«از وینیسیوس بیشتر از این چه می‌خواهید؟»

مرجع خبری رئال مادرید: سؤال من خطاب به هوادار رئال مادریدی است که برای بلیت یا اشتراک فصلش پول می‌دهد و بنابراین کاملاً آزاد است که در سانتیاگو برنابئو نظرش را بیان کند. اعتراف می‌کنم با وجود همه چیزهایی که در معبد مادریدی دیده‌ام، از رفتاری که با یکی از بازیکنان تیم می‌شود شگفت‌زده‌ام؛ بازیکنی که یکی از چهره‌های اصلی آخرین موفقیت‌های بزرگ رئال بوده، اما حالا تمام بار ناکامی دو فصل اخیر روی دوش او گذاشته شده و شدیدترین سطح توقع هم متوجه اوست.

چرا وینیسیوس هو می‌شود؟ اگر از این اصل شروع کنیم که با آغاز یک فصل جدید باید ریست کرد، گذشته را دفن کرد و امیدهای تازه ساخت، آن هم درست در شبی از شب‌های بزرگ لیگ قهرمانان و در مسابقه‌ای مهم، هیچ‌کدام از دلایلی که برای این سوت‌ها پیدا می‌کنم مربوط به زمان حال نیست. چون مجازات کردن یک بازیکن به خاطر فرم فعلی‌اش بعد از فقط پنج بازی، علاوه بر اینکه نوعی تبعیض در مقایسه با دیگران است، ناعادلانه هم خواهد بود.

پس می‌پذیریم که این گذشته است که حالِ وینی را عذاب می‌دهد. یکی از تکراری‌ترین انتقادها به او، کمبود تعهد دفاعی بود؛ اما مقابل اینتر میلان با شاید متعهدانه‌ترین نمایش دفاعی‌اش پاسخ داد. رکورد شخصی‌اش در توپ‌گیری هم برای ساکت کردن منتقدان کافی نبود. این هم قبول نیست. کافی است در فاز هجومی اولین تصمیم اشتباه را بگیرد؛ یک پاس بد، از دست دادن توپ در یک انتقال سریع، یا یک برداشت اشتباه از صحنه، تا همهمه ورزشگاه در نهایت به سوت اعتراضی تبدیل شود.

این ناعادلانه‌ترین نوع مجازات است. مجازات جسارت و شهامت. مجازاتی که یکی از بزرگ‌ترین ویژگی‌های همیشگی بازیکن برزیلی را محدود می‌کند: اینکه بارها و بارها تلاش کند تا مدافع مستقیمش را از پا دربیاورد. معیار برای او متفاوت است؛ همیشه از او یک قدم بیشتر خواسته می‌شود تا بدهی‌های گذشته را صاف کند و این احساس وجود دارد که بعضی‌ها از قبل حکم او را صادر کرده‌اند.

اهلی کردن یک روح سرکش چندان عاقلانه به نظر نمی‌رسد. نباید سخت‌گیری را با اصلاح و سرزنش دائمی اشتباه گرفت. و روزی که او در دفاع زحمت می‌کشد، نباید به خاطر کمبود ظرافت در حمله تنبیهش کرد. چون اگر هر کاری که انجام دهد، باز هم چیزی باقی بماند که باید بابتش حساب پس بدهد، شاید دیگر این وینیسیوس نباشد که بدهکار است.

روبرتو مورالس 0 آس