شانزده ماه پس از پیوستن مدافع راست سابق لیورپول به غول فوتبال اسپانیا، نشانه‌ها بیش از هر زمان دیگری حکایت از آن دارند که این انتقال پرسر‌وصدا در مسیر مورد انتظار قرار ندارد.
دنزل دومفریس، خرید تابستانی رئال مادرید، فصل را به‌عنوان گزینه مورد علاقه ژوزه مورینیو در پست دفاع راست آغاز کرد. با این حال، تغییرات تاکتیکی اخیر باعث شده فده والورده نیز از خط میانی به سمت راست خط دفاعی منتقل شود و جایگاه الکساندر آرنولد بیش از پیش به خطر بیفتد.
مگر اینکه مورینیو در آخرین لحظات تصمیم خود را تغییر دهد یا یکی از هم‌تیمی‌های الکساندر آرنولد مصدوم شود، بعید به نظر می‌رسد این مدافع انگلیسی در ال‌کلاسیکوی یکشنبه مقابل بارسلونا در نیوکمپ به میدان برود. او در پیروزی ۴-۱ رئال مادرید مقابل لایپزیش در لیگ قهرمانان نیز تمام مسابقه را روی نیمکت سپری کرد. به این ترتیب، الکساندر آرنولد در پنج مسابقه اخیر رئال مادرید تنها یک بار بازی کرده است؛ مسابقه‌ای که در دقیقه ۵۲ تعویض شد و والورده به جای او در پست دفاع راست قرار گرفت.
این دقیقاً همان شرایطی نیست که الکساندر آرنولد هنگام اتخاذ تصمیم جسورانه و جنجالی خود تصور می‌کرد؛ زمانی که پیشنهادهای تمدید قرارداد باشگاه زادگاهش، لیورپول، را رد کرد و در تابستان ۲۰۲۵ به‌عنوان بازیکن آزاد راهی رئال مادرید شد.
تبدیل شدن به سومین گزینه پست دفاع راست برای بازیکنی که در بهترین سال‌های حضورش در آنفیلد با اعتمادبه‌نفس از بازتعریف این پست و حتی تبدیل شدن به نخستین مدافع راست برنده توپ طلا صحبت می‌کرد، قطعاً آسان نیست.
او در اکتبر ۲۰۲۴ به اسکای اسپورتس گفته بود: «می‌خواهم میراثی از خودم به جا بگذارم و به‌عنوان بهترین مدافع راست تاریخ فوتبال شناخته شوم. باید بلندپرواز باشم و برای رسیدن به بالاترین جایگاه تلاش کنم، چون معتقدم سقف توانایی‌هایم می‌تواند تا آنجا باشد.»
انتقالی که با رؤیای توپ طلا آغاز شد
جاه‌طلبی و جایگاه الکساندر آرنولد از جمله ویژگی‌هایی بود که توجه رئال مادرید را جلب کرد. انتقال او از همان ابتدا به نظر می‌رسید یکی دیگر از خریدهای مورد علاقه فلورنتینو پرس باشد؛ رئیس باشگاهی که بارها از شرایط قراردادی ستارگان فوتبال استفاده کرده تا بازیکنان بزرگ و باتجربه را با انتقال آزاد یا هزینه‌ای کمتر از ارزش واقعی‌شان جذب کند.
از تونی کروس، تیبو کورتوا، آنتونیو رودیگر و کیلیان امباپه گرفته تا ابراهیما کوناته که تابستان گذشته به رئال مادرید پیوست، همگی نمونه‌هایی از این سیاست نقل‌وانتقالاتی محسوب می‌شوند.
الکساندر آرنولد در نخستین حضور رسمی خود مقابل رسانه‌ها و هواداران رئال مادرید، تأثیر بسیار مثبتی بر اطرافیان باشگاه گذاشت. او با تسلط چشمگیر به زبان اسپانیایی صحبت کرد و در مراسم معارفه خود گفت: «امضای قرارداد با باشگاهی مانند رئال مادرید، تحقق یک رؤیاست.»
