مرجع خبری رئال مادرید: سایت هفت یک با ترجمه مقاله گیلرمو رای از اتلتیک نوشت: رئال مادرید یکشنبه‌شب در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، با پیروزی قاطع ۴ بر یک مقابل سویا، یکی از کامل‌ترین نمایش‌های فصل خود را به ثبت رساند.
این پیروزی با درخشش خیره‌کننده کیلیان امباپه به دست آمد؛ مهاجمی که با به ثمر رساندن دو گل تماشایی، نمایشی ارائه داد که یادآور بهترین روزهای او در جام جهانی با پیراهن تیم ملی فرانسه بود.
آردا گولر نیز نمایشی فوق‌العاده داشت. او نبض بازی را در خط میانی در دست گرفت و با یک ضربه تماشایی و استثنایی، رئال مادرید را پیش انداخت.
در کنار این دو، یان دیومانده نیز سهم مهمی در پیروزی تیمش داشت و در دقیقه ۸۲ با شلیکی سهمگین، گل چهارم را به ثمر رساند تا پرونده این مسابقه بسته شود.
اما نکته مهم اینجاست: رئال مادرید تمام این کارها را بدون وینیسیوس جونیور انجام داد.
این ستاره ۲۶ ساله برزیلی در پیروزی خانگی هفته گذشته مقابل ویارئال، پس از کشیدن موهای ناتان سالیبا از زمین اخراج شد و به دلیل محرومیت، چهار مسابقه لالیگا را از دست داد. دیدار برابر سویا نخستین بازی از این چهار مسابقه بود که وینیسیوس در آن غایب ماند. او همچنین نمی‌تواند رئال را در سفر یکشنبه آینده به بارسلونا همراهی کند.
وینیسیوس در این فصل هم مثل فصل گذشته عملکرد خوبی نداشته
غیبت وینیسیوس در تنها یک مسابقه، نمونه بسیار کوچکی است و نمی‌توان بر اساس آن نتیجه گرفت که رئال مادرید در شرایط فعلی بدون این بازیکن تیم بهتری است. بااین‌حال، پیروزی یکشنبه تصویری از آنچه می‌توانستیم از رئال مادرید ببینیم به نمایش گذاشت؛ تیمی که اگر وینیسیوس در تابستان امسال راهی آرسنال شده بود، شاید با چنین ترکیبی به میدان می‌رفت.
این مسابقه همچنین بحث‌های ادامه‌دار درباره جایگاه وینیسیوس در رئال مادرید را پررنگ‌تر کرد؛ بحثی که پس از اخراج او و اتفاقات اخیر، بیش از گذشته به یکی از موضوعات مهم پیرامون این باشگاه تبدیل شده است.
تردیدها درباره وینیسیوس جونیور موضوع تازه‌ای نیستند.
او از زمان کسب رتبه دوم توپ طلای ۲۰۲۴، پشت سر رودری و تنها چند ماه پس از پیوستن امباپه به رئال مادرید، نتوانسته است آن سطح فوق‌العاده‌ای را که پیش‌تر به او و رئال برای فتح لیگ قهرمانان اروپا در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ کمک کرد، به‌طور مداوم حفظ کند. وینیسیوس در هر دو فینال آن رقابت‌ها گلزنی کرده بود.
اختلاف او با ژابی آلونسو پس از تعویض در نخستین ال‌کلاسیکوی فصل گذشته نیز کمکی به بهبود جایگاهش نکرد. از سوی دیگر، رئال مادرید اکنون دو فصل متوالی را بدون کسب جام پشت سر گذاشته و این احساس به‌شدت وجود دارد که وینیسیوس و امباپه هنوز نتوانسته‌اند به هماهنگی لازم در خط حمله برسند.
چطور کار به اینجا کشید؟
آیا ژوزه مورینیو می‌تواند در حل مشکل زوج هجومی رئال مادرید موفق شود؛ مشکلی که جانشینان پیشین او در این باشگاه از حل آن ناتوان بوده‌اند؟
از ژانویه، زمانی که آلونسو اخراج شد و آلوارو آربلوا جای او را گرفت، در چندین مقطع صدای هو کردن و سوت‌های اعتراضی هواداران رئال در ورزشگاه خانگی به گوش رسیده است؛ وینیسیوس جونیور نیز بارها هدف اصلی نارضایتی آن‌ها بوده است.
هواداران حاضر در سانتیاگو برنابئو در جریان مسابقه مقابل سویا هم بخشی از داستان بودند. ابتدا آن‌ها بنری را به نمایش گذاشتند که روی آن نوشته شده بود: «این فوتبال نیست؛ این تباس و نگریراست.»
این شعار واکنشی به اظهارات روز جمعه خاویر تباس، رئیس لالیگا، در شبکه‌های اجتماعی بود. تباس در آن اظهارات، شیوه اطلاع‌رسانی و ارتباطات رئال مادرید را با روش‌های یوزف گوبلز، وزیر تبلیغات آلمان نازی، مقایسه کرده بود.
