مرجع خبری رئال مادرید؛ جود بلینگام دوباره لبخند می‌زند و فوتبالش گواه این بازگشت است. او دیگر در میدان محتاط و محدود نیست؛ از درد شانه رها شده و بار دیگر با آزادی و جسارت بازی می‌کند.
همان بازیکن الهام‌بخش فصل نخست حضورش در سانتیاگو برنابئو که با درخشش خود روح تازه‌ای به رئال مادرید بخشید. اکنون سبکبال و مطمئن، بار دیگر رهبر تیم در زمین شده است. بلینگام دو فصل پیش با شور و استعداد فراوان وارد مادرید شد، شماره ۵ را پوشید و در کنار دو اسطوره، لوکا مودریچ و تونی کروس، دوره‌ای فشرده از یادگیری را آغاز کرد.
خودش در نخستین روز گفته بود: «می‌خواهم تا می‌توانم از آن‌ها بیاموزم، امیدوارم مزاحمشان نباشم.» همان دوران، فوتبال او را به سطحی تازه رساند؛ نه فقط به‌خاطر آمار چشمگیرش ـ ۲۳ گل و ۱۳ پاس گل در ۴۲ بازی ـ بلکه به‌دلیل درک عمیق از بازی و ظرافتی که یادآور زین‌الدین زیدان بود. عملکردش رئال را تا قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا پیش برد و خودش در جمع سه نامزد نهایی توپ طلا قرار گرفت.
اما مسیر حفظ درخشش آسان نبود. مصدومیت شانه و تصمیمش برای ادامه بازی در آن وضعیت، به عملکردش لطمه زد. با وجود درد، در جام جهانی باشگاه‌ها نیز به میدان رفت و پس از آن تحت عمل جراحی قرار گرفت؛ با پشتکاری مثال‌زدنی خیلی زودتر از انتظار بازگشت، هرچند هنوز کامل آماده نبود. در ادامه، با تصمیمی هوشمندانه در تعطیلات ملی در مادرید ماند تا روند بازیابی را تکمیل کند؛ اقدامی که نتیجه داد. ژابی آلونسو درباره‌اش گفت: «جود بازیکنی است که با احساس و انرژی‌اش تیم را به حرکت درمی‌آورد.» و بلینگام نیز پیش از ال‌کلاسیکو تأکید کرد: «احساس قدرت و آرامش می‌کنم.»
در دیدارهای اخیر برابر ختافه، یوونتوس و بارسلونا، دوباره بهترینِ خود بود؛ با سه گل، یک پاس گل و حضوری مؤثر در میانه میدان. اکنون او نه‌تنها بازی‌ساز تیم بلکه قلب تپنده رئال مادرید است — و بی‌زره، دوباره در حال پرواز.
گنگ مثل توماس فاکینگ شلبی