اما از آن زمان تاکنون، این رؤیا عمدتاً دور از دسترس باقی مانده است.
البته عوامل متعددی وجود دارند که می‌توانند شرایط دشوار این مدافع انگلیسی را توضیح دهند. الکساندر آرنولد تنها بازیکنی نبوده که در دوره‌ای پرآشوب، چه در داخل زمین و چه خارج از آن، برای ارائه بهترین عملکرد خود با مشکل مواجه شده است.
مصدومیت‌ها نیز نقش مهمی داشته‌اند. او در نخستین فصل حضورش در مادرید، سه بار به دلیل مشکلات عضلانی از میادین دور ماند؛ اتفاقی که رسیدن به ریتم مسابقات و ایجاد هماهنگی با هم‌تیمی‌های جدید را دشوار کرد.
تغییرات متوالی روی نیمکت رئال مادرید نیز کمکی به شرایط او نکرد. فصل گذشته، ژابی آلونسو و آلوارو آربلوا هیچ‌کدام نتوانستند نظم لازم را در تیم و رختکن برقرار کنند و مورینیو نیز در فصل جاری همچنان در حال یافتن بهترین راه برای استفاده از استعدادهای فراوان تیمش است.
توانایی هجومی فوق‌العاده، ضعف‌های دفاعی نگران‌کننده
هیچ‌کس در رئال مادرید نسبت به کیفیت ضربات الکساندر آرنولد یا توانایی او در تشخیص و ارسال پاس‌های بلند تردیدی ندارد. او در ۴۱ مسابقه با پیراهن رئال مادرید، هشت پاس گل ثبت کرده و توانایی‌اش در ارسال توپ‌های دقیق به فضای پشت مدافعان، به‌ویژه برای امباپه، تحسین بسیاری را برانگیخته است.
با این حال، همان مشکلات دفاعی و تاکتیکی که پیش‌تر باعث تردید گرت ساوت‌گیت و توماس توخل، مربیان تیم ملی انگلیس، درباره استفاده از او شده بود، در فوتبال اسپانیا نیز خود را نشان داده‌اند.
دو وجه متفاوت بازی الکساندر آرنولد در شکست رئال مادرید مقابل بایرن مونیخ در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان فصل گذشته به‌وضوح دیده شد؛ مسابقاتی که در جریان یکی از طولانی‌ترین دوره‌های حضور متوالی او در ترکیب اصلی برگزار شدند.
در دیدار رفت، ارسال کات‌دار و تماشایی او به پشت خط دفاعی بایرن مونیخ، زمینه‌ساز گل امباپه شد. با این حال، اشتباه او در تمرکز و جای‌گیری دفاعی اهمیت بیشتری پیدا کرد؛ اشتباهی که به لوئیس دیاس، هم‌تیمی سابقش در لیورپول، فرصت داد تا با برخورداری از زمان و فضای کافی در سوی دیگر زمین گلزنی کند.
خرید دنزل دومفریس ۳۰ ساله از اینتر با مبلغ ۲۵ میلیون یورو در تابستان، نخستین هشدار جدی برای الکساندر آرنولد بود. مورینیو خیلی زود ترجیح خود را نشان داد و مدافع هلندی را در پنج مسابقه از شش دیدار ابتدایی رئال مادرید در لالیگا و لیگ قهرمانان در ترکیب اصلی قرار داد.
آزمایش ناموفق مورینیو و ظهور والورده در دفاع راست
مورینیو در نخستین مسابقه رئال مادرید در لیگ قهرمانان این فصل، مقابل اینتر در ماه سپتامبر، الکساندر آرنولد را در خط میانی آزمایش کرد؛ تصمیمی که تا حد زیادی به دلیل مصدومیت یا محرومیت سایر گزینه‌ها اتخاذ شد.