امباپه پس از آنکه نخستین ضربه‌اش به سمت دروازه به نتیجه نرسید، با صدای اعتراض بخشی از هواداران مواجه شد. آردا گولر نیز به دلیل تأخیر در ارسال توپ برای دیومانده، با واکنش مشابهی روبه‌رو شد.
با حضور دیومانده در پست وینگر چپ به‌جای وینیسیوس جونیور، نوعی تردید و عدم اطمینان در فضای ورزشگاه احساس می‌شد. این بازیکن ۱۹ ساله تابستان امسال از لایپزیگ به رئال پیوست؛ انتقالی که با احتساب بندهای احتمالی می‌تواند به رکورد ۱۴۰ میلیون یورو برای این باشگاه برسد. بااین‌حال، شروع کار او در مادرید چندان درخشان نبوده است.
اندکی پیش از دقیقه ۳۰، زمانی که سانتر بی‌دقت دیومانده به محوطه جریمه فرستاده شد، صدای نارضایتی و آه جمعی از سکوها به گوش رسید.
اما دیومانده همچنان درخواست توپ می‌کرد و از جریان بازی خارج نشد. در حرکت بعدی، توپ را در کناره زمین دریافت کرد و آن را به گولر سپرد؛ بازیکنی که با ضربه‌ای زیبا و تماشایی، گل نخست مسابقه را به ثمر رساند.
البته این گل بدون جنجال نبود. به نظر می‌رسید گولر در جریان شکل‌گیری حمله با آرنج به جرارد فرناندز، بازیکن سویا، ضربه زده است؛ اتفاقی که اعتراض بازیکنان تیم میهمان را به دنبال داشت.
بااین‌حال، ضربه گولر فوق‌العاده بود؛ گلی تماشایی که پرده‌ای از ظرفیت‌های تازه خط حمله رئال مادرید را به نمایش گذاشت.
برای مدت‌ها، قابل‌اتکاترین تهدید هجومی رئال مادرید از نفوذهای انفجاری وینیسیوس جونیور از سمت چپ شکل می‌گرفت. گاهی حتی این‌طور به تصویر کشیده می‌شد که او تنها راه‌حل کارلو آنچلوتی برای اجرای برنامه‌های تاکتیکی‌اش است.
اما با افت فرم این بازیکن برزیلی و ادامه مشکلات ناشی از حضور امباپه در همان فضاهای خطرناک، این احساس به وجود آمده که رئال مادرید تعادل خود را از دست داده و در مقاطعی، مهار حملاتش برای حریفان بیش از حد آسان شده است.
مقابل سویا، به نظر می‌رسید امباپه آزادی عمل بیشتری برای جابه‌جایی در سراسر خط حمله دارد؛ بدون آنکه هم‌تیمی‌هایش بارها در همان فضاهایی قرار بگیرند که او اشغال میکند. دیومانده در سمت چپ بازی می‌کرد و اندریک نیز در جناح راست قرار داشت.
بااین‌حال، باید به‌طور ویژه از نقش گولر در پست هافبک میانی تمجید کرد. او سیالیت بیشتری به بازی رئال بخشید و به‌خوبی می‌دانست چه زمانی باید از سرعت بازی بکاهد و چه زمانی ریتم آن را بالا ببرد. این ویژگی از زمان بازنشستگی تونی کروس در سال ۲۰۲۴، بارها در بازی رئال مادرید غایب بوده است.
تصمیم کلیدی در این زمینه، انتقال فدریکو والورده از خط میانی به پست دفاع راست توسط مورینیو بود؛ تغییری که فضای لازم را برای حضور گولر، هافبک ۲۱ ساله تیم ملی ترکیه، در مرکز زمین فراهم کرد.
وینیسیوس جونیور پس از تعویض در ال‌کلاسیکو، با عصبانیت واکنش نشان داد.
اعضای کادر فنی رئال مادرید گفتند احساس می‌کنند تیم در این مسابقه فشرده‌تر و سازمان‌یافته‌تر از قبل به نظر می‌رسید. آن‌ها همچنین با این ارزیابی موافق بودند که امباپه آزادی عمل بیشتری در خط حمله پیدا کرده بود.
اعتراض‌های اولیه هواداران به مهاجم فرانسوی خیلی زود فراموش شد؛ به‌ویژه پس از شاهکار او در صحنه گل دوم رئال مادرید.
پس از آنکه جود بلینگام با ضربه‌ای ظریف توپ را برای او مهیا کرد، امباپه ۲۷ ساله با مهارتی مثال‌زدنی توپ را کنترل کرد، با حرکاتی نرم و تکنیکی از مدافع مقابلش گذشت و در نهایت، با ضربه‌ای دقیق و مطمئن کار را تمام کرد.
