مرجع خبری رئال مادرید: رقابت، نماد سرمایهداری، فقط در حوزه اقتصاد کار نمیکند؛ در ورزش هم نقش مهمی دارد. چیزی که از ترنت الکساندر آرنولد مقابل مالاگا دیدیم، بار دیگر نشان داد انسان برای اینکه در دام رضایتمندی و، چرا نگوییم، نوعی تنبلی نیفتد، نیاز دارد احساس خطر کند.
آمدن دنزل دامفریس و رقابت شدیدی که برای ترنت ایجاد کرده، نگرش او را به شکل اساسی تغییر داده است. ترنت این فصل فقط ۱۱ دقیقه در لالیگا بازی کرده بود، اما هوشمندی به خرج داد و از فرصتی که ژوزه مورینیو یکشنبه در اختیارش گذاشت استفاده کرد تا روند جبران را آغاز کند.
«اسپشیال وان» بهتر از هر کسی بلد است چطور روی حساسترین بخش غرور بازیکنانش دست بگذارد تا بهترینِ آنها را بیرون بکشد؛ یا بدترینشان را، اگر قرار باشد کسی را برای همیشه قربانی کند. دامفریس در این آزمون نخست با نمره قبولی ظاهر شده است.
اما فراتر از تهاجمیبودن سالمش و درگیری بیشترش با جریان جمعی تیم، برای هوادار لذتبخش بود که ببیند با چه ظرافتی پاس گل سوم رئال مادرید را برای کیلیان امباپه فرستاد. چنین دقتی در ارسال واقعاً لذتبخش است، چون آسان و طبیعی به نظر میرسد، در حالی که در واقع محصول ساعتها و سالها کار است.
هر روز که میگذرد، «اثر مورینیو» روی کل تیم و بهخصوص روی بعضی بازیکنان، آشکارتر و امیدوارکنندهتر میشود. چیزی زیبا در رئال مادرید در حال شکل گرفتن است.
فردریک هرمل – آس
بهتره مو چرخشی ازشون بازی کنه به هردوشون بازی بده تا آماده باشند تو بازی ها
حس میکنم امسال آرنولد بهتر از پارسال میشه
شوامنیفریز خیلی کنده
برای بعضی ها رقابت کمک میکنه به خودشون بیان و تلاش بیشتری بکنن. برای گروهی هم اطمینان و امنیت و اعتماد مربی باعث میشه با اعتماد به نفس و قدرت بیشتری ظاهر بشن. گاهی لازمه اگر یک نفر اشتباه هم کرد باز بهش اعتماد کنیم تا زود ریکاوری بشه و احساس تزلزل نداشته باشه. در والیبال هرکی اسپک خراب میکنه بعدیش رو هم به خودش میدن تا روحیه بگیره. این موارد بستگی به شخصیت بازیکن و مربی داره. حالا دیگه مصداق هاش رو خودتون پیدا کنید چون اسم بازیکنی بیاریم ممکنه قبول نکنید
پاساش چقد سکسیه لامصب