دمیکلیس: «رئال مادرید نمی‌تواند از ترکیبی که دارد شکایت کند»

مرجع خبری رئال مادرید: دو روز مانده به سفر لایپزیش به برنابئو، مارتین دمیکلیس در یک میزگرد با رسانه‌های اسپانیایی از تیمش دفاع کرد. او در شرایط حساسی این کار را انجام می‌دهد؛ لایپزیش به‌تازگی ۶-۱ مقابل بایرن شکست خورده است، اما سرمربی آرژانتینی تأکید می‌کند: «ما تیمی کاملاً متفاوت با چیزی هستیم که آن روز نشان دادیم.» او برای رئال مادرید احترام قائل است، اما از آن نمی‌ترسد و در عین حال از کیفیت ترکیب سفیدها تمجید می‌کند: «رئال نمی‌تواند از ترکیبش شکایت کند؛ هرکس بازی کند، همه بسیار خوب هستند.» دمیکلیس همچنین درباره فرانکو ماستانتونو، بازیکنی که خودش در ۱۶ سالگی به او فرصت بازی داد، گفت: «او بازیکن رئال مادرید است.»

ـ مدت زیادی با یان دیومانده کار نکردید، اما او در لایپزیش تأثیر بسیار خوبی به جا گذاشت. انفجارش در مادرید را چطور می‌بینید؟

«واقعاً فرصت زیادی برای کار کردن با او نداشتم. من در ماه ژوئیه سرمربی لایپزیش شدم و آن زمان یان در جام جهانی بود، بنابراین تقریباً بیشتر از طریق تلویزیون یا کامپیوتر او را دیده‌ام تا اینکه بتوانم در زمین از نزدیک با او کار کنم. در چند روزی که بعد از جام جهانی با ما بود هم به‌صورت انفرادی تمرین می‌کرد. چند گفت‌وگو با او داشتم و در آن‌ها گفته بود می‌خواهد در دوران حرفه‌ای‌اش یک قدم رو به جلو بردارد.

آینده بزرگی برایش می‌بینم، چون پیشرفتش در اینجا بسیار چشمگیر بود. لایپزیش باشگاهی است که رشد بازیکنان جوان با پتانسیل بالا را خیلی تقویت می‌کند. فوتبال به سمتی رفته که وینگرهای فوق‌العاده تعیین‌کننده اهمیت زیادی دارند و یان یکی از بازیکنانی است که امروز تفاوت ایجاد می‌کند؛ هم در جناح چپ و هم راست. کنترل و کار با توپش با هر دو پا بسیار خوب است و همین به او اجازه می‌دهد در هر دو سمت بازی کند. سرعتش هم فوق‌العاده است؛ در چند متر از صفر به صد می‌رسد.

همچنین باید ارزش این را دانست که او یکی از وینگرهایی است که بیشترین کمک را در دفاع می‌کند. حالا در باشگاه بزرگی مثل رئال مادرید، ادامه پیشرفتش تا حد زیادی به خودش بستگی خواهد داشت. شکی ندارم مربیان بزرگ و هم‌تیمی‌های بزرگی خواهد داشت، اما بخش مهم‌تر ماجرا به میل خودش برای بهتر شدن بستگی دارد.»

ـ مورینیو درباره لایپزیش گفت تیمی که مقابل بایرن دیدیم، همان لایپزیشی نخواهد بود که در برنابئو می‌بینیم. نظر شما درباره مورینیو در این دوره جدیدش در رئال مادرید چیست؟

«حداقل چیزی که خود من به‌عنوان مربی انتظار دارم این است که تیمی متفاوت با آخر هفته گذشته ببینم، چون معتقدم واقعاً تیم متفاوتی هستیم. مقابل بایرن در هیچ‌کدام از جنبه‌هایی که برای من در فوتبال مهم است، چه با توپ و چه بدون توپ، خود واقعی‌مان نبودیم. کاملاً مطمئنم تغییر آن چیزی که آن روز بودیم خیلی آسان خواهد بود.

