«رئال مادرید و امباپه به لالیگا برگشتند»

مرجع خبری رئال مادرید: کمتر کسی انتظار چنین پیروزی فوق‌العاده‌ای را از رئال مادرید داشت؛ حتی هواداران تیم صدرنشین هم چنین تصوری نمی‌کردند. در واقع، آن‌ها فکر می‌کردند تیمشان رئال مادرید را با گل‌های فراوان شکست خواهد داد، به‌خصوص پس از آنکه مشخص شد کورتوا به دلیل ابتلا به آنفلوآنزا غایب است. اما در نهایت این لونین بود که نمایشی فوق‌العاده ارائه داد. او در دقیقه ۶۵ با واکنشی تماشایی در کنار تیر دروازه، مانع از ثبت نتیجه ۲ بر یک شد. با این حال، واقعیت این است که رئال مادرید شایسته عقب افتادن در نتیجه نبود؛ هرچند شاگردان فلیک تقریباً در تمام طول مسابقه ابتکار عمل را در اختیار داشتند و رئال مادرید به ضدحملات متکی بود. البته هر بار که مادریدی‌ها ضدحمله می‌زدند، دل هواداران حاضر در نیوکمپ فرو می‌ریخت.

تعویضی که مورینیو در دقایق پایانی انجام داد، نقشی کلیدی داشت. او کاماوینگا را به جای برناردو سیلوا وارد زمین کرد و کاماوینگا یکی از بهترین حرکات دوران حرفه‌ای‌اش را از کلاه شعبده‌بازی بیرون آورد. او در جناح راست با یک تغییر مسیر تماشایی از مدافع حریف عبور کرد و توپ را به عقب فرستاد تا امباپه مقابل دروازه خالی، گل برتری ۲ بر یک را به ثمر برساند. واقعاً گل فوق‌العاده‌ای بود. این دقیقاً همان چیزی است که به آن یک پاس گل واقعی می‌گویند. امباپه هم به قهرمان شب تبدیل شد. انگار بخت با او یار است. شاید حتی توپ طلا را هم به او بدهند.

با وجود تمام این‌ها و با توجه به اینکه رئال مادرید در نهایت پیروز مسابقه شد، صحنه‌ای وجود دارد که احتمالاً سروصدای چندانی به پا نخواهد کرد. در دقیقه ۵۷، داور مسابقه از نشان دادن کارت قرمز به کانسلو به دلیل ضربه‌ای که به عضله ساق پای دیومانده زد، صرف‌نظر کرد؛ خطایی که باعث شد دیومانده به مراقبت پزشکی نیاز پیدا کند. VAR هم حتی وارد ماجرا نشد، لعنتی! اگر تیم صدرنشین در آن لحظه، در حالی که یک بر صفر عقب بود، ده‌نفره می‌شد، چه اتفاقی می‌افتاد؟ نمی‌دانیم و هرگز هم نخواهیم دانست. اما همان‌طور که گفتم، به نظر می‌رسد پیروزی ۲ بر یک دلیل کافی باشد تا هواداران رئال مادرید بابت آن صحنه فریاد اعتراض سر ندهند.

خلاصه اینکه رقابت قهرمانی لالیگا همچنان زنده است؛ آن هم در شرایطی که خیلی‌ها تصور می‌کردند رئال مادرید قرار است با کورس قهرمانی خداحافظی کند. هنوز هم کسانی هستند که نمی‌خواهند این واقعیت را بپذیرند: تا سوت پایان به صدا درنیامده، هیچ‌چیز تمام نشده است، لعنتی! البته این پیروزی در نیوکمپ اعتبار و اعتمادی به مورینیو بخشید که تا پیش از این از آن برخوردار نبود.

خوزه ویسنته هرنائز – مارکا