مرجع خبری رئال مادرید: «سختترین مربیای است که تا حالا مقابلش قرار گرفتهام. پنج بار سیستم را عوض کردم و هر پنج بار جوابش را داد. یک دعوای موش و گربه بود.» ژوزه مورینیو احتمالاً هیچوقت ۲۶ اکتبر ۲۰۰۸ را فراموش نمیکند. اینتر او در سنسیرو میزبان جنوای جان پیهرو گاسپرینی بود و وارد مخمصهای شد که نتوانست از آن بیرون بیاید. مربی پرتغالی یک بار سیستمش را عوض کرد، بعد دوباره و بعد باز هم. اما هیچ فایدهای نداشت. هر بار که میخواست حریف را غافلگیر کند، گاسپرینی از قبل پاسخ آماده داشت. بازی ۰-۰ تمام شد و حتی اخراج ایوان یوریچ که جنوا را ۱۰ نفره کرد هم باعث نشد اینتر راهی به سوی پیروزی پیدا کند.
و ماجرا به همان یک بعدازظهر محدود نشد. مورینیو و گاسپرینی چند بار دیگر هم در ایتالیا مقابل هم قرار گرفتند. آخرین بار در ۷ ژانویه ۲۰۲۴ بود؛ زمانی که مربی پرتغالی هدایت رم و مربی ایتالیایی هدایت آتالانتا را بر عهده داشت. باز هم مساوی، این بار ۱-۱، و مورینیو به خاطر اعتراض اخراج شد. حالا دوباره به هم میرسند، اما این بار نیمکتها عوض شدهاند؛ مورینیو سرمربی رئال مادرید است و گاسپرینی در رم انتظارش را میکشد.
داستان گاسپرینی پیچوخمهای زیادی دارد. پیش از اینکه نامی برای خودش روی نیمکتها بسازد، سالها در آکادمی یوونتوس مربیگری میکرد و همزمان خودش را برای کار بهعنوان مشاور مالی آماده میکرد. تا اینکه در سال ۲۰۰۳ کروتونه، تیمی از سطح سوم فوتبال ایتالیا، پیشنهاد هدایت تیم اصلی را به او داد. همسرش فکر میکرد ورود به چنین ماجرایی تصمیمی بیاحتیاطانه است. او اما تصمیم گرفت امتحان کند. ۴۵ ساله بود و در همان فصل اول تیم را به دسته بالاتر رساند.
همه تصمیمهایش به این خوبی پیش نرفتند. در سال ۲۰۱۱، اینتر بعد از سالهای موفقش در جنوا او را استخدام کرد، اما آن تجربه خیلی زود تمام شد: پنج بازی، بدون حتی یک برد و اخراج پیش از پایان سپتامبر. هنوز در حال هضم آن ضربه بود که دعوتی غیرمنتظره دریافت کرد. پپ گواردیولا، سرمربی وقت بارسلونا، میخواست او به تمرینات تیمش برود و از نزدیک آنها را ببیند. گاسپرینی تازه بدون تیم مانده بود و مربی بارسا درهای تیمش را به روی او باز کرده بود.
فرصت انتقام در سال ۲۰۱۶ رسید، زمانی که هدایت آتالانتا را بر عهده گرفت. آنجا تیمی متوسط را به یکی از گلزنترین تیمهای ایتالیا تبدیل کرد. در فصل ۲۰۲۰-۲۰۱۹، آتالانتا ۹۸ گل در سریآ زد. جالب اینکه وقتی در تیمهای پایه یوونتوس مربیگری میکرد، به خاطر بازی با سه مدافع از او انتقاد میکردند. میگفتند بیش از حد دفاعی است. خودش همیشه خلافش را میگفت؛ میخواست حمله کند، توپ را هرچه سریعتر پس بگیرد و حتی مدافعانش هم در ساخت حملات نقش داشته باشند. برای مربیای که supposedly دفاعی بود، بد هم نبود.
گلههای گرگ
در برگامو هم روشهای خاص خودش را داشت. در رختکن از عکسهای گلههای گرگ برای صحبت درباره همبستگی تیمی استفاده میکرد و جملههایی از مایکل جردن را برای انگیزه دادن به بازیکنان به کار میبرد. در نهایت نتایج هم از راه رسیدند. در مه ۲۰۲۴، بعد از هشت سال حضور روی نیمکت آتالانتا، قهرمان لیگ اروپا شد؛ با پیروزی ۳-۰ مقابل بایر لورکوزنِ ژابی آلونسو که ۵۱ بازی پیاپی نباخته بود. گاسپرینی در ۶۶ سالگی اولین جام بزرگ دوران مربیگریاش را بالا برد.
حالا در ۶۸ سالگی، رئال مادرید در ورزشگاه المپیک رم در انتظار اوست. مورینیو خوب میداند چه کسی روبهرویش خواهد بود. این اولین تقابلش با گاسپرینی نخواهد بود و احتمالاً سادهترینش هم نیست. مربی ایتالیایی سالهاست نشان داده بلد است بازی را برای هر حریفی دشوار کند. چهارشنبه فرصت دیگری برای انجام همین کار خواهد داشت.



رم امسال خیلی خوبه ولی رئال مادرید تویه اروپا بازهم این تیما رو میبره با وجود نداشتن قلب سرحال و تپنده یعنی هافبک وسط های خوب که ریتم و کنترل بازی و به دست بگیرن و تعادل و نظم و حفظ و مالکیت توپ و در اختیار تیم قرار بدن، مشکل لالیگاست که داورهاش خیلی واضح بر ضد رئال هستن و تلاش میکنن تیم نتیجه نگیره انگار نگریرا هنوز سرکاره، هرچند پرز اگه چند خریده درست درمون میکرد فقط ذوق سوختگی و ضدحال واسه تباس و داورا میموند