مرجع خبری رئال مادرید: باز هم یک گل از اسپی در «منطقه سزارینی» رئال مادرید را نجات داد؛ تیمی که نمایش او در مارتینس والرو به‌خاطر خواب سنگین نیمه دوم نگران‌کننده بود. نیمه اول، بگوییم، قابل قبول بود. مورینیو به بلینگام استراحت داد، فرمان بازی را به گولر سپرد، جناح راست را به دیومانده داد و زوج والورده-شوامنی را در دبل‌پیوت قرار داد؛ همان دو نفری که فصل گذشته آن ماجرای زشت را داشتند. این ترکیب، بگوییم، درست و قابل قبول کار کرد.
مقابل الچه‌ای که در دفاع ضعیف بود و در خروج توپ هم مشکل داشت، رئال بازی را کنترل کرد، موقعیت ساخت و دو گل زد؛ گل‌هایی که اگر وینیسیوس دو فرصت روشن را هدر نمی‌داد، می‌توانست بیشتر هم باشد.
دیومانده، که کم‌کم دارد وارد جریان تیم می‌شود، بعد از دنبال کردن یک پاس عمقی خوب از والورده، گل امباپه را ساخت. گل دیگر را گولر از روی ضربه آزاد زد؛ شوتی بسیار دقیق به سمت تیر دروازه‌بان، در حالی که گلر انتظار داشت توپ به سمت دیگر برود.
اما نیمه دوم رئال افتضاح بود. تیم تنبلی کرد، زمین و توپ را به الچه داد و آن تیم در خط حمله واقعاً چیزهایی برای ارائه دارد؛ به‌خصوص مهاجمش اوسوریو که البته باید به‌خاطر آرنجی که به هویسن زد اخراج می‌شد، اما داور ندید و VAR هم از آن عبور کرد، چون دستور فعلی این است که کمتر دخالت کنند. این همه تغییر در معیارها واقعاً آدم را دیوانه می‌کند.
در نتیجه، الچه کاملاً مستحقانه دو گل زد. مورینیو که پیش از آن چند تعویض انجام داده بود، وینیسیوس را بیرون کشید و دیومانده را به جناح چپ فرستاد، جایی که خیلی خوب ظاهر شد. بعد هم اسپی و اندریک را وارد زمین کرد.
زمان زیادی نمانده بود، اما همان مقدار هم کافی بود تا رئال همان فشار معروف «آدم تنبل در لحظه آخر» را وارد کند و در نهایت دوباره توسط اسپی گل بزند؛ مهاجم شماره ۹ خوش‌فیزیک با غریزه گلزنی بسیار خوب. او در تیر دوم، نفوذ امباپه از سمت چپ را دنبال کرد و پاس او را خیلی راحت به تور رساند.
پایان خوبی برای رئال بود، اما در ابتدای بازی یک رفتار زشت هم دیده شد. هر دو تیم با پیراهنی در حمایت از سئوتا وارد زمین شدند که روی آن نوشته شده بود: «همه ما کابایا هستیم.» اما کوناته، وینیسیوس و امباپه پیراهن را طوری بالا زده بودند که پیام روی آن خوانده نمی‌شد و حتی پیش از دست دادن دو تیم، آن را از تن درآوردند.در موضوعی که تمام کشور را تحت تأثیر قرار داده، آن‌ها این بار به شکلی منفی متمایز شدند.
آلفردو رلانیو – مارکا
نمیدونم بگم دمش گرم که نذاشت آبروی رئال بره یا چرا گل زد و نذاشت آبروی چوسه بره
اگه رئال بازیکن سالار نبود اسپی هر بازی تیم ساعتو حداقل بازی میکرذ
تا اینجا بهترین خرید تیم بوده
فرق تیمهای بزرگ و پرستاره تویه مربی هاشونه یعنی تصور کنیم مترجم مربیه غارسا بود و فلیک مربی رئال، قسم میخورم با سبک مترجم غارسا اتوبوس بچینه ده گل بزنه ده گل میخوره، پرز واقعأ امسال رئال و برباد نده و نفروشه جام مهم نیست امسال فقط تحقیر نشیم فصل تموم بشه پرز کونش پاره س
سه ساله دیگه شبامون تلخه کار یه بازی جلوی تیم قعر جدولی نیست
تلخ بود فقط نذاشت تلخ تر بشه
نقطه چین جان ما دوساله تلخی میکشیم امسال هم روش به شرطی که پرز برکنار بشه
بازم نزاشت ابروی کفتار و چوسه بره…..
اما بگایی نزدیکه…
پاس بلینگهام و حرکت انفجاری حضرت پشت مدافع ها کار اصلی بود
ولی جایگیری اسپی تو محوطه جریمه بی نظیر بود..و این یعنی مهاجم نوک
فرق ما با بارسا جلو تیم های ضعیف :
دوندگی بی امان
نمیتونم بیشتر باز کنم ولی همین دلیلش
اسکواد ما با این که شاید از بارسا بهتره . ولی نمیدون
فرق ما با بارسا اینکه اونا اتحاد دارن و با برنامه بازی میکنن تو تیمشون بازیکن سالاری وجود نداره یه کاپیتان درست حسابی مثل رافی دارن، به فکر منفعت خودشون نیستن بازیکنا بازی هارو بخاطر تعطیلات کص کلک بازی نمیپچونن، دنبال حواشی نیستن بازیکن هاشون مدیر تیمشون حروم زاده بازی در نمیاره بگه باید فلان بازیکن تو ترکیب باشه
حالا بر عکس همه اینا تو تیم ما وجود داره
وقتی همه با هم میدون = یعنی اتحاد
اتحاد یعنی بازیکنا همدل باشن از موفقیت بقیه اعضای تیم خوشحال باشن بهم دیگه حسودی نکنن
دنبال منفعت و خودخواهی خودشون نباشن برای تیم بازی کن
همه برای یکی ، یکی برای همه
واقعأ تعریف کاملی بود درسته نقطه چین جان
اره همه کیر چاقالو میخورن هیچ گوهی هم نمیخوره ماند دوتا بازی فیکس شد کیر کرد تو امار بمال
دقیقا دیومانده کیر زد به یامال لب شتری
الان برا چی دیس خوردیم دقیقا غارسا فن ریخته تو مرجع
بنویسین درود بر گهسلونا صدتا لایک میخوره، معلوم نیست این غارسایی های ۷ پدر چرا اینجا پلاس هستن
همه از دم بچه سالن وگرنه وجود داشتن میومدن کامنت میزدن نه اینکه پشت دیس بشینن فاز وردارن
با این دفاع جلو اتلتیکو باید در انتظار فاجعه باشیم