مرجع خبری رئال مادرید: آس در گزارشی نوشت: روابط میان شالکه ۰۴ و رئال مادرید بسیار خوب است و در همین چارچوب، باشگاه مادریدی پذیرفت برای برگزاری دیدار دوستانه عصر امروز به گلزنکیرشن برود و به این ترتیب پیشفصل خود را به پایان برساند. این مسابقه تدارکاتی برای باشگاه آلمانی یک بهانه تاریخی هم دارد: ۲۵ سال از افتتاح ورزشگاه فلتینس آرنا میگذرد؛ ورزشگاهی فوقمدرن که با هدف آمادهسازی برای جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان ساخته شد و بدون تردید هنگام بازسازی سانتیاگو برنابئو الهامبخش رئال مادرید بود، بهویژه در یک زمینه مشخص: چمن جمعشونده.
البته اگر دقیق باشیم، این ورزشگاه نخستین ورزشگاهی نبود که از چنین فناوریای استفاده کرد، بلکه دومین مورد بود. نخستین ورزشگاه، GelreDome در شهر آرنهم هلند بود. ورزشگاه ویتسه که در سال ۱۹۹۸ و با نگاه به یورو ۲۰۰۰ بلژیک و هلند افتتاح شد، تلاش کرد استفادهای ثانویه برای ورزشگاه پیدا کند تا علاوه بر درآمد حاصل از مسابقات تیم، منابع درآمدی بیشتری ایجاد کند.
رکوردهای جهانی گینس آن را بهعنوان نخستین ورزشگاه دارای چمن جمعشونده ثبت کردهاند، هرچند مقیاس خود ورزشگاه باعث شده چندان در مرکز توجه نباشد: ظرفیت آن ۲۵ هزار تماشاگر نشسته است و بودجه ساختش حدود ۷۲ میلیون یورو بود؛ رقمی که فاصله زیادی با بیش از ۱.۲ میلیارد یورو هزینه بازسازی برنابئو دارد.
سه سال بعد، فلتینس آرنا که آن زمان Arena AufSchalke نام داشت افتتاح شد. ورزشگاه شالکه ایده GelreDome را به سطحی تازه برد: زمینی با ابعاد ۱۰۵ در ۶۸ متر که روی یک سکوی عظیم چمن قرار دارد؛ سکویی با پایه بتنی به ابعاد ۱۱۸ در ۷۹ متر و وزنی حدود ۱۱ هزار تن که بهصورت کشویی از یکی از پشت دروازهها به خارج ورزشگاه منتقل میشود.
به این ترتیب، شالکه میتواند استفاده از ورزشگاهی با ظرفیت ۶۲ هزار صندلی را بهینه کند؛ ورزشگاهی که میزبان کنسرتهای بزرگی از U2، متالیکا، بروس اسپرینگستین، AC/DC، کلدپلی و تیلور سوئیفت بوده است.
شالکه میبالد که بیش از ۱۸ میلیون نفر این کنسرتها را در ورزشگاهش تماشا کردهاند. در همین زمان، چمن در یکی از پشت دروازهها به خارج منتقل میشود؛ چون سکوی همان قسمت از سکوها نیز متحرک است و کمی بالا میرود تا چمن بتواند از ورزشگاه خارج شود. در فضای بیرونی، چمن بسیار بهتر حفظ میشود چون نسبت به داخل ورزشگاه اکسیژن و نور خورشید بیشتری دریافت میکند.
از اینجا میرسیم به بازسازی برنابئو که نسخه مخصوص خودش از چمن جمعشونده را دارد. در برنابئو، چمن به شش قطعه تقسیم میشود و این قطعات در یک مخزن زیرزمینی روی هم قرار میگیرند؛ جایی که نور خورشید مصنوعی و تمام مراقبتهای لازم را دریافت میکنند. با توجه به اینکه ورزشگاه در قلب مادرید قرار دارد، بیرون بردن چمن از ورزشگاه اصلاً گزینهای عملی نبود.
فلورنتینو پرز گاهی گفته که ایده از خودش بوده و شرکت SENER که این سیستم را طراحی کرده نیز توضیح داده که این مفهوم، طراحیای اصیل و اختصاصی است. با این حال، خورخه ویزکایا، یکی از طراحان اصلی پروژه، در مصاحبهای با El Confidencial به تأثیر فلتینس آرنا اذعان کرده بود:«اولین کاری که برای بهرهبرداری از ورزشگاه باید انجام بدهی این است که چمن را بیرون بیاوری. همه همین کار را میکنند؛ شناختهشدهترین نمونه، شالکه ۰۴ بود.»