مرجع خبری رئال مادرید؛ از زمان حضور کارلو آنچلوتی در تابستان گذشته روی نیمکت تیم ملی برزیل، تصویر «سلسائو» دگرگون شده است.
دیدار اخیر برابر شیلی، بدون حضور ستارههای رئال مادرید، بهترین نمایش تیم از زمان ورود سرمربی ایتالیایی بود. مربیگری برزیل همیشه کاری دشوار است؛ فشار سنگین هدایت قهرمان پنج دوره جهان و تغییرات سریع مدیران فدراسیون این شرایط را سختتر میکند. با روی کار آمدن «سمیر شعود»، ثبات بیشتری در مدیریت ایجاد شده و آنچلوتی توانسته روند تیم را تغییر دهد.
پس از تساوی ابتدایی مقابل اکوادور، تیم او بهتدریج پیشرفت کرد و برابر شیلی با نتیجه ۳–۰ پیروز شد. خط حمله احیا شده و خط دفاع نیز در سه بازی اخیر هیچ گلی دریافت نکرده؛ آماری که از جام جهانی ۲۰۲۲ قطر تکرار نشده بود. در غیاب نیمار و بازیکنان رئال مادرید، آنچلوتی ترکیبی فوقتهاجمی با چهار مهاجم به میدان فرستاد؛ ژوائو پدرو، مارتینلی، رافینیا و استهوائو. دو بازیکن چلسی، جای خالی نیمار و وینیسیوس را با سبک بازی عمودی و پرتحرک پر کردند و استهوائو نیز در اولین بازی ملیاش مقابل شیلی گلزنی کرد. حتی غیبت رودریگو هم محسوس نبود و «کارلتو» حالا گزینههای بیشتری در پستهای کلیدی دارد.
این پیشرفتها تصادفی نیست؛ تیم منسجمتر شده، خط دفاع انسجام بیشتری یافته و در میانه میدان، بازگشت کاسمیرو در کنار برونو گیمارائش به تیم قدرت و تجربه افزوده است.
برزیل با این روند و زیر نظر آنچلوتی، برای حضور در جام جهانی آینده در آمریکا، کانادا و مکزیک آمادهتر و باتجربهتر خواهد بود؛ تیمی که تنها چند ماه پیش در رتبه پنجم جدول انتخابی آمریکای جنوبی قرار داشت، اکنون با امید و اعتماد بهنفس تازهای به آینده نگاه میکند.
به امید خدا ، قهرمانی برزیل ، اما اگه نشد ، امیدوارم به امید خدا ، پرتغال برای اولین بار ، قهرمان بشه
حالا شیلی قعر نشین اون قدرا تیم شاخی نبود که نیاز به رودریگو و وینی باشه
تکیه به یک بازیکن و یه تاکتیک، پتانسیل های دیگه رو محدود میکنه.آنجلوتی دقیقا بخاطر نبودشون مجبور به شکلی دیگه از بازی شد.تقریبا تموم مدت بازی میشد دید برزیل داره پرس میکنه و فشار میاره.واسه من یکی عجیب بود که تیم آنجلوتی حتی دقایق پایانی هم پرس میکرد.امیدوارم برزیل تکونی به خودش بده و به جمع بزرگا برگرده
کارلتو عشقه
دقیقا شاید مشکل تیم ما هم همین باشه
ژائو پدرو و استوائو واقعا خیلی سرحال هستن