مرجع خبری رئال مادرید: برای هواداران و رسانهها هم درست مثل تیمهای فوتبال است. آنها هم پیشفصل خودشان را دارند و نقشی را که قرار است حدود ۱۰ ماه ایفا کنند، تمرین میکنند؛ یعنی انتقاد کردن و ستایش کردن. گاهی صادقانه و گاهی با بدجنسی، گاهی درست و گاهی با تحلیلهای اشتباه. میان دنبالکنندگان حرفهای و آماتور این ورزش فوقالعاده که فوتبال نام دارد، از هر نوعی پیدا میشود.
وقتی نخستین مسابقات برگزار میشوند، بازیهایی که جز آمادهسازی جسمانی و چند آزمایش کوچک تاکتیکی هیچ ارزش رقابتی ندارند، انگار همه موظفاند از یک بازیکن هیجانزده شوند و بازیکن دیگری را بکوبند. این بار برای نقش دوم، نوبت ادواردو کاماوینگا رسیده است. هموطن من هنوز به قربانی اصلی تبدیل نشده، چون شرایط چنین چیزی را ایجاب نمیکند، اما به هدفی بسیار آسان تبدیل شده است.
حیف است که این هافبک از آن «خط زدن گذشته و شروع از نو» معروف بهرهمند نمیشود. به نظر میرسد فصل بد ۲۶-۲۰۲۵ او، با اشتباهات و مصدومیتها و آن کارت قرمز مضحک در لیگ قهرمانان در مونیخ، همچنان روی نگاه بیرونیها به او تأثیر گذاشته است؛ نه روی بازی و میزان تعهدش در زمین، بلکه روی شیوهای که از بیرون قضاوتش میکنند.
فکر میکنم او بازیکنی است که با اشتیاق تلاش میکند ثابت کند شایسته ماندن است، در حالی که خیلیها از همین حالا حکم به فروشش دادهاند. نکته مثبت این است که ژوزه مورینیو، که میداند خط میانی کمتعدادی در اختیار دارد، نمیخواهد کاماوینگا را قربانی کند و قصد دارد به او فرصت بدهد.
فردریک هرمل – خبرنگار فرانسوی آس که عاشق هموطنانش است
اگه صد سال هم بهش زمان بدن بازم بنجله
رئال مادرید مهد فرصت های بی نهایت برای بناجیل