آس: گولر تعویض شد چون کار راحت‌تری برای مورینیو بود!

مرجع خبری رئال مادرید: اس در گزارشی نوشت: این یک واقعیت اجتناب‌ناپذیر است: وقتی سرمربی رئال مادرید هستی، تصمیم‌های آسان تقریباً وجود ندارند؛ اگر نگوییم هیچ‌کدام آسان نیستند. ژوزه مورینیو با این شرایط غریبه نیست و خودش هم خوب می‌داند. به همین دلیل اعتراف کرد یکی از تصمیم‌هایی که در دیداری گرفت که به اولین شکست رئال در این فصل، مقابل بتیس، ختم شد، می‌توانست کاملاً ناعادلانه باشد: تعویض آردا گولر در میانه نیمه دوم و فرستادن دیومانده به سمت راست خط حمله.

نه به این دلیل که بازیکن ساحل عاجی نمی‌توانست به تیم کمک کند. گران‌ترین خرید تاریخ رئال مادرید، با ۱۲۵ میلیون یورو مبلغ ثابت به‌علاوه پاداش‌ها، دقیقاً برای چنین لحظاتی آمده است. اما گولر تا آن زمان بهترین بازیکن رئال در زمین بود، به‌خصوص در فاز هجومی، و تعویضش عجیب به نظر رسید. بی‌دلیل هم نبود: گولر بیشترین موقعیت را برای رئال ساخت، هفت موقعیت، و دومین بازیکن میدانی تیم از نظر توپ‌گیری بود، با پنج توپ‌گیری. یعنی هم در دفاع کار کرد و هم در حمله الهام‌بخش بود؛ چیزی که تمام‌کننده‌های رئال، به‌خصوص امباپه، نتوانستند از آن استفاده کنند.

به همین دلیل، خود مورینیو هم نشان داد که این تعویض توضیح چندان آسانی ندارد، هرچند یک دلیل برایش آورد: خطر دریافت کارت زرد دوم. این احتمال هم بی‌راه نبود. اوایل نیمه دوم ممکن بود گولر کارت دوم را بگیرد و مورینیو گفت در آن مقطع بازیکنان بتیس می‌خواستند او را «شکار کنند»:

«تعویض آردا سخت بود، بله، خیلی سخت. خیلی خوب بازی می‌کرد. بازیکنان بتیس زرنگ‌ترند، بازیکنان رئال مادرید پاک‌تر و ساده‌ترند. بعد از خطا فوراً بلند می‌شوند. نمی‌دانم چطور نیمه اول را با کارت زرد تمام کرد، در حالی که این‌همه، این‌همه، این‌همه بازی کرده بود و فقط یک خطای کوچک انجام داد. بعدش هم می‌خواستند شکارش کنند و این حس را داشتم که ممکن است کارت زرد دوم را به او بدهند.»

در سویا، این توجیه قابل قبول بود. اما مقابل اسپانیول در بارسلونا هم مورینیو بعد از حدود یک ساعت گولر را بیرون کشید، آن هم در شرایطی که رئال دنبال برد بود و گولر به بلینگام پاس گل داده بود. آن روز هم بهترین بازیکن رئال بود، درست مثل تمام پیش‌فصل. اما تعویض گولر آن روز، و دوباره در سویا، آسان‌ترین تعویض بود.

مورینیو به‌عنوان سرمربی رئال مادرید باید با چند مسئله مهم دست‌وپنجه نرم کند. بعضی از آنها صرفاً به اتفاقات داخل زمین مربوطند، اما بعضی ریشه‌های عمیق‌تری دارند.

نمونه‌اش اسپی است که هر بار فرصت پیدا می‌کند چیزی به تیم اضافه می‌کند، اما با این حال دیر وارد زمین می‌شود، چون بیرون کشیدن امباپه وقتی پیروزی قطعی نشده تقریباً غیرقابل تصور است.

بلینگام در سویا اصلاً خوب نبود، اما در شروع این فصل مهم‌ترین نقطه قوت هجومی رئال بوده و همین به مورینیو دلایل کافی می‌داد که او را برای تعویض انتخاب نکند.

گولر به مورینیو اعتماد دارد

و بعد می‌رسیم به وینیسیوس؛ پیچیده‌ترین پرونده.ژابی آلونسو فصل گذشته سعی کرد بازیکن برزیلی را بچرخاند و در روزهایی که الهام‌بخش نبود، دقایقش را کم کند، و نتیجه همان شد که شد. وینی می‌خواهد همیشه در زمین باشد و متقاعد کردنش به خلاف این، کار آسانی نخواهد بود.

او هم انتخاب نشد؛ گولر انتخاب شد.البته تصمیم مورینیو کاملاً هم بد از آب درنیامد. وینی توپ گل ۱-۱ را برای اسپی فرستاد که بعداً به‌دلیل آفساید مردود شد و بعد هم پنالتی‌ای گرفت که امباپه خراب کرد. بازیکن برزیلی با کمترین چیز، کارهای زیادی انجام می‌دهد.

فعلاً گولر در همان نقش وینگر راست کاذب، بازیکن ثابت ترکیب است، اما سایه دیومانده بلند است؛ درست مثل برچسب قیمت هنگفتی که برایش پرداخت شده. این چالش بعدی مورینیو خواهد بود.

در همین حال، گولر از هر فرصتی که دارد استفاده می‌کند، حتی وقتی بقیه هم‌تیمی‌ها نمی‌توانند با ریتم او همراه شوند. او مطمئن است که امسال با مورینیو می‌تواند رشد کند و یک جهش رقابتی مهم داشته باشد و در اولین فرصتی که پیدا کند جایگاهش را محکم خواهد کردالبته تا وقتی مورینیو او را در زمین نگه دارد.