مرجع خبری رئال مادرید: در یک تیم، سرنوشت همه بازیکنان به یکدیگر پیوند خورده است. وقتی یکی بازی میکند، دیگری باید منتظر بماند و وقتی یکی جدا میشود، شانس بازیکن دیگر برای آینده افزایش پیدا میکند. احتمالاً اندریک صبح پنجشنبه، زمانی که دید رئال مادرید گونسالو را فروخته است، همین تصور را داشت. اما همان شب، وقتی باشگاه اعلام کرد کارلوس اسپی را از لوانته به خدمت گرفته، احتمالاً نظرش تغییر کرد. در این فصل نیز سه بازیکن برای حضور در پست مهاجم نوک رقابت خواهند کرد: اندریک برزیلی، اسپی والنسیایی و مهاجم اصلی تیم، یعنی امباپه.
در رئال مادرید هیچچیز برای هیچ بازیکنی تضمینشده نیست؛ بهویژه زیر نظر مورینیو. بااینحال، جذب اسپی بدون تردید پیامی مستقیم برای اندریک داشت. مهاجم برزیلی نیز این پیام را دریافت کرد و تصمیم گرفت در جایی که باید پاسخ دهد؛ داخل زمین. او در اتریش، پس از تنها سه جلسه تمرین، مقابل فیورنتینا در ترکیب اصلی قرار گرفت و در دقیقه ۱۲ با ضربهای چپ و تماشایی پس از چرخش، دخیا را غافلگیر کرد و اثر خود را بر مسابقه گذاشت.
این بهترین معرفی ممکن برای اندریک در برابر مورینیو بود. سرمربی پرتغالی نیز پس از مسابقه، تلاش او و دومفریس را برای انجام بیش از ۷۰ دقیقه بازی با وجود آمادگی اندک ستود و گفت: «این تلاشی فوقالعاده بود و برای من معنای زیادی دارد. بابت چیزی که به تیم دادند، از آنها تشکر کردم.»
در رقابت شدید برای بهدستآوردن دقایق بازی در نوک خط حمله، اندریک مسیر درستی را انتخاب کرده است: تلاش در تمرین و متقاعدکردن سرمربی با عملکردش. او ابتدا تعطیلات خود را پنج روز کوتاه کرد، زیرا قرار نبود تا دوشنبه، همزمان با بازگشت وینیسیوس، به تمرینات بازگردد. سپس در زمین، علاوه بر گلزنی، ویژگیای را نشان داد که رئال مادرید در فصلهای گذشته از کمبود آن رنج میبرد: مشارکت دفاعی مهاجمان و تشکیل نخستین خط پرس. اندریک بهخوبی میداند چه میخواهد و بدون مبارزه تسلیم نخواهد شد.
از آنچلوتی تا ژابی
اندریک پس از دوران حضورش در فرانسه، با این باور به رئال مادرید بازگشت که این فصل باید فصل او باشد. نخستین سال حضورش زیر نظر آنچلوتی بیشتر به سازگاری گذشت. هرچند لحظات درخشانی داشت، در مجموع فرصت زیادی به دست نیاورد؛ دقایق بازیاش حتی به هزار دقیقه نرسید، اما بااینحال هفت گل زد و یک پاس گل داد.
این عملکرد میتوانست سکوی مناسبی برای آغاز فصل دوم او باشد، اما سرنوشت مسیر دیگری را پیش پایش گذاشت. اندریک فصل را با مصدومیت آغاز کرد و در همان زمان، گونسالو در جام جهانی باشگاهها عملکرد درخشانی داشت. به همین دلیل، ژابی آلونسو بیش از مهاجم برزیلی به بازیکن اسپانیایی اعتماد کرد. شرایط بهگونهای پیش رفت که در ژانویه، با توافق همه طرفها، اندریک به لیون فرستاده شد. این تصمیم درست از آب درآمد؛ او بدون نیاز به زمان زیادی برای سازگاری، هشت گل زد و هشت پاس گل داد.
اندریک با همین آمار به مادرید بازگشت، اما در بازگشت دید که باشگاه مهاجم شماره ۹ دیگری مانند اسپی را جذب کرده و انتقال دیومانده برای بازی در جناح راست نیز در آستانه نهاییشدن است؛ پستی که «بابی» هم توانایی بازی در آن را دارد. هیچکس نگفته بود بازیکردن در رئال مادرید آسان خواهد بود. اندریک این را میداند، اما مسیر خودش را دنبال میکند. مورینیو نیز اکنون نخستین نشانه جدی از عزم او را دیده است.