«کنترل وینیسیوس، اولین ماموریت مورینیو»

مرجع خبری رئال مادرید: طبیعی نیست که در همان نخستین بازی رسمی فصل، فضای خصومت علیه وینیسیوس تا این حد بالا گرفته باشد. طبیعی نیست که او حتی در نخستین حضورهای پیش‌فصلش هم در ورزشگاه‌هایی که در تمام دوران حرفه‌ای‌اش هرگز در آنها بازی نکرده بود، با سوت و هو روبه‌رو شود.

طبیعی نیست بازیکنی به پهلوی حریفی که روی زمین افتاده، پشتش به اوست و هیچ شانسی برای بازی با توپ ندارد ضربه بزند و نه داور به او کارت نشان بدهد و نه VAR صحنه را بازبینی کند. حتی اگر دقیقه ۳ بازی باشد.

طبیعی نیست خط ارتباطی‌ای که باشگاه‌ها در ماه‌های اخیر در پیش گرفته‌اند. پست اسپانیول هیچ چیز مثبتی ایجاد نمی‌کند و بعد خودمان مدام از لزوم عقلانیت و آرامش در فوتبال حرف می‌زنیم؛ زمانی که دیگر دیر شده است.

آن‌قدر اتفاقات مختلف در هر بازی خارج از برنابئو وینیسیوس را همراهی می‌کنند و آن‌قدر مدت‌هاست که این اتفاقات دیگر عادی نیستند که خطر دارد به آنها عادت کنیم. واکنش‌های وینیسیوس و ناتوانی‌اش در کنترل خود مقابل تحریک‌ها تبدیل به ابزاری برای توجیه چیزهایی شده که نباید توجیه شوند.

مسئولیت خود بازیکن تا کجا ادامه دارد؟ مرز اینکه چه چیزی در یک ورزشگاه «قلدری» محسوب می‌شود و چه چیزی نه، کجاست؟ آیا اینکه یک ورزشگاه یکصدا فریاد بزند «توپ ساحلی» برایمان قابل قبول است؟ او باید چند خطا از سوی چند بازیکن مختلف و چند تحریک را تحمل کند تا بالاخره واکنش نشان بدهد و بازی‌اش تحت تأثیر قرار بگیرد؟

حتی مورینیو هم از او خواسته بود اگر گل زد، در خوشحالی‌اش کنترل داشته باشد. از وینی انتظار می‌رود حتی در لحظه‌ای که می‌تواند اوج شادی یک فوتبالیست باشد، ترمز بکشد تا حساسیت کسی را جریحه‌دار نکند.

همین یک مسابقه کافی بود تا سرمربی پرتغالی با مشکلی روبه‌رو شود که باید مستقیماً به آن رسیدگی کند. او می‌داند «فرمول آنچلوتی» جواب نداد. روش ژابی آلونسو حتی کمتر نتیجه داشت.

موفقیت مورینیو دیگر فقط به این بستگی ندارد که از وینیسیوس کار دفاعی بیشتری بخواهد یا بتواند میان او و امباپه در زمین هماهنگی ایجاد کند. اولین مسئله‌ای که باید حل شود، وارد حوزه روانی می‌شود.

مورینیو باید از وینیسیوس محافظت کند و مهم‌تر از همه، کاری کند که هر مسابقه دیگر به جنگ یک‌نفره او علیه جهانی که درکش نمی‌کند تبدیل نشود.

روبرتو مورالس – آس