مرجع خبری رئال مادرید: مارتین دمیکلیس خوب می‌داند شکست خوردن در برنابئو چه معنایی دارد. در ۲۲ مه ۲۰۱۰، زمانی که مدافع بایرن مونیخ بود، در فینال لیگ قهرمانان مقابل اینترِ ژوزه مورینیو با نتیجه ۲-۰ شکست خورد. حالا ۱۶ سال بعد، مربی آرژانتینی از زاویه‌ای متفاوت به شکست‌ها نگاه می‌کند: «سه فینال را باخته‌ام و همیشه می‌گویم راه‌های متفاوتی برای شکست خوردن وجود دارد.»
دمیکلیس در بخشی از صحبت‌هایش که فراتر از فوتبال رفت و به تراژدی‌های شخصی، دوری از فرزندانش و درس‌هایی که برای ادامه مسیر آموخته اشاره داشت، گفت: «در لحظات سخت، مثل شکست ۶-۱ روز گذشته مقابل بایرن، باید به یاد داشته باشی که در زندگی چیزهای بدتری هم وجود دارد.» او فوتبال را یکی از ابزارهای اصلی برای ادامه دادن در سخت‌ترین مقاطع زندگی‌اش می‌داند و حالا تلاش می‌کند همین نگاه را به بازیکنانش هم منتقل کند.
بازگشت او به برنابئو با لایپزیش، دوباره خاطره‌ای را زنده می‌کند که به دوره‌ای کاملاً متفاوت از زندگی‌اش تعلق دارد.
زخمی که بسته شده
بایرنِ لوئیس فن‌خال در سال ۲۰۱۰ با رؤیای کسب سه‌گانه به مادرید آمد، اما مقابل اینترِ مورینیو قرار گرفت؛ تیمی که برنامه سرمربی پرتغالی را به‌خوبی اجرا کرد. دو گل دیه‌گو میلیتو سرنوشت فینال را مشخص کرد و مورینیو را قهرمان اروپا کرد؛ درست پیش از آنکه راهی رئال مادرید شود.
دمیکلیس که آن شب در ترکیب اصلی بایرن بود، در سمت بازندگان ایستاد. حالا درباره آن تجربه می‌گوید: «شکست‌هایی وجود دارند که با وجود باخت، با آرامش از آن‌ها بیرون می‌آیی چون همه توانت را گذاشته‌ای.»
برنابئو البته در حافظه مورینیو معنایی متفاوت دارد. او در سپتامبر و پیش از دیدار با اینتر، درباره تجربه‌هایش در این ورزشگاه گفته بود: «در برنابئو یک لیگ قهرمانان برده‌ام و یک نیمه‌نهایی را در ضربات پنالتی باخته‌ام.»
این ورزشگاه صحنه بعضی از مهم‌ترین لحظات دوران حرفه‌ای مورینیو بوده و حالا مسیر او و دمیکلیس دوباره در همان‌جا به هم می‌رسد؛ اما این بار با نقش‌هایی متفاوت.
دمیکلیس درباره دیدار دوباره با مورینیو گفت: «برای من افتخار بزرگی خواهد بود که دوباره او را ببینم و در یک ورزشگاه با او سلام و احوالپرسی کنم. اما مهم‌تر از همه این است که ما به‌عنوان یک باشگاه به مادرید برویم و بدانیم چه چیزی در میان است، بدانیم چه توانایی‌هایی داریم و بدانیم در چنین مسابقاتی چه چیزهایی را نباید از دست بدهیم.»
