انتظار تقریباً به پایان رسیده است: سری آ در آستانه آغاز شدن است و برای میلان، این یعنی پروژه جدید باشگاه به هدایت روبن آموریم و کادرش باید شکل نهایی به خود بگیرد. اما کسانی که وارد زمین میشوند بازیکنان هستند و در میان آنها، سرمربی میتواند روی لوکا مودریچ حساب کند؛ بازیکنی که تصمیم گرفته ماجراجوییاش با روسونری را ادامه دهد.
مودریچ در کانالهای رسمی باشگاه درباره تصمیمش توضیح داد: «در درونم میدانستم که میخواهم ادامه بدهم، اما در عین حال باید بعضی جنبههای دیگر را هم بررسی میکردم تا مطمئن شوم میتوانم این کار را انجام دهم. حالا اینجا هستم و از اینکه برگشتهام خوشحالم.»
تصمیم این هافبک همچنین از میل او برای رسیدن به چیزی ناشی میشد که فصل قبل محقق نشد: «ناامیدی کلمهای است که برای توصیف آخرین مسابقه استفاده میکنم، چون داشتیم خوب کار میکردیم. تا ماه مارس برای قهرمانی میجنگیدیم و از نظر شخصی هم ناراحت بودم که مصدومیت اجازه نداد مثل قبل به تیم کمک کنم. در نهایت نتوانستیم سهمیه لیگ قهرمانان را بگیریم، اما چیزهای مثبت دیگری باقی ماند؛ فضای اطراف باشگاه، فضای رختکن و ارتباطی که بین خودمان داشتیم. احترام زیادی برای یکدیگر قائلیم.»
مودریچ اعتراف کرد حتی زمانی که درگیر جام جهانی مکزیک، کانادا و آمریکا بود، میلان را فراموش نکرد: «در روزهای اول فقط به این فکر میکردم که بعد از چنین سال مثبتی، چه چیزی اشتباه پیش رفت. بعد باید روی کرواسی در جام جهانی تمرکز میکردم، اما همیشه با باشگاه در تماس بودم و میلان همیشه در ذهنم بود، با اینکه تمرکزم روی تیم ملی بود.»
او ادامه داد: «در طول فصل میتوانستم قراردادم را تمدید کنم، حتی در ماه دسامبر، اما اول میخواستم به بدنم گوش بدهم و ببینم آیا هنوز همان اشتیاق و عشق به فوتبال را دارم یا نه. وقتی میلان به من نشان داد چقدر برایش مهم هستم و چقدر روی حضورم در پروژه جدید حساب میکند، دقیقاً همان چیزی بود که نیاز داشتم بشنوم. با خانوادهام صحبت کردم و تصمیم گرفتم بمانم.»
مودریچ درباره سنش هم گفت: «همه درباره سن من حرف میزنند و بعضی بازیکنان نصف من سن دارند، اما من به این چیزها فکر نمیکنم. آنها باعث میشوند جوانتر احساس کنم و تشویقم میکنند با آنها رقابت کنم و همین من را به ادامه دادن هل میدهد. من خیلی رقابتطلبم.»
برای مودریچ، عامل اساسی در هر تصمیم همیشه یکی است: «تمام سال عشق هواداران را حس کردم، هر جا که بودیم. چیزی فراتر از تصوراتم بود. وقتی اینهمه محبت احساس میکنی، فقط میخواهی آن را پس بدهی و بهترین نسخه خودت باشی تا نماینده میلان باشی.»
او اضافه کرد: «من برای بزرگترین باشگاه دنیا، رئال مادرید، بازی کردهام، اما احساسم این است که میلان در همان سطح قرار دارد. وقتی مردم درباره میلان حرف میزنند، نوع حرف زدنشان با دیگر باشگاهها فرق دارد. وقتی به اینجا میآیی، آن را میفهمی. حس میکنم سالهاست اینجا هستم. همین باعث میشود بخواهم حتی بیشتر از خودم بدهم.»
مودریچ در پایان گفت: «اینجا همان جایی است که میخواهم باشم و به همین دلیل اینجا هستم. با همان هدفی برگشتهام که روز اول داشتم: پیروزی. باید متواضع باشیم، سخت کار کنیم و متحد بمانیم. وقتی برای باشگاهی مثل میلان بازی میکنی، طبیعی است که به قهرمانی فکر کنی، نه فقط صعود به لیگ قهرمانان. باید بالاترین هدف را داشته باشی. اینجا همه ما همین هدف را داریم.»
اسطوره از هر نظر واقعا عاشق رئال بوده و هست نه مثل عده ای که فقط دنبال نفع شخصی از رئال هستند از پیچاندن و سرکار کذاشتن رئال به مدت چند سال!
حیف که پرز نذاشت تو رئال خداحافظی کنه
ولی بازم خوشحالم که حداقل رفت یه باشگاه اسطوره ای مثل میلان هرچند کاش تو رئال میبود با این سنش از خیلی هافبکهای پرادعای امروزی بهتره
هر جوری حساب میکنم من به این پرز لعنتی مشکوکم، آخه چطور بهترین باشگاه تاریخ رئال مادرید دوتا هافبک وسط خوب نداره؟ اصلأ گوره بابای رودری، مگه قحطی هافبک وسطه؟ بنظرتون این پرز چه مشکل و پدرکشتگی با رئال مادرید داره؟ تمدید عنی هم به درک، چرا سه فصل تیم یه هافبک بازیساز نداره؟
لوکیتای عزیز…
حیف شده که اینجا بازنشسته نمیشی…