دقیقه ۵۹ آردا گولر را فرستاد و بعد در دقیقه ۷۰ برناردو سیلوا را. ورود بازیکن ترک باعث شد والورده به دفاع راست برود؛ همان پستی که مقابل ویارئال هم در آن تعیین‌کننده بود. برناردو هم مستقیماً به جای شوامنی وارد شد تا دبل‌پیوتی کاملاً متفاوت با ترکیب ابتدایی شکل بگیرد. با آردا و برناردو، رئال کنترل توپ را به دست گرفت و در نهایت با دو پاس گل مستقیم گولر و همچنین نقش فعال او در گل اسپی، بازی را برگرداند.
مهاجم والنسیا و اندریک دیگر نکات مثبت واکنش رئال بودند. هر دو گل زدند و تهدیدی واقعی در محوطه رم ایجاد کردند؛ چیزی که باز هم وینیسیوس از آن فاصله زیادی داشت. وینیسیوس فقط چند ساعت بعد از فهمیدن محرومیت چهار جلسه‌ای‌اش در لالیگا فیکس شد، اما همراه با دومفریس اولین بازیکنانی بود که مورینیو بیرون کشید؛ تغییراتی رادیکال که در نهایت سه امتیاز بسیار ارزشمند در المپیکو به همراه داشت.
با وجود تغییر کامل چهره تیم بعد از ورود آردا و برناردو، مورینیو در نشست خبری حاضر نشد چنین ایده‌ای را به‌عنوان مسیر ثابت آینده مطرح کند. آن هم با لحنی کاملاً قاطع: «اگر بازی را همان‌طور شروع کنیم که تمامش کردیم، پنج گل می‌خوریم. هر لحظه شرایط خودش را دارد. بازیکن برای تعویض داشتم. آن‌ها خسته می‌شدند و کارت می‌گرفتند.» این صحبت‌ها ظاهراً ایده او برای ادامه استفاده از خط میانی فیزیکی‌تر و کم‌لمس‌تر را در بازی‌های آینده تقویت می‌کند؛ از همین یکشنبه مقابل سویا.
یکی دیگر از کلیدهای تغییر احتمالی مدل، پست فده والورده است. در دو بازی اخیر، اروگوئه‌ای از دفاع راست تأثیر بیشتری در بازی داشته تا از مرکز میدان. بحثی قدیمی در رئال مادرید که مدت‌هاست وجود دارد، با اینکه خود بازیکن حدود یک سال پیش، زمانی که هنوز ژابی آلونسو مربی رئال بود، آشکارا با تغییر پست مخالفت کرده بود.
اما چهارشنبه، کاپیتان رئال مقاومت کمتری نسبت به این ایده نشان داد. او گفت: «مهم بردن است، همان‌طور که مربی گفت. اگر اوضاع خوب پیش برود باید جلو رفت و من خوشحالم که هرجا باشد بازی کنم. خیلی از بازی کردن لذت می‌برم، در کناره فضای زیادی برای دویدن داشتم و ممنونم که مربی همچنان به من اعتماد دارد. من هم بیشترین توانم را برای تیم می‌گذارم.»
این در حالی است که مورینیو پیش از بازی رم، تغییر پست دائمی والورده را رد کرده بود: «اگر بیشتر از یک فده داشتی، یکی را دفاع راست می‌گذاشتی، یکی را در خط میانی… اما چون فقط یک فده داریم، دیدنش در دفاع راست چیزی کاملاً خاص و مقطعی است.»
تغییر احتمالی پست فده می‌تواند یک جای خالی در مرکز میدان ایجاد کند و راه را برای خط میانی‌ای با کنترل بیشتر و قدرت فیزیکی کمتر باز کند. همان فرمولی که در رم و در شرایطی ناامیدکننده جواب داد؛ جایی که رئال با کمک گولر و برناردو نجات پیدا کرد، دو بازیکنی که حالا برای نقش بیشتر در تیم فشار می‌آورند. توپ حالا در زمین مورینیو است.