مرجع خبری رئال مادرید: مارکا نوشت: شروع فصل خوبی برای وینیسیوس نبوده است. او بعد از بازی مقابل الچه در پیامی در شبکههای اجتماعی نوشت: «گلها برمیگردند، نمیتوانم اینهمه موقعیت را از دست بدهم…»؛ اعترافی که بیشتر شبیه خالی کردن فشار درونی بود.
اما مسئله فقط افت خودش نیست. عملکرد فعلی وینیسیوس کار مورینیو را هم برای مدیریت رقابت سلسلهمراتبی میان او و امباپه دشوار کرده است؛ همان مسئلهای که دو مربی قبلی رئال، ژابی آلونسو و آربلوا، را هم به دردسر انداخت. اولی در مدیریت وینیسیوس بیش از حد به طناب فشار آورد و دومی در سمت امباپه؛ و هر دو بار رابطه از جایی شکست.
مورینیو با مأموریتی سخت به رئال آمد: راضی نگه داشتن هر دو ستاره. و این کار، پیش از هر چیز، به محاسبه تقریباً میلیمتری دقایق حضورشان در زمین نیاز دارد.
مورینیو در شروع فصل خیلی دقیق میزان حضور این دو نفر را مدیریت کرد. در چهار بازی نخست، فقط شش دقیقه اختلاف میان دقایق بازی آنها وجود داشت.
وینیسیوس و امباپه مقابل اسپانیول، رئال سوسیداد، مالاگا و بتیس هر چهار بازی را از ابتدا شروع کردند و فقط وینیسیوس بود که مقابل سوسیداد در دقیقه ۸۴ تعویض شد.
آن تعویض هم کاملاً «ملایم» بود؛ بازی تقریباً تمام شده بود، وینیسیوس یک گل و یک پاس گل ثبت کرده بود و مورینیو هم میخواست به روند آشتی دوباره او با برنابئو کمک کند. شماره ۷ هنوز در بهترین فرم نبود، اما مورینیو تقریباً هیچ تغییری در طرح برابری میان دو ستاره ایجاد نکرد.
اما در سه بازی اخیر، وینیسیوس کمی عقب افتاده است.تعادل دیگر به اندازه قبل برقرار نیست و بازیکن برزیلی در سه دیدار متوالی تعویض شده: مقابل اینتر در دقیقه ۸۷، رایو در دقیقه ۸۹ و الچه در دقیقه ۶۸.
امباپه حالا شش بازی کامل داشته، در حالی که وینیسیوس فقط سه بازی را تا پایان در زمین مانده است. امباپه ۶۳۰ دقیقه بازی کرده و وینیسیوس ۵۹۸ دقیقه.
این اختلاف زمانی در شرایطی رخ داده که مهاجم فرانسوی با هشت گل در هفت بازی کاملاً اوج گرفته، در حالی که وینیسیوس از نظر آماری شرایط سختتری دارد: یک گل و سه پاس گل؛ ضمن اینکه مقابل بتیس یک پنالتی هم گرفت.
با اینکه وینیسیوس همچنان بازیکنی ثابت و تقریباً دستنخوردنی در شروع فصل بوده، حالا از نظر گلزنی پشت سر امباپه، بلینگام، گولر و اسپی قرار دارد. حتی اسپی با تنها ۲۶ دقیقه بازی، بیشتر از وینیسیوس گل زده است.
مشکل فقط این نیست که وینی هنوز فاصله زیادی با بهترین نسخه خودش دارد. براهیم، اسپی و حالا دیومانده هم فشار زیادی وارد کردهاند و کار مورینیو برای حفظ همان پیمان نانوشته با وینیسیوس و امباپه دشوارتر شده است؛ پیمانی که هدفش جلوگیری از ایجاد تنش با هیچکدام از دو ستاره است.
البته هنوز فاصله زیادی تا شرایطی وجود دارد که فصل گذشته باعث عصبانیت شدید وینیسیوس از ژابی آلونسو به دلیل تعویضهای مکرر شد. در همین مقطع از فصل گذشته، بعد از هفت بازی، بازیکن برزیلی دو بار نیمکتنشین شده بود، فقط یک بازی کامل داشت و ۱۵۹ دقیقه کمتر بازی کرده بود.
حالا در مقایسه با امباپه کمی زمین از دست داده، اما هنوز هیچ اتفاق نگرانکنندهای رخ نداده که ثبات رابطهاش با مورینیو را تهدید کند.
محکوم به «همزمان اوج نگرفتن»؟
به نظر میرسد وینیسیوس و امباپه فعلاً نمیتوانند همزمان به بهترین فرم برسند. هر وقت یکی اوج میگیرد، دیگری افت میکند.الان امباپه با سرعتی ثابت پیش میرود و هشت گل زده، در حالی که وینیسیوس هنوز با یک گل از بنبست خارج نشده است.
فصل گذشته هم شرایط مشابهی وجود داشت. نیمه اول فصل برای وینیسیوس دشوار بود؛ تا پایان سال فقط شش گل زده بود و رابطهاش با ژابی آلونسو هم متشنج شده بود. در همان زمان، امباپه توقفناپذیر بود و تا پایان سال ۲۹ گل داشت.
با آمدن آربلوا اوضاع برعکس شد: وینیسیوس اوج گرفت و ۱۶ گل زد، در حالی که امباپه افت کرد؛ البته مصدومیت زانو هم در کاهش حضور او نقش داشت.
در اولین فصل امباپه در رئال تحت هدایت آنچلوتی هم داستان مشابهی دیده شد. مهاجم فرانسوی شروع سختی داشت و ماجرای دو پنالتی از دسترفته متوالی در آنفیلد و سنمامس نماد آن دوران بود. همان زمان، وینیسیوس بار اصلی تیم را به دوش میکشید و به نظر میرسید مستقیم به سمت توپ طلا میرود.
بعدتر اما امباپه واکنش نشان داد و فصل را با رقم خیرهکننده ۴۴ گل به پایان رساند، در حالی که عملکرد وینیسیوس افت کرد.