مرجع خبری رئال مادرید: تصورش را نمیکنم که مورینیو در مسابقهای به اهمیت یک دربی، وینیسیوس را روی نیمکت بگذارد. با اینکه سختگیری او یکی از دلایل مهم بازگشت غیرمنتظرهاش به رئال تلقی میشد، مربی پرتغالی مسیر دیگری را انتخاب کرده: جلب اعتماد ستارههایش، نه فقط با حرف بلکه با عمل.
او ارزش فنی و احساسی وینی را میداند؛ بازیکنی که همیشه در صحبتهایش از او تمجید کرده و حالا که در مناطقی که ستارههای بزرگ باید تفاوت را رقم بزنند دقت لازم را ندارد، مورینیو روی تلاشهای دفاعیاش تأکید میکند.
او همچنین میداند وینیسیوس با ژابی آلونسو چه تجربهای داشت؛ دو نیمکتنشینیای که بهخوبی هضم نشد و مدیریت جایگاه او را به بحثی هفتگی تبدیل کرد، بحثی که در نهایت روی فضای رختکن هم تأثیر گذاشت. بعد از اتفاقاتی که بر سر یک تعویض در الکلاسیکو رخ داد، دربی جای مناسبی برای باز کردن دوباره آن زخم به نظر نمیرسد.
با این حال، بهترین خبر برای رئال مادرید افزایش رقابت در ترکیب است. بازی الچه چیزی مهمتر از یک پیروزی نفسگیر به جا گذاشت: دیومانده با یک نمایش خوب، تردیدهایی را که کمکم دربارهاش شکل گرفته بود کنار زد.
سرعت، برق بازی و توانایی عبور از مدافع؛ همان چیزهایی که این روزها در بازی وینیسیوس کمتر دیده میشود. پاس گلش را طوری جشن گرفت که انگار خودش گل زده، چون بخشی از فشاری را که روی دوشش بود برداشت. در کار دفاعی هم عملکردی داشت که میتواند برای هر بازیکن هجومی همتیمیاش الگو باشد. همین که جسارت را وارد بازیاش کرد، شروع کرد به نشان دادن اینکه چه بازیکنی میتواند بشود.
دیومانده از یک خرید برای آینده، حالا به تهدیدی برای زمان حال تبدیل شده است. تواناییاش در هر دو جناح و چیزهایی که در سمت چپ نشان داد، سؤال بزرگ ترکیب دربی را پیش روی مورینیو گذاشته است.
گولر آنقدر خوب کار کرده که تقریباً به اندازه امباپه دستنخوردنی شده است. بنابراین مقایسه اجتنابناپذیر به سمت وینیسیوس میرود. یکی کمکم لبخند میزند و دیگری بابت از دست دادن موقعیتهایی که نباید خراب کند، عذرخواهی میکند. وینی از هویت همیشگی خودش فاصله گرفته است.
تا اینجا، شایستهسالاری مطلق حاکم نشده و بعید است یکشنبه در ترکیب اصلی متروپولیتانو هم این اتفاق بیفتد. اما وینیسیوس باید پیام را بگیرد.باید احساس کند که اگر واکنش نشان ندهد، حالا یک جایگزین واقعی وجود دارد. باید همان غروری را که بارها در رئال مادرید نشان داده بیرون بکشد.رقابت باید برای او محرکی باشد تا دوباره همان فوتبالی را پیدا کند که زمانی او را به یکی از تعیینکنندهترین بازیکنان دنیا تبدیل کرد.دیومانده هنوز جای وینیسیوس را نگرفته، اما آرامشش را از او گرفته است.
روبرتو مورالس – آس
دیومانده خیلی خوب بود اون روز از نظر:
دریبلینگ. پرس.کار دفاعی.و ….
امیدوارم خود عنی جمع کنه بره از بی شرم بودنش تو تیم:)))))
۱۴۰ میلیون یورو جلوی سگ ریخته شد