مرجع خبری رئال مادرید: توماس رونکرو سردبیر آس در مورد بازی رئال مادرید و بتیس نوشت.
اولین لغزش
رئال مادریدِ مورینیو فصل را بدون هیچ خط کجی آغاز کرده بود؛ امباپه مهارنشدنی گل میزد و استحکام دفاعی تیم این تصور را ایجاد کرده بود که شاید این پروژه جدید چند ماه بدون حتی یک شکست پیش برود. اما اولین بازی خارج از خانه واقعاً سخت از راه رسید، در لا کارتوخایی مملو از هواداران بتیس، و تیم روی اولین پوست موزش لیز خورد.
درست است که از نظر صرفاً فوتبالی، شکست مقابل بتیسِ پلگرینی را ناعادلانه میدانم، اما این نتیجه بیثباتی و شکنندگی احساسی تیمی را نشان میدهد که دو فصل پیاپی است در شبهای مبهمی مثل امشب زمین میخورد.
واقعیت این است که فوتبال خیلی ساده است. اگر موقعیتهای واضح داری، باید گلشان کنی. و امشب امباپه بهشکلی غیرقابل توضیح مقابل دروازه ناکام بود. حتی در نیمه اول دو موقعیت پیاپی تقریباً بدون دروازهبان داشت و هر دو بار توپ را مستقیم به بدن مدافعان بتیس زد. ستاره تیم حتی از روی نقطه پنالتی هم نتوانست گل بزند.
بدون شک همین بیدقتی در تمامکنندگی، مورینیو را مجازات کرد؛ مربیای که این بار نتوانست با تعویضهایش بازی را برگرداند. البته نزدیک بود با کارلوس اسپیِ فوقالعاده این کار را انجام دهد؛ بازیکنی که یک گل تماشایی و محشر زد، اما وقتی در فوتبال مدرن امروزی صحنه را عقب کشیدند، یک آفساید قبلی از این پسر پیدا کردند و اثر هنریاش را بیاثر کردند.
دوست دارم به احتمال تکرار پنالتیِ خرابشده بچسبم، اما فکر میکنم رئال مادرید با این توان هجومی فعلی نمیتواند دست خالی از لا کارتوخا برگردد و دنبال بهانه بگردد…
و بتیس کارش را ساده کرد. با آلوارو وایس در اوج و آن ایرلندیِ دردسرسازی که وارد زمین شد تا نشان بدهد گلزنی در خونش است، نتیجهای رقم خورد که هیچکس در آستانه این بازی بزرگ در سویا انتظارش را نداشت.
باشگاههای برادر
میدانم زمانه عوض شده و درست مثل چیزی که درباره اسپانیول اتفاق افتاده، برادری میان رئال مادرید و بتیس دیگر به قوت گذشته نیست. اما انتقال اخیر فران گارسیا، آن هم با قیمت رفاقتی چهار میلیون یورو، و دنی سبایوس به اردوگاه سبزوسفیدها تأیید میکند که بتیس همچنان در دفترهای برنابئو باشگاهی خوشنام و محبوب است.
در طول تاریخ هم همینطور بوده؛ کافی است به فهرست بلند بازیکنانی نگاه کنیم که هر دو پیراهن را پوشیدهاند: لکوه، باریناگا، ماتئوس، کاستانیو، سانتیاستبان، ایسیدرو، پدر کیکه سانچس فلورس، دل سول که در دهه ۶۰ با ۲۲ میلیون پزتا به یوونتوس رفت، آنساردا، رافا گوردیوی بزرگ، پولی رینکون، ایتو، پارا، یارنی، آلفونسو و ایوان پرز، ریورا، خارو، آدان، کونترراس، توته، خاوی گارسیا، خوانفران، فندرفارت، کانالس، دیگو یورنته و ایسکو.
دوستان برای همیشه. «موشو بتی، موشو مادرید.»
سالگرد تاریخی
در چنین روزی، چهارم سپتامبر ۱۹۶۰، در برنابئو مسابقهای برگزار شد که پدر مرحومم همیشه از آن بهعنوان تأثیرگذارترین بازی تاریخ رئال مادرید یاد میکرد.