این آزمایش موفقیت‌آمیز نبود. اینتر از نظر مالکیت توپ و تسلط بر زمین برتری داشت و عملکرد الکساندر آرنولد باعث نارضایتی بخشی از هواداران حاضر در برنابئو شد. برخی تماشاگران پیش از تعویض او در دقیقه ۷۹، با سوت‌های اعتراضی نارضایتی خود را نشان دادند.
در هفته‌های اخیر، نیاز مورینیو به ایجاد تعادل و ثبات بیشتر در ترکیب رئال مادرید، فرصت‌های الکساندر آرنولد برای حضور منظم در پست دفاع راست را محدودتر کرده است.
راه‌حل سرمربی پرتغالی، انتقال فده والورده به این پست بوده است؛ بازیکنی که در بازگشت تماشایی رئال مادرید مقابل رم در لیگ قهرمانان و همچنین پیروزی خانگی ۴-۱ مقابل سویا در لالیگا، عملکرد درخشانی ارائه کرد.
والورده یکی از کاپیتان‌های باشگاه و از شخصیت‌های تأثیرگذار رختکن است. بسیاری معتقدند حضور او در ترکیب اصلی ضروری است و در شرایط فعلی، دفاع راست بهترین پستی است که می‌تواند هم به تیم کمک کند و هم تعادل مورد نظر مورینیو را برقرار سازد.
آینده مبهم در مادرید؛ بازگشت به لیورپول بعید است
اطرافیان الکساندر آرنولد تأکید دارند که او همچنان از زندگی در مادرید خوشحال است و تمام تمرکزش را روی بازپس‌گیری جایگاهی ثابت در ترکیب اصلی و کمک به موفقیت‌های رئال مادرید گذاشته است.
با این حال، شرایط قراردادی او احتمال جدایی را پیچیده می‌کند. الکساندر آرنولد تا ژوئن ۲۰۳۱ با رئال مادرید قرارداد دارد و دستمزد بالایش باعث می‌شود انتقال به باشگاهی دیگر چندان آسان نباشد.
در لیورپول نیز برخی هواداران نسبت به شرایط فعلی او احساس همدردی دارند، اما این همدردی چندان گسترده نیست و بازگشت زودهنگامش به آنفیلد بسیار بعید به نظر می‌رسد.
الکساندر آرنولد که اوایل ماه جاری ۲۸ ساله شد، اکنون در موقعیتی قرار گرفته که با جاه‌طلبی‌های دوران اوجش فاصله زیادی دارد. او در شکست ۲-۱ رئال مادرید مقابل اتلتیکو مادرید در سپتامبر، نخستین آزمون بزرگ تیم در فصل جدید، حتی یک دقیقه نیز فرصت بازی پیدا نکرد.
اکنون نیز، مگر اینکه اتفاق غیرمنتظره‌ای رخ دهد، به نظر می‌رسد الکساندر آرنولد بخش عمده یا حتی تمام ال‌کلاسیکوی یکشنبه مقابل بارسلونا را از روی نیمکت تماشا خواهد کرد.
این در حالی است که یک روز بعد، در مراسم توپ طلا، هم‌تیمی‌هایش کیلیان امباپه، وینیسیوس جونیور و جود بلینگام حضور خواهند داشت؛ مراسمی که خود الکساندر آرنولد نه‌چندان دور، رسیدن به جایزه اصلی آن را یکی از بزرگ‌ترین اهداف دوران حرفه‌ای‌اش معرفی کرده بود.
پارسال بدموقع مصدوم شد وگرنه گزینه خوبی بود
یه ایراد بزرگی که داره، دفاع به شدت آسیب پذیرش هست که البته به نظرم دامفرایز هم هم چندان پر فروغ نبوده …
همون شایسته سالاری بهتر از اسم سالاری هست و فعلا فده بهترین گزینه برای این پست هست