مورینیو از حمله به وینیسیوس تا تبدیل شدن به حامی سینه چاکش!

مرجع خبری رئال مادرید: یکی از موضوعات محوری که ژوزه مورینیو پیش از بازگشت به رئال مادرید باید حل می‌کرد، ترمیم رابطه‌اش با وینیسیوس بود؛ رابطه‌ای که فصل گذشته و در جریان رویارویی‌های رئال مادرید و بنفیکا تیره شده بود، به‌خصوص بعد از توهین‌های نژادپرستانه‌ای که وینیسیوس گفت از سوی پرستیانی، بازیکن آرژانتینی آن زمان مورینیو، دریافت کرده است. مورینیو آن موقع کنار بازیکن خودش ایستاد. اما حالا بازیکن او وینیسیوس است و موضعش روشن است: کنار او خواهد بود، هرچند همزمان تلاش می‌کند شخصیت و واکنش‌هایش را کنترل کند تا به منافع تیم ضربه نزند. کار ساده‌ای نیست، اما مورینیو از همان روز اول پشت وینی ایستاده است.

چون در بارسلونا و مقابل اسپانیول، وینیسیوس تا مرز اخراج پیش رفت. او به خاطر وارد شدن به درگیری نسبتاً بی‌دلیلی با کالاتراوا کارت زرد گرفت؛ بازیکنی که در دقایق ابتدایی بدون توپ ضربه کوچکی به او زده بود تا تحریکش کند و داور هم واکنشی نشان نداده بود. مجموعه این اتفاقات کم‌کم فضایی ایجاد کرد که مورینیو از بدترین سناریو بترسد.

اوضاع بدتر نشد، وینیسیوس بازی را تا پایان ادامه داد و بعد از مسابقه، مورینیو درباره چیزی که معتقد است وینی در زمین تحمل می‌کند گفت: «قدیس نیست، اما کاری که با او می‌کنند بیش از حد است. از همان دقیقه اول انگار یک الگو وجود دارد. حالا من می‌زنمش، بعد تو بزنش، یکی با کارت زرد بیرون می‌رود و یکی دیگر بدون کارت زرد وارد می‌شود… ما در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که جامعه علیه قلدری است، اما درباره وینی هنوز در عصر قلدری هستیم.»

مانولو گونسالس این حرف‌ها را اغراق‌آمیز دانست: «خب اگر دیگر نتوانیم به او دست بزنیم… این فوتبال است. من هیچ برخورد اغراق‌آمیزی روی وینی ندیدم که هدفش آسیب زدن باشد.»

حرف‌هایی که خود مورینیو چند ماه پیش احتمالاً بر زبان نمی‌آورد؛ زمانی که در دیدار بنفیکا و رئال مادرید موضعی کاملاً متفاوت داشت. آن زمان رفتار وینیسیوس را سرزنش کرد، به‌خصوص بعد از اینکه گل زیبایش را رو به سکوها جشن گرفت: «به وینیسیوس گفتم: چرا این‌طور خوشحالی می‌کنی؟ چرا مثل دی‌استفانو یا پله جشن نمی‌گیری؟ همیشه همین اتفاق برای او می‌افتد و این تنها چیزی است که نمی‌فهمم.»

مورینیو می‌داند این تناقض همچنان دنبالش خواهد بود و در کورنیا هم از همان ابتدای پاسخ به سؤال درباره وینیسیوس به آن اشاره کرد: «این خطر وجود دارد که چند ماه به عقب برگردید و حرف‌هایی را که وقتی رقیب وینی بودم گفته بودم بیرون بکشید. اما حالا وینی مال من است.»

این موضع از همان ابتدا برای مورینیو روشن بوده است. او در جریان جام جهانی تلاش کرد با وینیسیوس صحبت کند و به او منتقل کند که چقدر برایش مهم خواهد بود. همچنین برای نهایی شدن تمدید قراردادش با رئال مادرید میانجی‌گری کرد. به نظر می‌رسد آن زخم حالا بسته شده است.

اما این به آن معنا نیست که مورینیو هر کاری را که وینیسیوس انجام می‌دهد تأیید می‌کند. مربی پرتغالی از آن دسته مربیانی است که دوست دارد همه جنبه‌های مسابقه را تحت کنترل داشته باشد، از جمله واکنش‌های احتمالی بازیکنانش.

در مورد وینیسیوس هم می‌داند با شخصیتی سرکش طرف است که باید مدیریت شود تا هم به خودش و هم به هم‌تیمی‌هایش آسیب نزند.

مورینیو بعد از پیروزی در بارسلونا همین موضوع را هم روشن کرد: «تمام اتفاقاتی که برایش می‌افتد باعث ناامیدی زیادی می‌شود. باید کنترل ذهنی خیلی بالایی داشته باشد. حتی به او گفته‌ام اگر گل زد، مراقب باشد چطور خوشحالی می‌کند…»

درسی که مورینیو از همان بنفیکا-رئال مادرید گرفت و حالا سعی می‌کند به وینیسیوس، این بار به‌عنوان شاگرد خودش، منتقل کند.

در حالی که منتظر بازگشت بهترین نسخه وینیسیوس است، مورینیو از همین حالا کاملاً روشن کرده که همیشه پشت شماره ۷ رئال مادرید خواهد ایستاد.