در اولین جام بینقارهای، رئال مادرید و پنیارول، تیم دوران کودکی فده والورده، مقابل هم قرار گرفتند. بعد از تساوی ۰-۰ در مونتهویدئو، همهچیز در ۹۰ دقیقه میان قهرمان اروپا و قهرمان آمریکای جنوبی تعیین میشد.
در دقیقه ۱۵، بیش از ۱۲۰ هزار نفر در چامارتین با گلهای فوقالعاده پوشکاش، دو گل، و دیاستفانو به وجد آمده بودند. چوس هررا و پاکو خنتو هم با یک چیپ تاریخی، نتیجه را به یک ۵-۰ امپراتورانه رساندند؛ گلی از اسپنسر اروگوئهای فقط کمی ظاهر نتیجه را تغییر داد.
آن رئال مادرید امپراتور فوتبال بود. هیچکس توان رقابت با آن را نداشت.
البته حالا نمیتوانم همین را بگویم…
حرکت زیبای بتیس
پیش از آغاز نبرد، از حرکت باشگاه بتیس خوشم آمد که پرچمهای اسپانیا و سئوتا را روی چمن قرار داد.
هموطنان ما در حال تجربه یک کابوس هستند و هر حرکت همبستگی با آنها به نظرم فوقالعاده است. امیدوارم این کار الگو شود و از این به بعد آن را در همه ورزشگاههای لالیگا ببینیم.
الان هم یه عنباپه فن گوه بخور میارم حزرت حزرت میکنه و از کون عنباپه میخوره میگه عیب نداره اگه یه بازی بد بوده عوضش کلی برامون گل زده
من ریدم تو هرچی گل که برای خودش زده وقتی هیچ ثمری برای تیم نداشته لاشخور
هیچوقت هیچ نیازی بهش نداشتیم از وقتی اومده هیچ چی جز نحسی نداشته برامون بهترین تیم اروپا رو کرده عروس اروپا
و بدتر از اون یه مربی هم نداریم جلوی اینا وایسته خب میبینی اینا ریدن بیار بیرون مجبوری بازیکن ریده رو فیکس بازی بدی ؟؟؟؟؟
فقط امیدوارم این شکست تیم رو به حاشیه نبره و سریع جمع کنن این قضیه رو وگرنه فاتحه و میریم برای فتح هت تریک
این خوان مارتینز لاقل بازی بده سبکش بازیسازیه لاقل تجربه بدست بیاره برا فصل بعد این فصل لاقل یه جام بزنیم سه فصل بی جام نمونیم ناموسا اون رئالی که چندین سال پشت سرهم افتخارات بدست می آورد چه بلایی سرش اومد یه دفعه
این امباپه بازیکنیه ثبات تو طول فصل نداره یا اول فصل تا وسط فصل سوپره آخر فصل تر میزنه یا اول فصل تا وسط فصل ریدمانه تا دوباره از وسط فصل تا آخر فصل سوپر میشه این ثبات نداشتنش رو مخه
تیمی که مالکیت نداشته باشه و هر نیم ساعت یه موقعیت داشته باشه بجایی نمیرسه.بازی دیشب هم میبردیم هیچ اتفاقی نیفتاد.این تیم با اومدن برناردو هم نمیتونه مالک بازی باشه.مقابل بزرگان اروپا هم امسالم هیچ توپی نمیتونیم داشته باشیم.سال به سال ضعیفتر شدیم
باورم نمیشه ۷ تا موقعیت بزرگ درست کرد دیشب تیم هفتاش رید مگه میشه
چوسه اگه تخم داره لای پاش از بازی بعد میمون و لاک پشت حرومزاده رو نیمکت میذاره تا حساب کار دستشون بیاد جفتشون هم بذارین رو هم تخم چپ اسپی نمیشن
بازی دادن به کاماوینگا اشتباه بود .یه احمق هم فهمیده کاماو و شوامنی و والورده توانایی بالایی ندارن.یجورایی دوره والورده هم تموم شده.تو وینگر راست بیشتر کارایی داشت