مرجع خبری رئال مادرید: مارکا نوشت: بعضی چیزها در رئال مادرید تغییر میکنند و بعضی چیزها در برابر گذر زمان دوام میآورند. مربیان عوض میشوند، روشهای کاری تغییر میکنند و همتیمیها میآیند و میروند. اما چیزی که تغییر نمیکند، تیبو کورتوا است. هر وقت رئال مادرید به یک معجزه نیاز دارد، دروازهبان بلژیکی ظاهر میشود. مقابل اینتر هم همین داستان تکرار شد.
کورتوا یکی دیگر از همان شبهایی را رقم زد که جایگاهش را بهعنوان بهترین دروازهبان جهان تثبیت میکند. هفت مهار، که چند موردشان فوقالعاده دشوار بود، برای زنده نگه داشتن رئال مادریدی که در بخش زیادی از مسابقه زیر فشار تیم ایتالیایی قرار داشت. کورتوا از همان ابتدا وارد عمل شد و تا پایان تعیینکننده ماند؛ مخصوصاً در دقایق پایانی که با نتیجه ۲ بر ۱، مسابقه کاملاً آتش گرفت. یک برد دیگر برای رئال که از درون دروازه ساخته شد.
حتی مورینیو هم بعد از مسابقه این موضوع را روشن کرد. از نظر سرمربی پرتغالی، MVP بازی باید کورتوا میبود. جملهای که بهتر از هر چیز اهمیت همچنان بالای این دروازهبان بلژیکی در رئال مادرید را نشان میدهد.
یک صدمین بازی بسیار ویژه
شب دیدار با اینتر یک معنای ویژه دیگر هم داشت. کورتوا صدمین بازی خود در لیگ قهرمانان را انجام داد و وارد یکی از جمعهای بسیار خاص این رقابت شد. تقسیم این ۱۰۰ بازی هم طبیعتاً کاملاً به سود رئال است: ۷۲ بازی با رئال مادرید، ۱۶ بازی با چلسی و ۱۲ بازی با اتلتیکو مادرید.
کورتوا نخستین فوتبالیست بلژیکی است که به ۱۰۰ بازی در لیگ قهرمانان میرسد و هشتمین دروازهبانی است که چنین آماری را ثبت میکند. صدمین بازی او هم با یک نمایش درخشان همراه شد.
کورتوا حالا بخشی از تاریخ رقابتی است که شاید مهمترین شب دوران حرفهایاش را به او هدیه داده باشد. فینال ۲۰۲۲ پاریس مقابل لیورپول یکی از بزرگترین نمایشهای یک دروازهبان در تاریخ فینالهای لیگ قهرمانان بود. آن شب ۹ مهار انجام داد و بهترین بازیکن مسابقه شد. چهار سال بعد، تواناییاش برای تعیین سرنوشت بازیها همچنان دستنخورده باقی مانده است.
زندگی جدید بدون لوپیس
با این حال، این فصل برای کورتوا یک تغییر مهم داشت. آمدن ژوزه مورینیو به معنای تغییر در تیم کاری او هم بود و لوئیس لوپیس، مربیای که کورتوا سالها رابطه بسیار نزدیکی با او ساخته بود، از باشگاه جدا شد.
لوپیس هشت سال دوشادوش کورتوا کار کرده بود و به شخصیتی کلیدی در زندگی روزمره حرفهای او تبدیل شده بود. اما مورینیو با مربی دروازهبانهای مورد اعتماد خودش، نونو سانتوس، به رئال مادرید آمد و باشگاه هم تصمیم گرفت روی کادر فنی جدید حساب کند.
کورتوا، با وجود قدردانی همیشگی از لوپیس، تصمیم باشگاه را درک کرد و پذیرفت. او بلافاصله کار با سانتوس و روشهای جدیدش را شروع کرد. برای یک دروازهبان، تغییر مربی بعد از این همه سال مسئله کوچکی نیست، اما واکنش کورتوا عالی بوده است. همان امنیت همیشگی را منتقل میکند، واکنشهایش همچنان در همان سطح است و هنوز هم وقتی مهاجم تمام دروازه را مقابل خودش میبیند، کورتوا میتواند ناگهان غولآسا شود.
فعلاً خداحافظ بلژیک؛ همهچیز برای رئال مادرید
کورتوا یکی از رهبران رئال مادرید است. سن، سابقه، عملکرد و شخصیتش باعث شده صدایش در رختکن وزن زیادی داشته باشد. تقریباً همهچیز را با پیراهن سفید تجربه کرده است: مقاطع سخت، قهرمانیهای اروپا، کامبکها، شبهای تاریخی و همچنین مصدومیت شدید زانو که تهدید میکرد برای مدت طولانی او را از بهترین سطحش دور کند. اما برگشت و همان بازیکن قبلی بود.
همین مسیر، تصمیم اخیرش درباره بلژیک را هم توضیح میدهد. کورتوا تصمیم گرفته در لیگ ملتها برای تیم ملی کشورش بازی نکند، چون معتقد است باید انرژیاش را بهتر مدیریت کند. قصد دارد از پنجرههای بازیهای ملی برای استراحت، تمرین و کاهش ریسک استفاده کند، بهخصوص بعد از مشکلات جسمانی مختلفی که در فصلهای اخیر داشته است. بعد از اینکه همیشه همهچیزش را برای بلژیک گذاشت، اولویت فوریاش حالا کاملاً روشن است: رئال مادرید.
کورتوا میخواهد دوران حرفهایاش را تا جای ممکن در بالاترین سطح ادامه دهد و میداند برای این کار باید بیش از گذشته به بدنش گوش دهد. او ۳۴ ساله است و بهخوبی میداند یک فصل در رئال مادرید چه فشارهایی دارد؛ جایی که تقریباً هر بازی تو را مجبور میکند در بالاترین حد رقابت کنی.
چون کورتوا برای این فصل یک وسواس دارد: دوباره قهرمان شدن. او میخواهد فصل بدون جام گذشته را پشت سر بگذارد و دوباره با رئال مادرید جام بالای سر ببرد. میداند تیم با مورینیو وارد مرحلهای جدید شده و هنوز مسیر زیادی برای طی کردن دارد، اما همچنین میداند تا زمانی که این پروژه جدید کاملاً جا بیفتد، نقش خودش اساسی خواهد بود.
و او همین حالا با نمایشهایی مثل بازی مقابل اینتر سهم خودش را شروع کرده است.