کورتوا و معجزه‌هایی که ادامه دارند

مرجع خبری رئال مادرید: کورتوا باز هم رئال مادرید را نجات داد. فرقی نمی‌کند این جمله را چه زمانی بخوانید. باز هم اتفاق افتاد. او دیگر فراتر از تمدید قرارداد، دارد برای خودش یک مجسمه در چامارتین دست‌وپا می‌کند؛ یا دست‌کم یک لوح یادبود. چون یک روز، روز همه قدیسان است و یک قدیس هم هست که هر روز معجزه می‌کند. همان کسی که مقابل لایپزیش دومین نیمه اول پرکارش در این فصل را پشت سر گذاشت: چهار مهار. از یک نمایش قهرمانانه به نمایش بعدی، تیمش را سرپا نگه داشت تا برناردو سیلوا گل بزند و همه‌چیز کم‌کم در مسیر درست قرار بگیرد. برنابئو شاهد معجزه بود. اما آنجا دیگر این اتفاق به یک عادت تبدیل شده است.

از چهار شوتی که در نیمه اول به سمت دروازه‌اش آمد، دو مهار ارزش ویژه‌ای داشتند. مهم‌ترینشان واکنشی با دست در پایین و سمت چپ دروازه برای دفع موشک رومولو بود. این اتفاق در دقیقه ۲۷ رخ داد و آدم را وادار می‌کرد چشم‌هایش را بمالد، به نفر کناری نگاه کند و بپرسد آیا او هم چیزی را که همین الان اتفاق افتاد دیده است یا نه. کورتوا فقط توپ را دفع نکرد، بلکه آن را به کرنر فرستاد. نگذاشت توپ جلوی دروازه رها شود و هر احتمالی برای استفاده از توپ برگشتی را از بین برد. در مدارس فوتبال باید این صحنه را آموزش بدهند.

قهرمانانه

برنابئو نفس راحتی کشید و همان همهمه خاص روی سکوها شکل گرفت؛ واکنش کسانی که می‌دانند همین حالا از یک خطر بزرگ جان سالم به در برده‌اند. کورتوا در موقعیت تک‌به‌تک مقابل انکونکو هم معجزه کرد و با نوای ویولن‌های فیلم «روانی» هیچکاک، درون دروازه به غولی تبدیل شد. در همان نیمه، شوت قدرتمند باکو را هم مهار کرد. لحظاتی بعد از چهارمین مهار، توپ در آن سوی زمین وارد دروازه شد و باد به سود رئال وزیدن گرفت. اما احساس غالب در پایان نیمه اول این بود که بدون تیبو، رئال باید بازنده به رختکن می‌رفت. بار دیگر مردی که گل نمی‌زند، تفاوت را رقم زده بود.

مدال نقره

این دومین نیمه اول پرکار کورتوا در فصل بود. شاید این جمله شبیه یک معما به نظر برسد. از ۱۲ نیمه اولی که تاکنون پشت سر گذاشته، فقط در یک مسابقه مجبور شده بود بیشتر از این مهار کند: مقابل رایو وایکانو، با پنج شوت در چارچوب. حالا واضح‌تر شد. مقابل رم هم چهار شوت در چارچوب دریافت کرد، اما معمولاً تعدادشان این‌قدر زیاد نیست. حتی برای رئال مادریدی که این فصل استحکام دفاعی‌اش بیشتر به خانه‌ای از ورق شباهت دارد تا قلعه‌ای مستحکم.

با نگاه به سایر مسابقات، وضعیت معمول این بود که حداکثر دو شوت در چارچوب در نیمه اول دریافت شود، هرچند در بعضی دیدارها آمار کاملاً از کنترل خارج شده است. بعدازظهر متروپولیتانو پرکارترین مسابقه کورتوا بود: ۹ شوت در چارچوب از اتلتیکو مادرید. نکته عجیب اینکه تا پایان نیمه اول حتی یک شوت در چارچوب دریافت نکرده بود. پس از کارت قرمز هویسن، بارانی از حملات بر سرش فرود آمد. بعد از آن، اینتر با هشت شوت و رایو وایکانو با هفت شوت قرار دارند. آرام‌ترین روز هم مقابل مالاگا بود: فقط یک شوت در چارچوب که آن هم در نیمه دوم اتفاق افتاد.

آمار شوت‌های در چارچوب دریافتی رئال مادرید

مهار ۷۶ درصد شوت‌ها

کورتوا در مجموع این فصل با ۵۹ شوت در چارچوب روبه‌رو شده است؛ میانگین تقریباً پنج شوت در هر مسابقه. زیاد، خیلی زیاد. او ۴۵ شوت را مهار کرده و با توجه به بارانی که هر مسابقه بر سرش می‌بارد، درصد مهار قابل‌توجه ۷۶ درصدی دارد.

کورتوا در تمام فصل فقط دو بار توانسته دروازه‌اش را بسته نگه دارد: مقابل مالاگا و ویارئال، هر دو در برنابئو. سوار شدن به اتوبوس برای بازی خارج از خانه، عملاً مترادف با گل خوردن شده است. به همین دلیل بود که چهارشنبه در برنابئو بر اهمیت استحکام دفاعی برای داشتن شانس موفقیت در ال‌کلاسیکو تأکید کرد.

کورتوا هر کاری از دستش برمی‌آید انجام می‌دهد؛ کاری که از توان هر انسان معمولی فراتر است. تمدید قراردادش هم، با وجود اینکه قرارداد فعلی‌اش تابستان آینده تمام می‌شود، صرفاً یک تشریفات اداری به نظر می‌رسد. خودش هم این موضوع را تأیید کرده است.

او در گفت‌وگو با DAZN گفت: «هنوز نهایی نشده است. اما در اصل باید خیلی زود حل شود؛ هیچ مشکلی وجود ندارد. فقط باید زمانی پیدا کنیم تا مدیر برنامه‌هایم و پدرم بتوانند درباره آخرین جزئیات صحبت کنند.»

کورتوا بار دیگر همان چیزی را تکرار کرد که مدتی است می‌گوید: «می‌خواهم مدت زیادی اینجا بمانم و هر کاری از دستم برمی‌آید برای رسیدن به این هدف انجام می‌دهم.»

پس قرار است مدت زیادی دیگر هم کورتوا را ببینیم. و در نتیجه، معجزه‌ها ادامه خواهند داشت. یا همان چیزی که در چامارتین به آن می‌گویند: عادت روزمره.