نسل جدید آکادمی رئال مادرید که رو به ظهور است

مرجع خبری رئال مادرید: آلوارو لوپس از دل برنابئو و در حالی که قهرمانی جام بین‌قاره‌ای زیر ۲۰ سال هنوز تازه بود، از شاگردانش تمجید می‌کرد. از نسلی که چهارگانه‌ای بی‌سابقه را فتح کرده بود: لیگ، کوپا د کامپئونِس، لیگ جوانان یوفا و جام بین‌قاره‌ای زیر ۲۰ سال. او از «تاریخ» و «میراث» حرف می‌زد، اما در عین حال به پایان یک دوره هم اشاره داشت.

نسل متولد ۲۰۰۷ که پایه اصلی این موج موفقیت‌ها بود، حالا کم‌کم جای خود را به نسل ۲۰۰۹ می‌دهد. در راهروهای والدبباس مدت‌هاست درباره این گروه می‌گویند: «بهترین نسل در سال‌های بسیار زیاد است.» همان نسلی که در آکادمی به نسل طلایی معروف شده است. بازیکنان متولد ۲۰۰۸ مثل لزکانو، بایلون، لاکوستا و سیریا هم قطعات این پازل را کامل می‌کنند. انقلاب جدید لافابریکا در حال شکل گرفتن است.

بعضی از این بازیکنان همین حالا هم در موفقیت‌های قبلی سهم داشته‌اند. یرمایا، برای مثال، مهاجم نوک فیکس رئال در دیدار مقابل واندررز در برنابئو بود. استعدادهایی در تمام خطوط که همین یکشنبه مقابل رایو آلکوبنداس نمایشی قدرتمند داشتند. تیم Juvenil A رئال ۵ بر صفر پیروز شد؛ انزو آلوس که از مصدومیت برگشته بود و پدرش مارسلو مدام از کنار زمین به او توصیه می‌کرد، دو گل زد و آلوارو ریورا، پسر آلبرتو ریورا، نیز با دو گل تماشایی درخشید. آدری پرس، یکی از بازیکنان باتجربه‌تر نسل ۲۰۰۸ که قرار است نقش رهبری داشته باشد، گل پنجم را زد.

در ترکیب اصلی همچنین شریف حضور داشت؛ بازیکنی که در لافابریکا به «کانته کوچک» معروف است و حتی طعم بازی در کاستیا را هم چشیده. بلتران کاپوته نیز در حال پیشرفت است و لمتر هم بازیکنی با «پروفایل هویسن» توصیف می‌شود.

روی نیمکت هم نام‌های مهمی دیده می‌شدند: گیه پونسه، دروازه‌بان این نسل که مندس مدت‌ها پیش او را به مجموعه‌اش اضافه کرده؛ ماتئو گاریدو، مدافع میانی‌ای که همین حالا هم برای کاستیا بازی کرده و به دلیل جنگندگی‌اش با ناچو مقایسه می‌شود؛ و خود یرمایا که شم گلزنی و برتری فیزیکی‌اش باعث شده مراحل رشد را با سرعت طی کند و اعتماد زیادی در لافابریکا نسبت به او شکل بگیرد.

هر سه نفر تازه با تیم زیر ۱۸ سال قهرمان شده‌اند. مارکو کمپانی هم یکی از همین بازیکنان است؛ هرچند به دلیل شرایطش با لباس شخصی جشن گرفت. او یک هافبک چپ‌پای پرتحرک است که از نظر سبک با ویتینیا مقایسه می‌شود. برایان بوگارین نیز به دلیل مصدومیت در آن تیم حضور نداشت، اما این بازیکن چپ‌پای بااستعداد دیروز از مصدومیت برگشت و حتی برزیل نیز وضعیت او را زیر نظر دارد. بعضی از این نام‌ها شاید از قبل آشنا باشند و بعضی نه، اما بهتر است آن‌ها را به خاطر سپرد؛ چون کم‌کم دارند سر و صدا می‌کنند.

بخش زیادی از همین بازیکنان عضو همان تیم Cadete A بودند که با آلوارو لوپس روی نیمکت، تقریباً همه رقبا را در هم کوبید. در فصل ۲۵-۲۰۲۴، بازیکنانی مثل پونسه، گاریدو، لمتر، کمپانی، بوگارین، دل پینو، رائول آندری، انزو آلوس و یرمایا که تازه از اتلتیکو آمده بود، در سوپرلیگا تقریباً بی‌نقص بودند: ۲۹ برد و یک تساوی در ۳۰ هفته.

آن‌ها همچنین تورنمنت‌های الکاس و الابطال را فتح کردند؛ دومی با پیروزی پرسر و صدا مقابل بارسلونا در پیزخوان.

فصل گذشته هم بسیاری از این بازیکنان به‌طور منظم در Juvenil A ظاهر شدند و بعضی حتی به رئال مادرید C و کاستیا رسیدند. گروهی دیگر ستون اصلی Juvenil B بودند که با مارکوس خیمنس، مربی‌ای که قراردادش تمدید نشد، لیگ ناسیونال را با اقتدار پشت سر گذاشت. Juvenil C نیز با ناچو رومان، که حالا در منچسترسیتی است، شرایط مشابهی داشت.

در این مدت، رئال مادرید قطعات بیشتری را هم به این نسل اضافه کرده است؛ برای مثال شریف تابستان گذشته به باشگاه آمد تا قدرت این گروه بیشتر شود.

نسل طلایی لافابریکا در راه است.