آلوارو گومز ری:«خوان مارتینز یک هیولاست؛ جادوی یانیز دیگر در فوتبال وجود ندارد»

مرجع خبری رئال مادرید : آلوارو گومز ری سرمربی اسبق رئال مادرید سی در مورد برخی جواهرات آکادمی رئال مادرید صحبت کرد.

آیا حضور در باشگاه رئال مادرید در زمان جست‌وجوی شغل به باز شدن درها کمک می‌کند؟

این‌که در چنین باشگاه بزرگی بوده‌ای، همیشه کمک می‌کند، اما تعیین‌کننده نیست. ممکن است به تو یک انگیزه یا فرصت بدهد، اما آن‌چه در زمان صحبت با باشگاه منتقل می‌کنی، همراه با آمادگی و آموزش تو، بسیار بیشتر از یک نشان یا آرم باشگاه اهمیت دارد.

به همین شکل هم توجه رئال مادرید را جلب کردید؟

(با لبخند) بله. ما در گالاپاگار سال خوبی داشتیم. سال قبلش برای اولین‌بار به دسته سوم صعود کرده بودیم… و آن‌ها با من تماس گرفتند. این‌که در ۲۸ سالگی، از جایی مثل «زمین‌های خاکی» بیایی و رئال مادرید با تو تماس بگیرد، واقعاً فوق‌العاده و مایه افتخار است.

از والدپنیاس چه می‌گویید؟ به نظر می‌رسد به آستانه جهش رسیده است.

والده واقعاً فوق‌العاده است. با فیزیکش، به‌راحتی می‌تواند هم به‌عنوان مدافع کناری و هم مرکزی بازی کند. به‌نظر من بازیکنی خاص است. من شخصاً او را بیشتر در پست شماره ۳ (مدافع چپ) می‌پسندم، چون توان بدنی‌اش اجازه می‌دهد که بارها رفت‌وبرگشت انجام دهد. اما فراتر از همه این‌ها، او نمونه‌ای است از پشتکار و کار مداوم. او تا رده نونهالان در باشگاه بود، بعد به لگانس رفت و سپس برگشت. خیلی وقت‌ها بازیکنانی که از رئال جدا می‌شوند، تصور می‌کنند که دنیا به پایان رسیده. اما اینجا نمونه‌ای واضح داریم که اگر تلاش و پشتکار داشته باشی، می‌توانی به چیزهای بزرگی برسی؛ چه با بازگشت به رئال، چه در باشگاهی دیگر. او یک الگوست.

شما هدایت خوان مارتینز را هم بر عهده داشتید، درست است؟

بله، در سه یا چهار بازی با من بود. او واقعاً یک هیولاست، بی‌نظیر. از همان اولین جلسه تمرینی، ویژگی‌های غیرمعمولی در او دیدیم. مشخص بود که باشگاه خرید بسیار خوبی کرده. از نظر فیزیکی شگفت‌انگیز است و بازی هوایی‌اش خارق‌العاده. و بهترین نکته درباره‌اش این است که هنوز هم ظرفیت پیشرفت زیادی دارد، چون بسیار پرتلاش و پسر خوبی است. می‌دانم که سخت تمرین می‌کند؛ همیشه او را در سالن بدنسازی با نهایت انرژی می‌دیدم. او بیش از آن‌چه دیده می‌شود، پتانسیل دارد.

و درباره یانیز چه می‌گویید؟

او چیزی دارد که در فوتبال امروز تقریباً دیگر وجود ندارد: توانایی در موقعیت‌های یک‌در‌برابر‌یک. در فوتبالی که بسیار فیزیکی شده، اگر بازیکنی داشته باشید که بتواند از بازیکن حریف عبور کند و به‌تنهایی موقعیت خلق کند، بسیار تعیین‌کننده خواهد بود. از نظر شخصیتی هم نمره ۱۰ می‌گیرد. او آن زرنگی خاص اندلسی را هم دارد. یادم می‌آید در یک تورنمنت با من، در تیم زیر 18 سال، مقابل مارسی، عقب بودیم ۳–۲، او توپ را برداشت و یک گل فوق‌العاده زد. یانیز جادوست؛ از آن نوع جادویی که دیگر تقریباً از بین رفته.

بازیکن دیگری هست که بخواهید نام ببرید؟

خیلی‌ها هستند. الان چون در ترکیب اصلی کاستیا بازی می‌کند، بیشتر در مرکز توجه است، اما ماریو ریواس واقعاً ذهن فوق‌العاده‌ای دارد. در سال گذشته خیلی رشد کرده. قبلاً بازیکن ناشناخته‌تری بود، اما حالا خودش را نشان داده. از آن‌هایی است که به نیمکت نزدیک می‌شود و درباره نکات تاکتیکی با تو صحبت می‌کند و آدم با خودش می‌گوید: «وای پسر، تو واقعاً بازی را می‌فهمی». همچنین خاوی ناوارو، دروازه‌بان. با من در تیم رئال مادرید سی بازی می‌کرد، آن هم وقتی هنوز در رده جوانان دوم بود، و در زمین‌های بسیار دشوار نمایش عالی داشت. یا ایزان، هافبک میانی، که واقعاً من او را دوست دارم. در نهایت، بازیکنان زیاد و بسیار بااستعدادی وجود دارند. واقعاً استعداد زیادی هست.

و مدافعان مرکزی با کیفیت فراوان. نگاهی به ژاکوبو بیندازید، دوباره در اوج است.

بله، در آکادمی رئال مادرید مدافعان مرکزی بسیار خوبی جذب شده‌اند. می‌توان از لزکانو، کایه‌خا و سوترس هم نام برد… واقعاً یک «تراکم بیش از حد» از مدافعان باکیفیت داریم.

انفجار ناگهانی آسنسیو هم احتمالاً الهام‌بخش آن‌هاست.

من خیلی درباره‌اش با بازیکنان تیم رئال مادرید C صحبت می‌کردم، وقتی که او تازه داشت در تیم اول بازی می‌کرد. چون آسنسیو یک سال در تیم C، در دسته سوم، بازی کرده بود. خیلی وقت‌ها بازیکنان دوست دارند سریع‌تر به رده‌های بالاتر برسند، اما همه‌چیز روند و زمان‌بندی خودش را دارد. باید به این زمان‌ها احترام گذاشت. گاهی ما زیادی عجله داریم. نه فقط بازیکنان، بلکه مربیان هم. اما هر کسی، زمان خودش را دارد.