پس از شروع نیمه دوم نیز او یک ضربه پنالتی برای تیمش گرفت و خودش پشت توپ ایستاد. امباپه با ضربه‌ای به سبک پاننکا، توپ را به‌آرامی از وسط دروازه عبور داد و گل بعدی خود را به ثمر رساند.
رئال مادرید با قدرت پیش می‌رفت. حتی یک اشتباه کوتاه‌مدت هم نتوانست جو ورزشگاه را تغییر دهد؛ زمانی که امباپه در نیمه زمین خودی توپ را از دست داد و به مانو بوئنو اجازه داد گل سوم سویا را به ثمر برساند و اختلاف را به ۳ بر یک کاهش دهد.
هواداران هنگام خروج اندریک از زمین به تشویق او پرداختند؛ اما واکنش آن‌ها به جود بلینگام، به‌ویژه هنگام تعویض او در دقیقه ۶۹، چشمگیرتر بود. بااین‌حال، این گل چهارم دیومانده بود که روشن‌ترین نشانه را از تغییر مهمی که در تیم رخ داده بود، ارائه کرد.
دیومانده در حالی به دروازه سویا نزدیک می‌شد که می‌توانست توپ را برای مارک کوکوریا بفرستد؛ بازیکنی که در آن مسابقه بیشتر از سمت چپ وارد محوطه جریمه شده بود. او همچنین می‌توانست امباپه را صاحب توپ کند تا مهاجم فرانسوی فرصت تکمیل هت‌تریک خود را داشته باشد.
اما دیومانده تصمیم گرفت به توانایی خودش اعتماد کند و با ضربه‌ای سهمگین، توپ را به گوشه بالای دروازه فرستاد. او با این گل، به نخستین بازیکن زیر ۲۰ سال رئال مادرید در قرن بیست‌ویکم تبدیل شد که در یک مسابقه لالیگا هم گل می‌زند و هم پاس گل می‌دهد.
البته واقعیت این است که تمام ماجرا به کنار رفتن وینیسیوس جونیور از مسیر هم‌تیمی‌هایش مربوط نمی‌شد؛ بحثی که احتمالاً همچنان مدتی ادامه خواهد داشت. بااین‌حال، فضای ورزشگاه برنابئو سرانجام در روز یکشنبه آرام‌تر شد و به نظر می‌رسید هواداران با آنچه از تیمشان می‌دیدند، احساس راحتی بیشتری داشتند.
وینیسیوس جونیور یکشنبه آینده نیز در دیدار مقابل بارسلونا، مدافع عنوان قهرمانی، غایب خواهد بود؛ اما مورینیو اعلام کرد که این بازیکن در مسابقه چهارشنبه لیگ قهرمانان اروپا مقابل لایپزیگ به میدان خواهد رفت. سرمربی ۶۳ ساله رئال در طول این فصل بارها از وینیسیوس در برابر انتقادها دفاع کرده است.
مورینیو روز شنبه، در نشست خبری پیش از مسابقه، درباره وینیسیوس گفت:«او پسر فوق‌العاده‌ای است و رابطه خوب برقرار کردن با او بسیار آسان است. حتی یک روز هم نمی‌گذرد که مدتی را به‌تنهایی با او سپری نکنم. خیلی دوستش دارم؛ پسر فوق‌العاده‌ای است.
بسیار برایش ارزش قائلم که توانسته در چنین شرایطی زندگی کند، دوام بیاورد و همچنان لبخند بزند. این موضوع برای من اهمیت بسیار زیادی دارد. اگر خودم جای او بودم، احتمالاً دیگر اینجا نمی‌ماندم.
تابستان گذشته، احتمالاً تلاش می‌کردم به هر قیمتی شده از اینجا بروم و راهی رقابتی، کشوری و جمعی از حریفان شوم که در آن مورد احترام باشم.
اما او از روی علاقه به باشگاه و شهر، قراردادش را تمدید کرد و با همان لبخند به کارش ادامه داد. برای او، نه؛ هیچ جای بهتری برای حضور وجود ندارد.»
در کل سیر تو کیبیلاش
بدون سینی که هیچ
بدون پرز هم بهتر بازی میکند
رونالدینیو هم کلا سه چهار فصل خوب بود بعدش دیگه فقط شده بود حاشیه و تیم رو داشت بگا میداد تا فروختنش وینی هم کلا همینه برزیلی جماعت کلا دنبال خوش گذرونین نه چیز دیگه
با زمین و زمان مشکل داره
گاهی اوقات آدم حس میکنه با خودش هم مشکل داره و حس میکنه داره حق خودشو میخوره
وقتی به مودریچ بنزما بی احترامی کرد باید سوزنشو میزدن نه الان که رفقا و باندشو آورده تیم