بنزما:«درهای خانه‌ام به روی پرز باز است؛ کریستیانو می‌خواست سفره دلم را باز کنم»

مرجع خبری رئال مادرید : کریم بنزما مهاجم فرانسوی رئال مادرید مصاحبه ای در مورد شرایط خودش با خورخه والدانو داشت.

کم مصاحبه می کنی:”بیشتر از قبل. مدت زیادی است که در رئال مادرید هستم اما برایم مسائل درون زمین مهم است نه بیرون آن.”

شروع:”در محله مان مثل همه دنیا بازی می کردم. یک زندگی جاری داشتم. با بچه های زیادی در خیابان بازی می کردم. اولین ضرباتم را در همان جا زدم. چیزهای زیادی یاد گرفتم چرا که افراد زیادی بازی می کردند و فقط یک توپ در میان ما بود.”

خانواده اش:”چهار برادر و پنج خواهر داشتم. برخی از آنها سعی کردند که فوتبالیست شوند اما برای رسیدن به این جا فداکاری زیادی کردم و انها نمی توانستند چنین کاری انجام بدهم. دو برادرم مهاجم بودند و کمی با من متفاوت بودند. تا 14-15 سالگی در حالی فوتبال بازی می کردم که نمی توانستم فوتبالیست حرفه ای شوم. تا این سن یک مربی داشتم که به من انگیزه بسیار زیادی می داد ، به من اعتماد به نفس می داد و باعث می شد تا پیشرفت کنم. به من می گفت:” استعداد داری اما باید بدوی.” چیزهای زیادی یاد گرفتم. بعد از کار کردن با آن مربی رشد کردم و در هفده سالگی به فوتبال حرفه ای رسیدم.”

فرهنگ:” خانواده ام به من یاد دادند که به دیگران احترام بگذارم. به من گفتند که وقتی به بزرگ تر می رسم، فرقی ندارد که مرد باشد یا زن، باید ساکت باشم و به حرفش گوش بدهم. این را یاد گرفتم. نسبت به زندگی گذشته خود فرقی نکردم. همچنان همان کریم هستم و زمانی که بتوانم به فرانسه بروم، به آن جا سفر می کنم.”

انتقال به لیون:” هشت ساله بودم. در چنین سنی هفته ای سه، چهار روز تمرین می کردم. حتی با مادرم هم بازی می کردم. به او می گفتم که درون دروازه بایستد و به سمتش شوت بزنم. او فوتبال را زیاد دوست نداشت اما از من حمایت می کرد. هرگز دوست نداشت که فوتبال زنده را ببیند، ترجیح می داد که با آرامش بیشتری تکرار فوتبال را ببیند. خانواده ام را خیلی دوست داشتم. مادرم همیشه در کنارم بود. پدرم برعکس بود، مخالف بازی کردنم نبود اما توقعات زیادی از من داشت. او همیشه می خواست که گل بزنم. برای او فوتبال به معنی گلزنی بود اما حالا بیشتر کارم را درون زمین درک می کند. هر کسی استعداد دارد. برخی بیشتر و برخی کمتر. اما فداکاری ها تفاوت ایجاد می کنند. من تمرکز داشتم. گاهی نیمکت نشین بودم و گاهی از لیست خط می خوردم اما به تلاش ادامه می دادم. در لیون به این فکر می کردم که مهاجمان تیم خوب هستند اما رونالدو نیستند. سخت تلاش می کردم و وقتی بازیکنی مصدوم می شد، فرصت پیدا می کردم. بالاخره جایگاهم را پیدا کردم.”

انتقادها به خاطر فوتبالش:”این ورزش خیلی عوض شده است. مردم فکر می کنند که یک مهاجم باید گل بزند اما وقتی یک روز یک مهاجم گل نمی زند… مشکل ساز می شود. بهتر است که بتوانی کارها بیشتری انجام بدهی. من به رونالدو نازاریو نگاه می کردم. مردم فکر می کردند که او فقط گل می زند اما این طور نبود. همه کار می کرد. برای من یک الگو بود، درست مثل زیدان. اگر من یک گل بزنم و در 90 دقیقه تو پرا لمس نکنم … نمی گویم که به درد نمی خورند اما دوست دارم وقتی به خانه می روم از بازیم راضی باشم و من می خواهم که بخش های دیگری از بازی یک مهاجم را ارائه بدهم. مشکل است اما به تدریج بهتر می شوم.”

پستش درون زمین:” مهاجم هستم؟ هافبک هجومی هستم؟ شما به من بگویید. من فکر می کنم که بازیکنی هستم که کمی از هر چیزی دارم. بازی سریع ، لمس توپ و تحرکات را دوست دارم.”

رونالدو نازاریو:”فوتبال دیدن را به خاطر او شروع کردم. سعی می کردم از او تقلید کردم اما غیرممکن است چرا که هیچ کس شبیه او نیست. نحوه دریبل زدنش، شوت زدنش و … فوق العاده است.”