اگر این باشگاه فصل گذشته سال خوبی داشت، برای این بود که چنین مسابقاتی را تجربه کند. حالا زمان این است که برویم و همین بازی‌های منحصربه‌فرد را انجام بدهیم. برای روبه‌رو شدن با چنین حریف بزرگی باید یک بازی کامل ارائه کرد؛ تیمی که در خط حمله بازیکنانی فوق‌العاده تعیین‌کننده دارد، هافبک‌های بزرگ دارد و مدافعان سطح بالا.

چیزی که برای من مهم است این است که برویم و بازی خودمان را انجام بدهیم، نه اینکه منتظر بمانیم رقیب بازی خودش را به ما تحمیل کند. امیدوارم خیلی جسورتر باشیم و واقعاً خودمان باشیم؛ تیمی که می‌خواهد از مالکیت توپ مراقبت کند. مقابل رئال باید خیلی مراقب توپ باشید، چون هر بار که وارد انتقال می‌شوند، خطر ایجاد می‌کنند.

مثالش امباپه است؛ بازیکنی که نشان می‌دهد آن‌ها فقط به دو پاس نیاز دارند تا یکی از مهاجمانشان تفاوت ایجاد کند، از جایی عبور کند که حتی فضایی وجود ندارد و در یک دریبل هم دروازه‌بان را حذف کند و بدون اینکه پای دیگرش را روی زمین بگذارد ضربه نهایی را بزند. به همین دلیل بازیکن منحصربه‌فردی است.

باید نسبت به انتقال‌های هجومی فوق‌العاده سریع رئال مادرید کاملاً هوشیار باشیم و هم‌زمان توانایی بازی کردن خودمان را هم داشته باشیم. تیم‌های ژوزه معمولاً همین ویژگی را دارند: فشرده هستند، می‌دانند چه زمانی توپ را از تو بگیرند و چه زمانی ضربه بزنند. برای من افتخار بزرگی است که دوباره او را ببینم و داخل یک ورزشگاه با او سلام و احوالپرسی کنم، اما مهم‌تر از همه این است که ما به مادرید برویم و بدانیم چه چیزی در میان است، بدانیم چه توانایی‌هایی داریم و بدانیم در چنین مسابقاتی چه چیزهایی را نباید از دست بدهیم.»

ـ شما ماستانتونو را در ۱۶ سالگی به بازی فرستادید و بارها درباره جسارت و شخصیتش صحبت کرده‌اید. برای تطبیق کامل چه چیزی کم دارد؟

«زمان. باید ببینیم چه تعداد بازیکن آمریکای جنوبی به باشگاه‌های بزرگ اروپا آمده‌اند و آیا فردای ورودشان فوراً جواب داده‌اند یا نه. فکر می‌کنم پاسخ خودش حرف من را تأیید می‌کند. درباره بازیکنان جوانی که از آنجا عبور کرده‌اند صحبت می‌کنم؛ سانتیاگو سولاری به زمان نیاز داشت، گونزالو هیگواین بیش از یک سال زمان خواست تا خودش را با یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های جهان، اگر نگوییم بزرگ‌ترین، وفق دهد؛ مخصوصاً وقتی این‌قدر جوان هستی.

فرانکو نه با جادو و نه به‌عنوان هدیه در ۱۶ سالگی برای ریور اولین بازی‌اش را انجام داد. داستان خیلی زیبایی هم دارد که می‌توانم تعریف کنم، چون درباره‌اش صحبت کرده‌ایم. قبل از اینکه به او بازی بدهم با مدیران ریور صحبت کردم، چون اول می‌خواستم با والدین فرانکو حرف بزنم و ببینم شرایطشان چطور است و آیا برای چیزی که قرار بود پیش بیاید آماده هستند یا نه.

