مرجع خبری رئال مادرید: مارکا در گزارشی نوشت: بازوبند کاپیتانی رئال مادرید هیچوقت نماد آسودگی نبوده است. بازیکنی که این فصل قرار است آن را بر بازو ببندد فده والورده است؛ کسی که از زمان پیوستن از پنیارول در سال ۲۰۱۶، تمام پلهها را یکییکی طی کرده و حالا در ۲۸ سالگی، پس از اینکه تقریباً همهچیز را برده، به بالاترین نقطه رسیده است. پاداشی برای سالها فداکاری، اما در عین حال مسئولیتی که در چامارتین از هر جای دیگری در دنیای فوتبال سنگینتر است.
پشت این بازوبند، یک چالش کاملاً ورزشی هم قرار دارد. والورده علاوه بر رهبری تیم مورینیو، باید جایگاهش را در خط میانیای تثبیت کند که به یک معما تبدیل شده است. مورینیو قصد دارد از زوج هافبک محوری استفاده کند؛ جایی که سه گزینه مشخص برای فقط دو پست وجود دارند. پس از منتفی شدن انتقال رودری، برناردو سیلوا که تازه به تیم اضافه شده، بهعنوان مهرهای تقریباً ضروری برای هدایت بازی مطرح است، چون تنها بازیکنی است که مورینیو برای ایفای نقش یک بازیساز خالص در اختیار دارد.
اگر شرایط همینطور بماند، فقط یک جای دیگر در ترکیب اصلی باقی میماند و اینجاست که نخستین دوراهی بزرگ مورینیو شکل میگیرد: شوامنی یا والورده.
این رقابت یک جنبه حساس دیگر هم دارد؛ درگیری لفظی فصل گذشته در والدبباس که در نهایت باعث شد والورده راهی بیمارستان شود. گفته میشود آن زخم بسته شده و حالا میان این دو آرامش برقرار است. از آن ماجرا فقط خاکستر باقی مانده و وظیفهای برای الگو بودن، اما فوتبال حالا آنها را وادار میکند برای یک جایگاه مشترک بجنگند. مگر اینکه در بعضی مسابقات، در غیاب برناردو، هر دو همزمان در قلب خط میانی قرار بگیرند.
ضمن اینکه این دو بازیکن از نظر سبک کاملاً متفاوتاند. والورده برای بلعیدن فضا در زمین باز ساخته شده؛ بازیکنی که با موتور تمامنشدنیاش فشار را از روی همتیمیهایش کم میکند. او میتواند این ویژگی را از جناح راست هم به نمایش بگذارد، هرچند حضور یان دیومانده این مسیر را دشوارتر کرده است.
شوامنی، در مقابل، شاید بیشتر با ایده مورینیو جور باشد: استحکام در عقب، مقداری کیفیت در بازی با توپ و مأموریت محافظت از برناردو سیلوا در وظایف دفاعی. برای شروع فصل، کاپیتان برتری دارد. والورده یکی از اولین بازیکنانی بود که پس از جام جهانی به تیم برگشت، در تمام دیدارهای دوستانه پیشفصل بازی کرده، نمایشهای خوبی داشته و مقابل رسانهها هم نقش سخنگوی تیم را ایفا کرده است؛ جایی که از مورینیو و خریدهای جدیدی مثل برناردو تمجید کرده است.
شوامنی، در مقابل، بدون ریتم مسابقه وارد شروع فصل خواهد شد؛ بدون اینکه حتی یک دیدار دوستانه انجام داده باشد. او تنها بازیکن تیم اول است که در هیچیک از بازیهای پیشفصل به میدان نخواهد رفت.
تقویم طولانی و فشرده فصل فرصتهای زیادی در اختیار هر دو قرار خواهد داد. اما چالش از همین حالا مشخص است: متقاعد کردن مورینیو درباره اینکه چه کسی شایسته آن جایگاه در قلب تیم است.
برای والورده، بهترین راه برای احترام گذاشتن به بازوبند این خواهد بود که جایگاهش را در زمین هم به دست بیاورد؛ مسابقه به مسابقه، بدون اینکه کاپیتانی چیزی را رایگان در اختیارش بگذارد.
باتیپا هرچی بازیکن بی مخ وبنجل هست باید بیرون انداخت:کاماوینگا،مندی و شوامینی
بنظرم فده سیوا بهترینه توی دبل پیوت
شوا و فده و کاما ۳ تا هافبک بدردنخورن که هرکدوم ۱ نقطه قوت و ۵۰ تا نقطه ضعف دارن
فده یه زمانی خوب بود خدایی،الان نمیدونم چرا ریده:/
بنازم جنگگگگ،یعنی مسابقه ی بوکس میزارن؟
از چه شبکه ای پخش میشه؟؟
من میگم شوا میزنه
جوسه حرکت کن. رینگو بیار وسط والدبباس یه فایت تمیز بین این ۲ نفر برگزار کن خودتم داورش باش. هرکی برنده شد فیکسش کن. یه مسابقه هم به سبک رویال رامبل بین کل بازیکنای ترکیب برگزار کن آخرین نفری که رو رینگ موند بازوبند کاپیتانی رو بهش بده
شوا که ننه فده رو مورد عنایت قرار می ده می خواهی فده کرکرس رو به کشتن بدی
ریمچ بزنن ببینیم چی میشه شاید فده رو زنش غیرت کرد تونست از پس شوا بربیاد :))
شوامنی خیلی بهتر از والورده هست
تو جنگ تن به تن که شوا خودشو ثابت کرده
ولی تو جنگی که هر کدوم چقدر ناکارآمد باشه
که بخوایم اون یکی رو تو ترکیب تحمل کنیم
هنوز مشخص نیست
به شما فوقش موز برسه
اونم از اون بزرگاش:)))