جضورش در رئال مادرید :” در کنار دوستانم بودند و به من گفتند:” باید به خانه بیایی، پرز این جاست.” با او خوش و بش کردم و به من گفت که قول بدهم که قرارداد امضا کنم. من هم گفتم قطعا همین طور است. در لیون بچه محبوب بودم و به این که روزی در رئال بازی کنم، فکر نمی کردم. به رختک رئالن نگاه می کردم و بهترین ها بودند. وقتی بیرون از زمین  شرایط مشکلی داری نمی توانی درون زمین بهترین عملکردت را داشته باشی. من در سن کمی به رئال ملحق شدم و حقیقتا نمی دانستم حضور در این باشگاه چه مفهومی دارد. فکر می کردم که باید از بیرون زمین لذت ببرم اما سبک زندگی دقیق را نمی شناختم. تنها بودن در سن 20 سالگی در رئال مادرید مشکل است. لیون و رئال مادرید دو دنیای متفاوت بودند.”

کریستیانو رونالدو:”با هم زیاد صحبت می کردیم چون فرانسوی بلد بود. به من می گفت که هر چیزی نیاز دارم به او بگویم اما برای من سخت بود که سفره دلم را باز کنم. حضور در کنارش باعث شد تا سبک بازیم عوض شود چرا که رونالدو برای گلزنی در تیم بود. با او بازی می کردم. در لیون من باید گل می زدم اما حالا بیشتر می توانستم توپ را لمس کنم چون بازیکنی در کنارم بود که سه برابر من گل می زد و باید هماهنگ می شدم.”

یادگیری زبان:”دو سال و نیم طول کشید. من خیلی درونگرا هستم و می دانستم که مشکل بود.”

فوتبالش:” به مرور زمان عوض شدم و مردم فهمیدند که من یک مهاجم مدرن هستم که می توانم نقش آفرینی داشته باشم و کارهای زیادی درون زمین انجام بدهم.”

زیدان:”فوتبال را مثل هم درک می کنیم و کاملا هماهنگ هستیم. گاهی در مورد مسائل درون زمین با هم صحبت می کنیم ، مسائلی مثل استپ کردن یا باز کردن فضاها که صحبت کردن با او آسان است اما گاهی چنین دیدگاهی به فوتبال مشکل است. شاید اگر مربی دیگری بود به من می گفت طور دیگری پاس بدهم اما او مثل من به فوتبال نگاه کنم.”

کاپیتان ها:” راموس درون و بیرون زمین یک الگوست. قدرت رهبری چیزی است که از بچگی دیده است.”

شرایط بدنی:” بیرون زمین بیشتر از خودم مراقبت می نم. تغذیه بهتری دارم، بهتر استراحت می کنم، در خانه تمرین می کنم و … این جزئیات باعث می شوند در بهترین شرایط باشی و مصدوم نشوی. زمانی که یک هفته تمرین دارم با تمام وجود تمرین می کنم چرا که باید برای بازی شنبه آماده باشم. طوری تمرین می کنم که انگار در بازیها هستم.”

تاثیرپذیری:” کسی روی من تاثیر نگذاشت فقط حس و حالم را عوض کنم. حالا 32 ساله هستم و حس می کنم که باید بدوم و بدوم. این تلاشی است که درون زمین انجام می دهم.”

تیم ملی فرانسه :” برایم مشکلی ایجاد شد  و با خودم فکر کردم که باید با مربی تیم ملی صحبت کنم. اما هرگز چنین صحبتی انجام نشد و به من توضیحی داده نشد. فکر می کنم که دستورات در این زمینه از بالا داده شد. به هر صورت این مسئله باعث شد تا بیشتر استراحت کنم و 100 درصد در خدمت رئال باشم. از این که قهرمان جهان شدند ناراحت نشدم. دوست داشتم آن جا باشم اما چمپیونزلیگ را بردم.. جامهای زیادی بردم. برایم ناراحت کننده بود که به من توضیحی ندادند که چرا نتوانستم بخشی از تیمی باشم که جام جهانی را برد. اما دیگر اهمیتی ندارد. روی باشگاهم تمرکز دارم و این بحث برایم تمام است.”

فرزندان:” دو فرزند دارم و این بهترین اتفاق زندگی من است. با آنها آرامش دارم. تلویزیون نگاه می کنیم و در مورد فوتبال صحبت می کنیم. سه و شش ساله هستند. من به شدت مرد خانواده هستم. هر روز تمرین می کنم و بعد از آن در خانه آرامش پیدا می کنم.”

آینده :” نمی دانم که تا چه زمانی در بالاترین سطح خواهم بود. فصل به فصل نگاه می کنم. تا 2022 قرارداد دارم و ببینیم چه می شود. سال به سال به جلو نگاه می کنم. درهای خانه ام همیشه به روی فلورنتینو پرز باز است.”

بعد از بازنشستگی:” همچنان در کنار فوتبال خواهم بود. مربیگری؟ مشکل است. مشکل فقط انتخاب یازده بازیکن نیست بلکه باید توضیح بدهی، به سکوها نزدیک باشی و … مربیگری را دوست دارم اما مشکل است.”

زیدان:” مثل زمانی است که درون زمین بازی می کرد. توانایی حل مشکلات را با ارامش دارد. هرگز فریاد نمی زند. همیشه ارامش دارد و این به ما کمک می کند چرا که ما حق اشتباه نداریم اما همیشه به دنبال توضیح است.”

تردیدها:” هرگز به ترک رئال فکر نکردم حتی در بدترین لحظاتم. همیشه فکر می کردم که می توانم بهتر شوم و راهکاری برای مشکلات پیدا کنم. گاهی شرایط برایم خوب پیش نمی رود اما سعی می کردم که در لحظات مهم نقش داشته باشم.  فکر می کردم که فرصتی دارم تا ارزشهایم را نشان بدهم و این اتفاق درون زمین رخ داد.”