همچنین وضعیت قراردادی فرانکو در آن زمان برایم مهم بود، چون بعد از پیش‌فصل خوبی که داشت، با توجه به سن و نیازش به ریکاوری، از قبل به مدیریت دقایقش فکر می‌کردم. در تمرینات روزانه جزو سه تا پنج بازیکن برتر بود؛ علاوه بر شخصیت و توانایی‌اش برای مواجهه با شرایط. فکر می‌کنم ژابی آلونسو هم وقتی او را شناخت همین موضوع را دید، چون یکی از بزرگ‌ترین ویژگی‌های فرانکو شخصیت اوست.

مدیران متوجه وضعیت فرانکو شدند. آن زمان ما کلودیو اچوری را به منچسترسیتی فروخته بودیم و فکر کردند بند فسخ فرانکو را به همان رقم برسانند. من گفتم نه، این اشتباه است، چون فرانکو بازیکن رئال مادرید است. باشگاه بعداً کار بسیار خوبی در مذاکره با نماینده او انجام داد و بندی تعیین شد که برای فوتبال آرژانتین کاملاً غیرمنطقی بود، اما در نهایت به گران‌ترین فروش تاریخ کشور تبدیل شد.

هیچ شکی ندارم که توانایی لازم برای مهم شدن را دارد و شخصیتش هم مناسب این کار است. رئال مادرید منتظر هیچ‌کس نمی‌ماند. امیدوارم زمان لازم را داشته باشد. حالا تصمیم گرفته قرضی بازی کند. هرکس مسیر حرفه‌ای خودش را با قلب، ذهن و اطرافیانش مدیریت می‌کند. شکی ندارم که فرانکو بازیکنی برای رئال مادرید است؛ هم از نظر شخصیت، هم از نظر توانایی بدنی و هم فنی.»

ـ رئال مادرید زمانی پروفایل خاصی از هافبک‌ها داشت؛ کروس، مودریچ و کاسمیرو. در سال‌های اخیر هافبک‌هایی با ویژگی‌های متفاوت جذب کرده است. این موضوع را چطور می‌بینید؟

«تنها چیزی که می‌توانم بگویم، چون این روزها در حال آنالیز رئال مادرید بوده‌ایم، این است که مستقل از اینکه چه کسی بازی کند ــ فده والورده، شوامنی، کاماوینگا، بلینگام ــ همه بازیکنان بسیار خوبی هستند. همه در سطح تیم ملی هستند.

چیزی که رئال مادرید نمی‌تواند انجام دهد این است که از ترکیبش شکایت کند. فرقی نمی‌کند چه کسی بازی کند یا روند خریدهای چند سال اخیر چه بوده باشد. درست است که مودریچ، کروس و کاسمیرو یک دوره بسیار زیبا و به‌خصوص بسیار موفق را در تاریخ باشگاه رقم زدند، اما بازیکنان فعلی هم توانایی فوق‌العاده‌ای دارند و مهم‌تر از همه اینکه همین حالا ستاره‌های تیم‌های ملی خودشان هستند. همین موضوع به‌تنهایی سطح و اعتبار خط میانی را نشان می‌دهد.

بعد از آن، ژوزه می‌تواند ایده‌های مختلفی را برای دفاع کردن و مشارکت آن‌ها در حمله رئال پیاده کند؛ حمله‌ای که تقریباً همراهی کردن با سرعت انتقالش برای هافبک‌ها غیرممکن است، چون بازیکنان جلو سطح سرعت را به‌شدت بالا برده‌اند. شخصیت‌هایی که خود باشگاه در این بازیکنان شکل می‌دهد هم احتمالاً جهت سال‌های آینده را مشخص خواهد کرد.

در اینکه رئال بازیکنان خوبی دارد هیچ شکی نداشته باشید؛ بازیکنان بسیار خوبی دارد. حالا به مربی بستگی دارد که چگونه از آن‌ها استفاده کند.»