دوستان ببینید وینی تو الکلاسیکو نیست خداروشکر
یعنی اگه این خاصینیو خر بازی درنیاره واقعا میشه این بارسا رو برد
کوکوسبزی سیک رو نیمکت
آرنولد یا فده تو دفاع راست ( ترجیح خودم آرنولد ، با حذرط زوجش خیلی خوبه )
سیک شدن دبل پیوت تخمی فده شوامنی
چون هافبک نداریم شوامنی بمونه کنارش هم یا گولر یا برناردو ( ترجیحا برناردو با توجه به سابقه درخشان گولر تو بازی های بزرگ و سنگین )
حمله هم جود و دیومانده و حذرط و اسپی
به خدا میشه این کونیارو زد
حال کردید گفتم بارسا به غرور کاذبش می بازه بدم می بازه خخخخخخخخ …. همونی که گفتم هیچکس با بردن تیم های ضعیف قهرمان نمیشه حالا برو به مالاگا ۱۰تا گل بزن
تازه کامنتم هنوز زیر پست تباس و نگریرا و … الکلاسیکو در اوج تنش هسته
چارتا تیم زپرتی تو لالیگا رو بردن فک کردن خبریه :))
همون بتیس هم اخراج نمیداد میزد اینارو
دیدن یکسری کامنتا واقعن برام خنده داره
تو همین پست قبل یک گوزلر فن اسم این داغونو گذاشت کنار ویتینیا:))
خود تحقیر نباشید:)))))))))
گوزلر واقعا ربطی به ویتینیا نداره واقعا. ویتی بازیکن عقب زمینه خیلی وقتا پست ۶ بازی میکنه ولی گوزلر پست ۱۰. یه سری فکر میکنن هرکی پستش هافبک باشه رو میتونن با بقیه هافبکا مقایسه کنن
مشکل اینه یکسریا اینجا فک میکنن چون گولر از نظر خلق موقعیت خوبه(هرچند همینم جلو تیما متوسطه) این به این معنیه که یک بازیساز خوب یا هافبک عقب زمین خوبه بعد براساس همین میان میگن اگه چند فصل بگذره این از امثال پدری ویتی رودری و … جلو میزنه
گولر جز پست ده تو هیچ جایی حتی متوسطم حساب نمیشه تو پست 10 باز دربرابر یکی مثل جود چیزی برا گفتن نداره
گولر تو کرنر زدن و سانتر کردن جزو بهترینای دنیاس ولی تو خیلی چیزای دیگه معمولیه. چیزی که رئال الان نیاز داره هافبکیه که زیر پرس شدید توپ لو نده و بتونه توپ رو حمل کنه و از شلوغی دربیاره و به نقاط کور زمین بفرسته. که گولر همچین قابلیتی نداره. برعکس یکی مثل مودریچ و ویتی همچین اپشنی رو دارن. هر بازیکنی تو یه چیز تخصص داره. تخصص گولر خیلی راست کار ما نیست مگه اینکه یکی مثل اسپی فیکس باشه و قدرت سانتر گولر بیشتر به چشم بیاد
(چیزی که رئال الان نیاز داره هافبکیه که زیر پرس شدید توپ لو نده و بتونه توپ رو حمل کنه و از شلوغی دربیاره و به نقاط کور زمین بفرسته.)
کامل حق گفتی
زرت بارسا قمصور شد
کالافت پورسانت بگیر کجا بود که استعدادهایی مثل دوئه و ویتینیا سر از پاریس درآوردند هافبکی مثل ویتینیا حلقه گمشده هافبکه
ولوو چه گلی زد
حالا همین توی پرتغال در حد هاشم بیک زاده بازی میکرد
این بچه چقدر خوب بازی میکنه
عجیبه با اینهمه حاشیه که داره که حاشیه هاش در حد وینسیوس هست
هویج بذارین تو دروازه
کاریوسم اینجوری گل نمیخوره :))
خخخخ غارسایی فک کردی اروپا هم نگریرا داره؟
بارسا شانسی تو سی ال نداره چون حداقل ۳ تا تیم ازش بهترن. یکیش همین پاریس. ولی تو لالیگا به لطف پرز و وینی و امباپه داره میتازونه
زارتِ زاتسا در رفت و شانسی کلیک وارد لُرد mode شد
این پاریس هیچ تیمی حریفش نمیشه الان باید حداقل 5 تا به غارسا میزدن حالا همین غارسا ما رو ابکش میکنه
چه کون سفیدی دارن این بارساییا
از کون عندریک سفیدتر؟