مرجع خبری رئال مادرید: از آن پسر جوان تا مرد امروز. یکی از مزیتهای حضور وینیسیوس در رئال مادرید طی هشت سال گذشته این است که توانستهایم روند رشدش را از نزدیک ببینیم؛ از زمانی که بهعنوان یک پسر ۱۸ ساله وارد شد تا وقتی که خودش را بهعنوان یکی از بهترین مهاجمان دنیا مطرح کرد. چون واقعاً یکی از بهترینهاست، حتی اگر هنوز شبهای سختی مثل سهشنبه در الچه داشته باشد.
مرور هر مرحله از مسیرش کمک میکند بهتر او را بفهمیم و متوجه شویم که چه شانس بزرگی داشته که در رئال با سه مربی استثنایی کار کرده؛ هر کدام با نقشی متفاوت اما تعیینکننده در رشد او. مطمئن نیستم اگر وینیسیوس به دست مربیانی کمتجربهتر و با توان کمتر برای کمک و محافظت از او میافتاد، امروز همین بازیکن خوب و کاملی میشد که هست. او از این نظر خوششانس بود که زیر نظر زینالدین زیدان، کارلو آنچلوتی و ژوزه مورینیو کار کرد. وینیسیوس فوتبالیستی خوششانس است و بازیکنی که بلد بوده به توصیههای این سه استاد گوش بدهد.
زیدان مسیر آموزش او را اصلاح کرد. موضوع راز نبود، اما وقتی وینیسیوس به رئال مادرید آمد، در داخل باشگاه چندان خوشایند نبود که دربارهاش حرف زده شود. نه فقط اینکه وینیسیوس با توجه به سن کمش، طبیعی بود که خیلی خام به اسپانیا برسد، بلکه کادر فنی زیدان بعد از بازگشت او در سال ۲۰۱۹ متوجه شد آموزش پایهای وینیسیوس بهعنوان فوتبالیست در برخی زمینهها کمبودهای جدی دارد.
بخشهایی از آموزش که در آکادمیهای اروپایی جزو اصول اساسی محسوب میشوند، در مورد او به اندازه کافی کار نشده بود. مربی فرانسوی با کمک مهم داوید بتونی مجبور شد مسیر آموزش او را بازتنظیم کند، تمرینات ویژهای طراحی کند تا این شکافها پر شوند و عقبماندگیها جبران شوند.کار طولانی بود، اما تأثیری تعیینکننده داشت.یک جمله بود که زیزو تقریباً هر روز در تمرینات به وینی میگفت:«نمیتوانی همه کارها را با سرعت هزار کیلومتر در ساعت انجام بدهی. باید مکث کنی و هر از گاهی سرت را بالا بیاوری.» مهاجم جوان آن زمان، سرعت را با عجله اشتباه میگرفت.
آنچلوتی شخصیت او را مدیریت کرد. این احتمالاً سختترین مأموریت بود و به مناسبترین فرد هم سپرده شد؛ مربیای با بیشترین ظرافت در مدیریت آدمها و بیشترین اعتبار: کارلو آنچلوتی.منظور تلاش او برای تغییر شخصیت و رفتار وینیسیوس در جریان مسابقات است؛ مسئلهای که بهشدت به روند رشدش بهعنوان یک فوتبالیست حرفهای آسیب زد و سالها بعد هم هنوز بهایش را میپردازد، هرچند در مسیر درستی پیشرفت کرده است.مربی ایتالیایی، هم بهعنوان یک انسان و هم مثل یک پدر، واقعاً از واکنشهای کودکانه و بیش از حد وینیسیوس به هر خطایی که روی او انجام میشد یا هر تصمیم داوری که نادرست میدانست، نگران بود.کارلتو زمان زیادی را صرف صحبت با بازیکن برزیلی کرد؛ با همان محبت و درکی که از او میشناسیم، اما هر وقت لازم میدید، او را سرزنش هم میکرد.آیا این روش جواب داد؟ واقعیت این است که آنچلوتی او را نجات داد.
مورینیو با قدرت از او دفاع میکند. حالا که از نظر فنی و تاکتیکی تقریباً چیزی کم ندارد، حالا که پختهتر شده و کمتر در دامهای حریفان میافتد، وینیسیوس فقط به این نیاز دارد که کسی با بیشترین اقتدار ممکن از او دفاع کند.و این دقیقاً نقشی است که ژوزه مورینیو با تمام قدرت بر عهده گرفته است.خیلی از جملهای که لوئیس نیتو دو روز پیش در همین روزنامه نوشت خوشم آمد: «وینیسیوس نمیتواند گذشته خودش را دریبل بزند.» دقیقاً همین است. اتفاقات فصلهای گذشته هنوز بهشدت روی تصویری که بخشی از هواداران، رسانهها و دنیای فوتبال بهطور کلی از او دارند سنگینی میکند. موضوعی که به نظرم عمیقاً ناعادلانه است و مشخصاً مربی فعلی رئال مادرید را هم آزار میدهد.آقای خاص حالا خودش رهبر کارزار حمایت از وینیسیوس شده؛ با رفتارهای دوستانه جلوی دوربینها و تعریفهایی که از تعهد دفاعی، وضعیت بدنی و درک او از خواستههای مربی میکند.در حال حاضر، اعتماد مورینیو بهترین هدیهای است که وینیسیوس میتواند دریافت کند.
فردریک هرمل – آس