مرجع خبری رئال مادرید: یادم هست دو فصل پیش، کارلو آنچلوتی بزرگ زمانی عملاً وارد فصلی شکستخورده شد که مصدومیتهای سنگین کارواخال و میلیتائو، هر دو از ناحیه رباط صلیبی، با مشکلات دائمی مندی که بیشتر از زمین در بخش پزشکی بود، همزمان شد.
باشگاه تصمیم گرفت در بازار زمستانی بازیکنی جذب نکند و همین باعث شد تیم مجبور شود با گزینههایی مثل لوکاس در دفاع راست جلو برود؛ وینگر گالیسیایی همه توانش را گذاشت، اما آن پست طبیعیاش نبود. آسنسیو هم از کاستیا بالا آمد و دستکم توانست شرایط را حفظ کند. رودیگر از نوامبر با آرتروز زانو بازی کرد و فران گارسیا هم یکی دیگر از گزینهها بود.
کمبود گزینه روی نیمکت باعث شد خط دفاع در نهایت فرسوده شود و این مسئله در مراحل تعیینکننده خودش را نشان داد: در تقابل لیگ قهرمانان با آرسنال، در فینال جام حذفی لاکارتوخا مقابل بارسلونا و در هفتههای پایانی لالیگا.
کمبود عمق ترکیب هزینه زیادی داشت و فصل بدون جامهای بزرگ تمام شد؛ در آن فصل فقط سوپرجام اروپا و جام بینقارهای به دست آمد.
اما حالا این مشکل وجود ندارد. مورینیو هر ۲۵ سهمیه حرفهای ترکیب را پر کرده و حتی تیاگو پیتارچ را هم در اختیار دارد که با شماره ۲۷ بازی میکند. تمام پستها حداقل دو گزینه دارند و بعضی حتی سه گزینه.
این بار دیگر بهانهای وجود ندارد. حجم منابع و گزینههای تاکتیکی تیم قابل انکار نیست.کافی است ببینید براهیم و کارلوس اسپی چقدر کم بازی میکنند، با اینکه هر دو بازیکنان بسیار خوبی هستند…
توماس رونکرو – آس
واقعا به نظرم بعضیا روی نیمکت میتونن حتی فیکس باشن مثل براهیم
واقعا فوق العادست در خدمت نیمه و بی حاشیه
و اسپی هم که خودتون میدونید دیگه چه شاهکاریه
یادمه که سال پیش یه خبر راجب رئال خواندم یه جایی که رئال بازیکن تعویضی ای نداره که نتیجه رو تغییر بده ولی الان اسپی داره همون کارو توی ۵ یا ده دقیقه که میاد تو زمین انجام میده