مرجع خبری ئرالم ادرید : بهترین توصیفی که میتوان از این مراسم تقدیر ارائه داد این است که در شأن و اندازه قهرمانانش برگزار شد؛ بینقص و باشکوه. دو اسطوره تکرارناپذیر رئال مادرید، هم از نظر تعداد افتخارات و هم از حیث کیفیت، باشگاه را ترک کردند و هم باشگاه و هم هواداران، بدرقهای شایسته و سرشار از احساس، قدردانی و لطافت برای آنها تدارک دیدند. بازی با تحقق این هدف به پایان رسید که امباپه با دبل خود، کفش طلای بهترین گلزن اروپا را تقریباً قطعی کرد و به محض به صدا درآمدن سوت پایان، آنچه باید رخ میداد اتفاق افتاد: مودریچ گریست، آنچلوتی گریست، فلورنتینو پرز گریست و تمام هواداران رئال مادرید، چه در سکوها و چه در خانههایشان، اشک ریختند.
دو داستان زیبای چنین بزرگی نمیتوانست پایانی جز این داشته باشد. آنچه دیروز در سانتیاگو برنابئو رقم خورد، نمایشی از عشق و محبت بود که کمتر سابقه داشته است، هرچند پیش از این هم باشگاه در طول ۱۲۳ سال تاریخ پر افتخارش با اسطورههای زیادی وداع کرده است. اما لوکا مودریچ شخصیتی استثنایی است که در این سالها با پیراهن سفید، تمام وجود خود را برای باشگاه گذاشت؛ همانطور که کارلو آنچلوتی این کار را کرد. به همین دلیل باشگاه و هواداران با تشکر از آنها، نه فقط برای جامها و شبهای فراموشنشدنی، بلکه برای همه بزرگی و نجابتشان، قدردانی کردند. افزون بر افزودن به اتاق افتخارات باشگاه، کمتر کسی مانند این دو اسطوره توانسته به شکلی چنین دلپذیر، ارزشهای رئال مادرید و فوتبال را نمایندگی کند. این میراث آنهاست. از عصر دیروز، هر دوی آنها علاوه بر آنکه پرافتخارترین بازیکن و پرافتخارترین مربی باشگاه هستند، به محبوبترین چهرهها در قلب هواداران مادریدی نیز بدل شدند؛ پاداشی که بهراستی شایسته و برازنده آنها بود.
همچنین سزاوار است که رفتار شایسته باشگاه رئال سوسیداد را ستود که به بهترین شکل ممکن در این مراسم باشکوه مشارکت کرد؛ همانطور که داور مسابقه، ملرو لوپز، که او نیز با این بازی بازنشسته شد، رفتار مثالزدنی داشت. ایمانول آلگواسیل نیز باشگاهش را ترک میکرد و در آغاز بازی، آغوش صمیمانه او با آنچلوتی لحظهای احساسی رقم زد. تنها نکته تلخ این عصر پر احساس، خداحافظی کمرنگ لوکاس واسکز بود که ای کاش بدرقهای درخور ۴۰۰ بازی و همه ارزشهایی که به باشگاه اضافه کرده، میداشت؛ بازیکنی همیشه متواضع و الگویی از ارزشها.
کارلوس کارپیو – ارکا
دو عدد عشق
تا ابد در قلب ما رئالیها جا دارین
واقعا حالم بد شد
چه متن خوبی بود
بله یه مراسم ک کاملا در حد وداع با دو اسطوره باشگاه بود
دوس نداشتم مودریچ بره ولی خوشحالم ک اینطوری باهاش خدافظی کردیم
چن وقت بود ک سر فوتبال احساساتی نمیشدم ولی این خدافظی مودریچ چشامونو اشکی کرد
حالا فقط کارواخال از اون نسل طلایی مونده، امیدوارم برا اونم در حد لیاقتش و با همچنین مراسمی از باشگاه بدرقه ش کنیم
واسکز بیچاره هم عین دوران بازیش ک کسی حسابش نمیکرد موقع خدافظیشم به حاشیه رفت
، من عین یه سرباز بهش نگا میکنم هیچ حاشیه ای نداشت سوای این فصل همیشه یه تعویض قابل قبول بود ، کسی ک با همین مدل مو اومد با همینم رفت